သခ်ၤာဆရာတစ္ဦး၏ ျဖစ္ရပ္မွန္ ဇာတ္လမ္း

ပုံမွာ ျမင္ေတြ႔ေနရတာကေတာ့ Anand kumar အမည္ရ သခၤ်ာဆရာ တစ္ဦး ျဖစ္ပါတယ္။ 

တြက္ခ်က္ျခင္းကို ငယ္ငယ္ေလးကတည္းက အထံုဝါသနာပါျပီး အတန္းပညာ အဆင့္တိုင္းမွာ သခၤ်ာ အမွတ္အမ်ားဆံုး ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ တကၠသိုလ္မွာလည္း သခၤ်ာဘာသာရပ္ အထူးျပဳျပီး တက္ေရာက္ရာ ဘြဲ႔ရေအာင္ျမင္ခဲ့ပါတယ္။ Anand ရဲ ႔ရည္မွန္းခ်က္က ကမၻာေက်ာ္ သခၤ်ာ ပညာရွင္ တစ္ဦး ျဖစ္ဖို႔ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အေမရိကန္ ကိန္းဘရိတ္ခ်္ တကၠသိုလ္ကို ဆက္ေလွ်ာက္ပါတယ္။ Number Theory (Mathematical Spectrum , Mathematical Gazette) အစရွိသျဖင္ ကိုယ္တိုင္ဖန္ တီးျပီး ေလွ်ာက္လႊာမွာ သူ႔ အရည္အခ်င္းကို ထုတ္ေဖာ္ျပသခဲ့ပါတယ္။ သူ႔ရဲ ႔အရည္အခ်င္းေၾကာင့္ ကိန္းဘရိတ္ခ်္တကၠိသိုလ္မွာ တကၠသိုလ္တက္ခြင့္ေပး လိုက္ပါတယ္။

 ဝမ္းသာလို႔မဆံုးတဲ့ Anand ဟာ ဖခင္နဲ႔ တိုင္ပင္ပါတယ္။ Anand တို႔ မိသားစုဟာ ဆင္းရဲပါတယ္။ တကၠသိုလ္ ဆက္တက္ဖို႔ ေငြမရွိျဖစ္ေနပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အိႏိၵယႏိုင္ငံတစ္ဝန္း ဆပြန္ဆာေပးမယ့္ သူ တစ္ေယာက္ေယာက္ မ်ား ေတြ႔မယ္ဆုိတဲ့ ေမ်ာ္လင့္ခ်က္နဲ႔ လိုက္ရွာပါတယ္။ ကူညီမယ့္သူ မရွိပါဘူး။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ တကၠသိုလ္ဆက္တက္မယ့္ အိပ္မက္ကို အဆံုးရွံုးခံလိုက္ရပါတယ္။ အေဖျဖစ္သူကလည္း ကြယ္လြန္သြားတဲ့အတြက္ တကၠသိုလ္ ဆက္မတက္ျဖစ္ဖို႔ ၾကိမ္းေသသြားပါတယ္။ 

ေနာက္ေတာ့ အေမနဲ႔အတူ မုန္႔ျပားသလပ္ ေရာင္းတဲ့ အလုပ္ပဲ လုပ္ကိုင္ ပါေတာ့တယ္။ အပုိဝင္ေငြရရန္အတြက္ လည္း ကေလးေတြကို သခၤ်ာ သင္ေပးပါတယ္။ မုန္႔ျပားသလပ္ ေရာင္းတဲ့ ရထားဘူတာဆီ ေရာက္ေအာင္ သြားရတဲ့ ခရီးက ၆ နာရီၾကာပါတယ္။ သူ႔မွာ သိပ္အခ်ိန္မရပါဘူး။ လမ္းခရီးမွာ တကၠသိုလ္စာၾကည့္တိုက္ တစ္ခုရွိပါတယ္။ တစ္ရက္ကို နာရီပိုင္းမွ်အခ်ိန္ေပးျပီး ေန႔စဥ္ ပံုမွန္ သခၤ်ာနဲ႔ ဆိုင္တဲ့စာအုပ္ေတြ ရွာဖတ္ပါတယ္။ စေန၊ တနဂၤေႏြ က်ေတာ့ သူေနတဲ့ ျမိဳ ႔ငယ္တြင္းက စာၾကည့္တိုက္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို သြားျပီး ရွာဖတ္ပါတယ္။ 

ေနာက္ေတာ့ စိတ္ကူးတစ္ခု ရလာျပီး ရပ္ကြက္ထဲက အခန္းက်ဥ္းတစ္ခုကို တစ္လ အိႏၵိယရူပီ ၅၀၀ နဲ႔ ငွားရမ္းျပီး ကိုယ္ပိုင္ သိပၸံေက်ာင္းတစ္ခု ဖြင့္ပါတယ္။ ေက်ာင္းကို Ramanujam School of Mathematic (RSM) လို႔ အမည္ ေပးထားပါတယ္။ တစ္ႏွစ္အတြင္းမွာ ပဲ ေက်ာင္းသား ႏွစ္ေယာက္ ကေန ၃၆ အထိတိုးလာပါတယ္။ သံုးႏွစ္ၾကာတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ ေက်ာင္းသား ဦးေရ ၅၀၀ အထိရွိလာပါတယ္။ ၂၀၀၀ ခုႏွစ္ အေစာပိုင္းေရာက္ ေတာ့ ဆင္းရဲသားမ်ားအတြက္ ကူညီဖို႔ စိတ္ကူးရလာပါတယ္။ 

လခမ်ားမ်ားေပးမွ တက္ႏိုင္မယ့္ သင္တန္းေက်ာင္း မတက္ႏိုင္ တဲ့ ေက်ာင္းသားမ်ားကို ေခၚယူျပီး သင္ၾကားေပးပါတယ္။ ၂၀၀၃ ခုႏွစ္က စတင္လို႔ Super 30 ပရိုဂရမ္ စတင္ေပးပါတယ္။ Super 30 ဆုိတာ ေက်ာင္းရဲ ႔ သခၤ်ာအေတာ္ဆံုး ေက်ာင္းသား ၃၀ ျဖစ္ပါတယ္။ ယင္း ၃၀ထဲမွာ သူေတာင္းစား၊ အိမ္ေျခမဲ့၊ အမွိုက္ေကာက္သမား အစရွိသျဖင့္ ဆင္းရဲႏွံုခ်ာတဲ့ ကေလးေတြေတာင္ ပါဝင္လာပါတယ္။ တစ္ႏွစ္အတြင္းမွာပဲ သူေမြးထုတ္ေပးတဲ့ စူပါ ၃၀ ဟာ အိႏၵိယႏိုင္ငံရဲ ႔ အေတာ္ဆံုး သခၤ်ာေက်ာင္းသားမ်ား ျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။ လူတန္းစားကြာဟေပမယ့္ ဥာဏ္ရည္ပိုင္းဆိုင္ရာမွာ အိႏၵိယတို႔ ျမင့္မားတယ္ဆုိတာကို Anand မွ သက္ေသျပႏိုင္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ယင္း စူပါ ၃၀ ဟာ ကမၻာ့ သခၤ်ာအေတာ္ဆံုး စာရင္းေတြ အထိေတာင္ ပါဝင္လာပါတယ္။ 

ဒါေၾကာင့္ သူ စစ္ေပးတဲ့ စူပါ ၃၀ စာေမးပြဲကို ဝင္ေရာက္ေျဖဆုိသူဟာ ၅၀၀၀ နဲ႔အထက္အထိ ရွိလာပါတယ္။ သူေမြးထုတ္ေပးတဲ့ ကေလးအားလံုးကို အိႏၵိယ နည္းပညာ တကၠသိုလ္ဝင္ခြင့္ရေအာင္ ပို႔ေဆာင္ေပးပါတယ္။ စူပါ ၃၀ စာရင္းမပါလည္း သင္ေပးသမွ်ေက်ာင္းသားတိုင္းကို အိႏၵိယရဲ ႔အေကာင္း ဆံုး တကၠသိုလ္မ်ားသို႔ အမ်ားစု ေရာက္ေအာင္ စြမ္းေဆာင္ေပးႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ 

ဒါေၾကာင့္ အိႏၵိယျပည္တြင္းရွိ အစိုးရတကၠသိုလ္နဲ႔ ပုဂၢလိက ေက်ာင္းမ်ားက သူ႔ကုိ လက္တြဲလုပ္ကိုင္ဖို႔ ဖိတ္ေခၚပါတယ္။ သူ ျငင္းဆန္ခဲ့ျပီး သူ႔ရဲ ႔ေက်ာင္းမွာပဲ ဆက္လက္သင္ၾကားပါတယ္။ လူဦးေရတိုးလာတဲ့အတြက္ အခန္းခ်ဲ ႔ရျပီး ဒီအတြက္ အျခား အလုပ္ေတြပုိလုပ္ခဲ့ပါတယ္။ ဆင္းရဲသားအမ်ားစုကို သင္ေပးရတဲ့အတြက္ လခ မယူပါဘူး။ လူတန္းစားေပါင္းစံုတက္ေရာက္လာတဲ့အတြက္ အခ်ိဳ ႔ကို အိႏၵိယမွာ အသက္သာဆံုး လခနဲ႔ သင္ၾကားေပးပါတယ္။ 

သူ႔ရဲ ႔ထူးျခားတဲ့ လုပ္ေဆာင္ခ်က္မ်ားေၾကာင့္ ကိန္းဘရိတ္ခ်္တကၠသိုလ္ ဟာ ေက်ာင္းကုိ တက္ေရာက္ဖုိ႔ ဖိတ္ေခၚေပမယ့္ Anand ျငင္းဆန္လုိက္ ပါတယ္။ အျခား ဥေရာ ႏိုင္ငံၾကီးမွ ပုဂၢလိကအစိုးရေက်ာင္းမ်ားလည္း သူ႔ကုိ ဖိတ္ေခၚေပမ့္ ျငင္းဆန္ခဲ့ပါတယ္။ သူသင္ၾကားေပးတဲ့ ေက်ာင္းဟာ အိႏၵိယႏိုင္ငံ က အေျခခံလူတန္းစား မ်ားအတြက္ေကာ အက်ိဳးျဖစ္ထြန္းေစ တာမို႔ ျဖစ္ပါတယ္။ 


BBC, Newsweek , Time တို႔မွ လာေရာက္အင္တာဗ်ဴးမွုမ်ား ျပဳလုပ္ပါ တယ္။ အေမရိကန္ သမၼတ အုိဘားမားကိုယ္တိုင္ Anand ရဲ ႔လုပ္ေဆာင္ခ်က္ကို ေလးစားျပီး သဝန္လႊာမ်ားေပးပို႔ခဲ့ပါတယ္။ အကူအညီ လိုအပ္ရင္ အခ်ိန္မေရြးေတာင္းႏိုင္တယ္လို႔ ဆုိထားေပမယ့္ Anand မယူခဲ့ပါဘူး။ စူပါ ၃၀ စာရင္းဝင္ ေက်ာင္းသားမ်ားထံလည္း သမၼတအုိဘားမား မွ ဂုဏ္ျပဳ စာလႊာမ်ား ေပးပို႔ခဲ့ပါတယ္။ Discovery ရုပ္သံလွိုင္းမွလည္း Anand ရဲ ႔ေက်ာင္းကို တစ္နာရီစာ ပရိုဂရမ္ရိုက္ကူးျပီး ထုတ္လြင့္ျပသခဲ့ပါတယ္။ 

သူဖြင့္လွစ္သင္ၾကားေပးတဲ့ေက်ာင္းဟာလည္း ကမၻာ့ ေရွ ႔ေဆာင္ လမ္းျပ ေက်ာင္း ၄ခုစာရင္းမွာ ပါဝင္လာခဲ့ပါတယ္။ သူကိုယ္တိုင္ဟာလည္း Time မဂၢဇင္းမွာ ေရွ ႔ေဆာင္လမ္းျပ ပုဂၢိဳလ္ ၁၀၀ စာရင္းမွာ ပါဝင္လာ ခဲ့ပါတယ္။ ဧျပီလ ၂၀၁၁ မွာေတာ့ ဥေရာပ Focus မဂၢဇင္းက Anand ကို ကမၻာ့ စံျပပုဂၢိဳလ္တစ္ဦးလို႔ ဂုဏ္ျပဳသတ္မွတ္ေပးခဲ့ပါတယ္။ အိႏိၵယအဆိုးရ မွလည္း အျမင့္ဆံုး လူမူထူးခြ်န္ဆုမ်ား ခ်ီးျမင့္ခဲ့ပါတယ္။ 

ကိန္းဘရိတ္ခ်္ တကၠသိုလ္တက္ခြင့္ဆံုးရွံုးခဲ့ရျပီး မုန္႔ျပားသလပ္ ေရာင္း ရာကေန ကမၻာ့စံျပ ပုဂၢိဳလ္ျဖစ္လာတဲ့ Anand kumar ဟာ သာမန္ အရပ္သားတစ္ဦးျဖစ္ပါတယ္။ ကိုယ့္မွာ ရွိတဲ့ ပညာအရည္အခ်င္းကို တစ္နည္း မဟုတ္ တစ္နည္းနဲ႔ ေဖာ္ထုတ္ျပသႏိုင္တဲ့အတြက္ ကမၻာက စံထားရတဲ့ ပုဂၢဳိလ္တစ္ဦး ျဖစ္လာပါတယ္။ စာဖတ္သူတို႔လည္း ဒီလုိ ပုဂၢိဳလ္ တို႔အေၾကာင္းကို ေလ့လာဖတ္ရွုျပီး အားတက္လာေစရန္ဆႏၵနဲ႔ ဘာသာျပန္ ေဖာ္ျပေပးလိုက္ရပါတယ္။

ေအာင္ခမ္း (International news for myanmar)
Ref: Douknow

--
You received this message because you are subscribed to the Google Groups "Share from HYDE" group.
To post to this group, send email to hydegroup@googlegroups.com.
To unsubscribe from this group, send email to hydegroup+unsubscribe@googlegroups.com.
For more options, visit this group at http://groups.google.com/group/hydegroup?hl=my.

VOA Interview with Ko Ko Gyi (19-10-2012)

Protest for Rakhine Problem

Bangladesh blames Muslim Rohingyas for temple attacks

Mon, 1 Oct 2012 10:25 GMT

Source: reuters // Reuters

Bangladesh's Home Minister Mohiuddin Khan Alamgir (3rd L) visits a burned temple in Cox's Bazar, Bangladesh, September 30, 2012. REUTERS/Stringer

By Anis Ahmed
DHAKA, Oct 1 (Reuters) - Bangladesh accused Muslim Rohingya refugees from Myanmar on Monday of involvement in attacks on Buddhist temples and homes in the southeast and said the violence was triggered by a photo posted on Facebook that insulted Islam.
Thousands of Muslims went on a rampage in Buddhist areas of Bangladesh near the border on Saturday, setting ablaze more than a dozen temples and monasteries and at least 50 homes. Property was looted, including statues of the Buddha.
"The attacks on temples and houses in Buddhist localities in Ramu and neighbouring areas in Cox's Bazar (district) were perpetrated by radical Islamists," Home Minister Mohiuddin Khan Alamgir told reporters in Dhaka.
"Rohingyas and political opponents of the government were also involved in the attacks."
He described the attacks as a "premeditated and deliberate attempt" to disrupt communal harmony.
It was one of the worst sectarian attacks in Bangladesh, spreading fear throughout the Buddhist minority.
Police said violence spread to the port of Chittagong, where at least two temples were vandalised. But police drove the attackers away and tightened security around Buddhist areas.
Police said they arrested nearly 170 people on suspicion of vandalism and an investigation was ordered into the violence.
Rohingyas were involved in a week of rioting with Buddhist Rakhines across the border in Myanmar last June and aid agencies say they bore the brunt of a government crackdown to halt the violence.
Rohingyas are not included in any census in multi-ethnic Myanmar and have no citizenship. Bangladesh does not accept them and pushed back out to sea refugees fleeing that unrest.
Police said the latest attacks were launched after Muslims found a Facebook photo of a burned Koran, allegedly posted by a young Buddhist man who was taken into safe custody by police. The Facebook account was closed.
Leaders of the Buddhist community, which makes up less than 1 percent of Bangladesh's population of 150 million, accused unidentified activists of sowing discord.
"The situation has been under control since Sunday but we are adding forces to vulnerable areas to ensure the peace is kept," said Serajul Haque Khan, top civil administrator of the Chittagong division.
Many Bangladeshi Muslims have taken part in protests in recent days against a film made in California and deemed insulting to Islam.
Though most Rohingyas were turned back from Bangladesh during last June's violence, local residents accuse some of infiltrating the country and teaming up with Islamists.
Prime Minister Sheikh Hasina, attending the U.N. General Assembly in New York, called for tough measures to prevent further attacks on minority communities, state media reported. (Additional reporting by Ruma Paul; Editing by Ron Popeski)

ဒီလိုဆိုမေကာင္းဘူးလား

လွ်ာတစ္ခုဟာ အရသာအစံုကိုခံစားႏိုင္သလို ခံစားမႈအစံုကိုလဲ ေပးႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ႏႈတ္ေၾကာင့္ေသ၊ လက္ေၾကာင့္ေၾကဆိုတဲ့ စကားပံုေပၚလာတယ္ ထင္ပါရဲ႕။ ဒီလွ်ာဖ်ားကထြက္တဲ့ ႏႈတ္စကားေၾကာင့္ မိမိကို ခ်စ္ခင္သူေတြမ်ားလာတယ္။ မုန္းသူေတြလဲမ်ားလာတတ္တယ္။ ကူညီသူေတြမ်ားလာတတ္သလို ရန္လိုသူေတြလဲမ်ားလာတတ္ပါတယ္။ ႏႈတ္စကားေၾကာင့္ ၾကားရသူေတြကို စကားရဲ႕ အနက္အဓိပၸါယ္ အတိုင္းအတာေပၚမူတည္ၿပီး ခ်စ္သူ၊ မုန္းသူ၊ လိုသူ၊ မလိုသူ ကြဲျပားလာတတ္ပါတယ္။

တစ္ခါတစ္ေလကိုယ္က ဒီလိုမရည္ရြယ္ေပမယ့္ ဒီလိုဆိုျဖစ္ခဲ့လို႔ မၿပီးႏိုင္တဲ့ရွင္းလင္းခ်က္ေတြနဲ႔ ရန္ၿငႇိဳးေတြဖြဲ႕၊ အာဃာတေတြျဖစ္ၿပီး စိတ္မခ်မ္းေျမ႕စရာေတြႀကံဳၾကရတယ္။ ဒါေၾကာင့္လဲ ၾကမ္းကၽြံရင္ ႏႈတ္လို႔ရတယ္။ စကားကၽြံရင္ႏႈတ္လို႔မရဘူးဆိုတဲ့ ဆို႐ိုးလဲ ေပၚေပါက္လာတာ ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။

ခ်ိဳသာတဲ့စကားေျပာရင္ ပီတိျဖစ္တယ္။ မမွန္ေစဦးေတာ့။ ကိုယ့္အေၾကာင္း ေတာ္ေၾကာင္း၊လွေၾကာင္း စသျဖင့္ ခ်ီးမြမ္းရင္ ပီတိျဖစ္တယ္။ ညံ့ေၾကာင္း၊ ႐ုပ္ဆိုးေၾကာင္းၾကားရင္ျဖင့္ ေဒါသထြက္တတ္ၾကတယ္။

ကၽြန္မလြယ္လြယ္ေတြးမိသေလာက္ကို ျပန္ေျပာျပရရင္  စကားအမ်ိဳးအစား(၄)မ်ိဳး ရွိပါတယ္။

၁။    မိမိအက်ိဳးရွိၿပီး သူတပါးအက်ိဳးမရွိေသာစကား

၂။    သူတပါးအက်ိဳးရွိၿပီး မိမိအက်ိဳးမရွိေသာစကား

၃။    မိမိေကာ၊ သူတပါးေကာ အက်ိဳးမရွိေသာစကား

၄။    မိမိေကာ၊ သူတပါးေကာ အက်ိဳးရွိေသာစကား

မိမိကို မုန္းတဲ့သူအေရအတြက္၊ မိမိႏွင့္ မတည့္သည့္သူအေရအတြက္မ်ားေနလွ်င္ မိမိက နံပါတ္(၁)ႏွင့္(၃)ကို အၿမဲလို ေျပာေနမိလို႔ ျဖစ္ေပလိမ့္မည္။ မိမိဘာသာ ျပန္သံုးသပ္၍ ဆင္ျခင္မိပါက ထိုသို႔ေျပာျခင္းကို ေရွာင္ရွားျခင္းျဖင့္ မုန္းတဲ့သူနည္းလာလိမ့္မည္။

မိမိကို ခ်စ္သူခင္သူမ်ားပါက မိမိသည္ နံပါတ္(၂)ႏွင့္ (၄)တို႔ကို ေျပာေနျဖစ္ေသာေၾကာင့္ မိမိကိုယံုၾကည္ေလးစားသူ ပိုမ်ားျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ဆန္းစစ္မိကာ ထိုစကားကိုေဆာင္ထားဖို႔ မေမ့ေတာ့ေပ။

ကၽြန္မတို႔ အမ်ားစု ေျပာေနမိေသာ စကားမ်ားမွာ နံပါတ္(၁)၊ (၃) ႏွင့္ (၄)တို႔ ျဖစ္သည္။ နံပါတ္(၂)ကို တမင္ရည္ရြယ္ ေျပာဆိုလုပ္ကိုင္မည့္သူရွားၿပီး နံပါတ္(၁)ကို တမင္ရည္ရြယ္ ေျပာဆိုလုပ္ကိုင္ေနသူ မ်ားသည္။ မွ်တသူမ်ားက နံပါတ္(၄)ကို ေျပာၾကၿပီး အရည္မရ၊ အဖတ္မရစကားဆိုတာ နံပါတ္(၃)ကို ေျပာျခင္းျဖစ္သည္။

သူမေကာင္းတာ လုပ္တာမွန္တယ္။ သူမေကာင္းတာလုပ္မွန္းလဲ လူတိုင္းသိတယ္။ ဒါေပမယ့္ မေကာင္းတာလုပ္တဲ့သူတစ္ေယာက္ကို မင္းမေကာင္းတာလုပ္ေနတယ္လို႔ တိုက္႐ိုက္ႀကီးသြားေျပာရင္ အသာတၾကည္လက္ခံသူ၊ လက္ဆြဲႏႈတ္ဆက္ၿပီး အမွားေထာက္ျပလို႔ ေက်းဇူတင္သူ၊ ခ်က္ခ်င္းျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲလိုက္သူမ်ိဳးဆိုတာ အေတာ္ရွားသည္။

မေကာင္းတဲ့သူကို မေကာင္းဘူးဟုသြားေျပာလွ်င္ အမ်ားဆံုးၾကားရသည့္စကားက မင္းေကာဘယ္ေလာက္ေကာင္းလို႔လဲ။ ကိုယ့္ဘာသာေကာင္းေအာင္ေန စသျဖင့္ အေငၚတူးစကားေတြက ပိုမ်ားသည္။ ဒါဘာေၾကာင့္လဲဆိုလွ်င္ မေကာင္းသူကို မေကာင္းဘူးဟု တိုက္႐ိုက္သြားေျပာပါက မွန္ေနေပမယ့္ သူ႔နားထဲကန္႔လန္႔၀င္သြားၿပီး သူ႔စိတ္ထဲသြားစူးေနသျဖင့္ နာလိုခံခက္ျဖစ္ေစသည္။

ဆရာ တပည့္၊ မိဘႏွင့္သားသမီး၊ ေမာင္ႏွမ၊ ညီအစ္မ၊ ေဆြမ်ိဳး၊ သူငယ္ခ်င္း၊ လင္မယား၊ သမီးရည္းစား၊ တစိမ္း ဘယ္လို ပတ္သက္ေနပေစ။ ဘယ္လိုအဆင့္ျမင့္သူက ဘယ္လိုအဆင့္နိမ့္သူကို ေျပာေျပာ၊ ဘယ္လိုပုဂၢိဳလ္က ဘယ္လိုပုဂၢိဳလ္ကိုေျပာေျပာ မွန္ေနလဲ လက္ခံနားေထာင္ခ်င္သူက ရွားပါသည္။ ေျပာလြန္းပါက အ႐ြဲ႕တိုက္ရင္းျဖင့္ မွားတဲ့ဘက္ကို ပိုပိုေရာက္သြားတတ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ေျပာတတ္ဖို႔လိုပါသည္။

မွားတဲ့သူတစ္ဦးကို မွားတယ္လို႔တိုက္႐ိုက္မေျပာဘဲ ဒီလိုလုပ္ရင္ပိုမွန္မလားလို႔ သူ႔ေမးၾကည့္သင့္ ေမးရင္းျဖင့္ သူ႔သေဘာထားကို ဦးစားေပးလိုက္လွ်င္ ခုနက မွားတယ္ဟု တိုက္႐ိုက္ေျပာလိုက္တာထက္စာရင္ ကိုယ့္အႀကံဥာဏ္ကို ပိုနားေထာင္လိုစိတ္ ရွိလာမည္။ (ဒါက သေဘာထားသိပ္မခက္ထန္သူ၊ အမွားကိုစလုပ္မိရင္း အမွန္ျပင္ဖို႔လဲ အာသီသရွိေသးသူအတြက္ပါ။)

သူဒီလိုလုပ္လိုက္၊ ေျပာလိုက္လို႔ တပါးသူဘယ္လိုခံစားသြားရတယ္။ ဘယ္လိုျဖစ္သြားတယ္ဆိုတာ သက္ေသ သာဓကေတြနဲ႔ ေျပာၿပီး သူသာဒီလိုမလုပ္ခဲ့ရင္၊ မေျပာခဲ့ရင္ဆိုတဲ့အသိ သူ႔ဆီေရာက္ေအာင္ထည့္ေပးရမွာပါ။ (ဒါက သေဘာထားခက္ထန္ေပမယ့္ သူမ်ားစကားကို နားေထာင္ႏိုင္ေသးသူ၊ စကား၀ိုင္းက ေက်ာခိုင္းလွည့္ထြက္မသြားသူမ်ိဳးအတြက္ပါ။)

သူမ်ားဘာေျပာေျပာ နားပိတ္ထားၿပီး ေျပာခြင့္လဲမေပး၊ ေဆြးေႏြးခြင့္လဲမေပးတဲ့သူမ်ိဳးေတြကိုေတာ့ သူေျပာခ်င္ရာသာ ေျပာခြင့္ေပးထားလိုက္ပါ။ ဖက္ၿပိဳင္မေျပာေနပါနဲ႔။ သူတစ္ေယာက္တည္း ေျပာခြင့္ေပးထားလိုက္ျခင္းျဖင့္ သူတစ္ေယာက္တည္းေျပာေနရပါလား၊ ေထာက္ခံသူ၊ ႐ံႈ႕ခ်သူမရွိပါလား လို႔ သိလာတဲ့အခ်ိန္မွာ ခဏေတာ့တိတ္သြားပါလိမ့္မယ္။ သင့္ကိုသူေျပာတာဟုတ္ မဟုတ္၊ သေဘာတူ မတူ ေမးခြန္းေမးၿပီး သင့္ႏႈတ္ဖြင့္ေအာင္ ေျပာလာပါလိမ့္မယ္။ သူ႔ကိုသာ ဆက္ေျပာခိုင္းပါ။ ဘယ္ေလာက္တစ္ေယာက္တည္း ေျပာႏိုင္မလဲ၊ ဘယ္ေလာက္ တစ္ေယာက္တည္း လုပ္ႏိုင္မလဲ သည္းခံလိုက္ပါ။(ဒါအခက္ဆံုးအလုပ္ပဲ။) ဒါေပမယ့္ ဒီနည္းကလြဲၿပီး သူနဲ႔ဆက္ဆံေရးအဆင္ေျပမယ့္နည္း၊ သူ႔ယံုၾကည္ခ်က္ကို သူ႔ဘာသာမွန္ မမွန္ သံသယျဖစ္ေအာင္လုပ္တဲ့နည္း မရွိသေလာက္ရွားလို႔ပါ။ သူမ်ားဘာေျပာေျပာ လက္မခံတဲ့သူတစ္ေယာက္ဟာ သူကိုယ္တိုင္က ဒါမွားေနသလားဆိုတဲ့အေတြး  မ၀င္လာသေ႐ြ႕ သူမ်ားကို ေျပာခြင့္၊ အႀကံျပဳခြင့္ မေပးပါဘူး။ ဒီလိုအမွားလုပ္ေနတဲ့သူကို သူ႔အမွားကိုလဲ မ႐ႈံ႕ခ်၊ သူလုပ္ေနတာကိုလဲ မေထာက္ခံတဲ့သူအေရအတြက္ မ်ားသထက္မ်ားေအာင္၊ သူ႔ကိုယ္သူ တစ္ေယာက္တည္း တစ္ဘက္ ျဖစ္ေနပါလားလို႔ ခံစားရေအာင္ ဖယ္ထားလိုက္ျခင္းက သူမ်ားေတြ အနာအသက္သာဆံုးနဲ႔ အလြယ္ဆံုးနည္းျဖစ္ေနပါတယ္။ သူကိုယ္တိုင္က တစ္ေယာက္တည္း ေျပာေနရ၊ လုပ္ေနရတာကို ၿငီးေငြ႕႔လာတဲ့တစ္ေန႔ သင္ေျပာခြင့္၊ ရွင္းျပခြင့္၊ အႀကံေပးခြင့္ ရလာမွာပါ။ အဲဒီလို သင္ေျပာခြင့္၊ ရွင္းျပခြင့္၊ အႀကံေပးခြင့္ရလာခ်ိန္မွာ အခြင့္အေရးကို ေကာင္းေကာင္းအသံုးခ်ပါ။း နံပါတ္(၄) စကားမ်ိဳးကို ဦးစားေပးေျပာၿပီး အေၾကာင္းအက်ိဳးေတြကို ထိထိမိမိ သက္ေသ၊ သာဓကေတြနဲ႕ေျပာပါ။ ထိုသူႏွင့္ သင္တကယ္အဆင္ေျပလိုလွ်င္ အဲဒီအခ်ိန္မွာ သူဟာ နံပတ္(၁)ႏွင့္(၃) စကားေတြခ်ည္းေျပာသူဟု မစြပ္စြဲမိပါေစႏွင့္။

လွ်ာဖ်ားက ထြက္လာေသာစကားျဖင့္ အခ်င္းခ်င္းအမုန္းကင္းၿပီး သူေရာ၊ ကိုယ္ေရာ အက်ိဳး ဆထက္တပိုး တိုးတက္ၾကပါေစလို႔ ဆုမြန္ေကာင္းေတာင္းရင္း …….

အမႈန္

မိုးမခ မီဒီယာ - MoeMaKa News & Media: Maung Swan Yi - To Bogyoke Kyaw Zaw

မိုးမခ မီဒီယာ - MoeMaKa News & Media: Maung Swan Yi - To Bogyoke Kyaw Zaw: ကြယ္လြန္သူ ဗိုုလ္ခ်ဳပ္ေက်ာ္ေဇာ သိုု႔ ေမာင္စြမ္းရည္၊ ေအာက္တိုုဘာ ၁၄၊ ၂၀၁၂ ျပည္သူ႔ ေက်ာ္ေဇာ၊ ဘေက်ာ္ေဇာအတြက္ ႏႈတ္ဆက္ကဗ်ာ ပူေဇာ္ပါ့အ...

ဖတ္သင့္တဲ ့ေဆာင္းပါးတပုဒ္မို ့ ေဒါင္းမာန္ဟုန္မွကူးယူေဖၚၿပပါသည္။

ေသာၾကာေန႕၊ ေအာက္တိုဘာလ ၂၆၊ ၂၀၁၂

  လည္ျပန္လွည့္မၾကည့္ခ်င္ေတာ့ပါ ..ေနဘုန္းလတ္

က်ေနာ္တို႕တုိင္းျပည္ရဲ႕ ဒီမိုကေရစီခရီးစဥ္ကို ေနာက္ျပန္လွည့္သြားမွာတကယ္ကိုပဲ စိုးရိမ္ၾကတယ္ဆိုရင္ျဖင့္ ၂၀၀၈ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒထဲက အေရးေပၚကာလဆုိင္ရာ ျပဠာန္းခ်က္မ်ားဆိုတဲ့ အခန္း (၁၁) ကိုေတာ့ နည္းနည္းျဖစ္ျဖစ္ ေလ့လာၾကည့္ၾကေစခ်င္ပါတယ္ ...။

ပုဒ္မ ၄၁၂၊ (က) တုိင္းေဒသႀကီးတစ္ခုတြင္ျဖစ္ေစ၊ ျပည္နယ္တစ္နယ္တြင္ျဖစ္ေစ၊ ျပည္ေထာင္စုနယ္ေျမတစ္ခုတြင္ျဖစ္ေစ၊ ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ရ စီရင္စုတစ္ခုတြင္ျဖစ္ေစ၊ ယင္းတို႕၏ တစ္စိတ္တစ္ေဒသတြင္ျဖစ္ေစ ျပည္သူမ်ား၏ အသက္အိုးအိမ္ စည္းစိမ္ကို ထိပါးအႏၱရာယ္ျပဳမည့္ အေရးေပၚအေျခအေနေပၚေပါက္လွ်င္ သို႕မဟုတ္ ထိုသို႕ေပၚေပါက္ရန္ လံုေလာက္ေသာ အေၾကာင္းရွိေၾကာင္း သိရွိလွ်င္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ထိုသုိ႕ေပၚေပါက္ရန္လံုေလာက္ေသာ အေၾကာင္းရွိေၾကာင္း သက္ဆိုင္ရာေဒသ အာဏာပိုင္အဖြဲ႕အစည္းက တင္ျပလွ်င္ေသာ္လည္းေကာင္း ႏုိင္ငံေတာ္သမၼတသည္ အမ်ိဳးသားကာကြယ္ေရးႏွင့္ လံုၿခံဳေရးေကာင္စီႏွင့္ ညွိႏႈိင္းၿပီး ဥပေဒကဲ့သို႕ အာဏာတည္သည့္ အမိန္႕ ထုတ္ျပန္၍ အေရးေပၚအေျခအေနေၾကညာႏုိင္သည္။

(ခ) ပုဒ္မခြဲ(က)အရ ႏုိင္ငံေတာ္သမၼတသည္ အမ်ိဳးသားကာကြယ္ေရးႏွင့္ လံုၿခံဳေရးေကာင္စီႏွင့္ ညွိႏိႈင္းရာတြင္ အဖြဲ႕ဝင္မ်ား စံုညီစြာတက္ေရာက္ႏုိင္ျခင္းမရွိပါက အဖြဲ႕ဝင္မ်ားျဖစ္ေသာ တပ္မေတာ္ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္၊ ဒုတိယတပ္မေတာ္ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္၊ တပ္မေတာ္ကာကြယ္ေရးဝန္ႀကီးဌာန ဝန္ႀကီး၊ ျပည္ထဲေရးဝန္ႀကီးဌာနဝန္ႀကီး တို႕ႏွင့္ ညွိႏိႈင္းၿပီး အေရးေပၚအေျခအေနကို အခ်ိန္မီ ထုတ္ျပန္ေၾကညာႏုိင္သည္။ ယင္းသို႕ ထုတ္ျပန္ေၾကညာခ်က္ကို
အမ်ိဳးသားကာကြယ္ေရးႏွင့္ လံုၿခံဳေရးေကာင္စီသို႕ အျမန္ဆံုးတင္ျပ အတည္ျပဳခ်က္ရယူရမည္။

ပုဒ္မ ၄၁၃။ ပုဒ္မ ၄၁၂ အရ အေရးေပၚအေျခအေန ေၾကညာသည့္ကိစၥရပ္တြင္ -
(က) အေရးေပၚအေျခအေနေၾကညာခ်က္ အက်ိဳးသက္ေရာက္သည့္နယ္ေျမေဒသအတြင္း မူလအေျခအေနသို႕ အျမန္ျပန္လည္ေရာက္ရွိေစျခင္းငွာ ေဒသဆိုင္ရာ အာဏာပိုင္အဖြဲ႕အစည္းမ်ား၊ ယင္းအဖြဲ႕အစည္းဝင္မ်ား၊ နယ္ဘက္ဆုိင္ရာ ဝန္ထမ္းအဖြဲ႕အစည္းမ်ား၊ ယင္းအဖြဲ႕အစည္းဝင္မ်ားက တည္ဆဲဥပေဒမ်ားႏွင့္ အညီ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ရာတြင္ ထိေရာက္မႈရွိေစရန္ တပ္မေတာ္၏ အကူအညီကို ရယူေဆာင္ရြက္ႏိုင္သည္။

(ခ) ႏုိင္ငံေတာ္သမၼတသည္ လုိအပ္ပါက စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအမိန္႕တစ္ရပ္ ထုတ္ျပန္ႏုိင္သည္။ ယင္းစစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရး အမိန္႕တြင္ တပ္မေတာ္ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္အား အုပ္ခ်ဳပ္ေရးဆိုင္ရာ လုပ္ပိုင္ခြင့္ႏွင့္ တာဝန္မ်ားကို လည္းေကာင္း၊ ရပ္ရြာေအးခ်မ္းသာယာေရးႏွင့္ တရားဥပေဒစိုးမိုးေရးႏွင့္ သက္ဆုိင္သည့္ တရားစီရင္ေရးဆိုင္ရာ လုပ္ပိုင္ခြင့္ႏွင့္ တာဝန္မ်ားကိုလည္းေကာင္း သတ္မွတ္ေပးရမည္။ တပ္မေတာ္ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္သည္ ယင္းလုပ္ပိုင္ခြင့္ႏွင့္ တာဝန္မ်ားကို မိမိကိုယ္တုိင္ က်င့္သံုးေဆာင္ရြက္ျခင္း သို႕မဟုတ္ သင့္ေလ်ာ္သည့္ စစ္ဘက္အာဏာပိုင္တစ္ဦးဦးကို က်င့္သံုး ေဆာင္ရြက္ေစျခင္းျပဳႏုိင္သည္။

ဒါက အေရးႀကီးတဲ့ ပုဒ္မ ၄၁၂ နဲ႕ ၄၁၃ တို႕ကိုပဲ ထုတ္ႏႈတ္ျပထားတာပါ ...။ ေသခ်ာသေဘာေပါက္ ခ်င္တယ္ဆိုရင္ေတာ့ အခန္း ၁၁ တစ္ခန္းလံုးမွာပါတဲ့ ပုဒ္မ (၄၁၀) ကေန ပုဒ္မ (၄၃၂) အထိကို ေသခ်ာေလ့လာရမွာပါ ...။ ပုဒ္မ ၄၁၂ ပုဒ္မခြဲ(ခ) မွာ Bold လုပ္ျပထားတာေတြကိုၾကည့္မယ္ဆိုရင္ ... လူပုဂၢဳိလ္ငါးဦးရဲ႕ သေဘာတူညီခ်က္နဲ႕ အေရးေပၚအေျခအေနထုတ္ျပန္လုိ႕ရေနတာကို ေတြ႕ရပါလိမ့္မယ္။ တစ္ခုရွိတာက တုိင္းျပည္တည္ၿငိမ္ေအးခ်မ္းေနရင္ေတာ့ ... အေရးေပၚအေျခအေနထုတ္ျပန္ဖို႕ ခက္ပါလိမ့္မယ္။ အဲဒီ့ေတာ့ က်ေနာ့္အျမင္အရ က်ေနာ္တို႕ အားလံုး စိုးရိမ္ေနၾကတဲ့ ေနာက္ျပန္လွည့္သြားမယ့္ အေျခအေနတစ္ခုကို ... ျပန္ေရာက္ခ်င္ေနတဲ့သူေတြရွိမယ္ဆိုရင္ သူတို႕ရဲ႕ ပထမဆံုး အလုပ္က တုိင္းျပည္ကို မတည္မၿငိမ္ျဖစ္ေအာင္၊ ဆူဆူပူပူေတြျဖစ္ေအာင္ လံႈ႕ေဆာ္ရမယ့္အလုပ္ပါပဲ ...။ ဒါမွလည္း ... ပုဒ္မ ၄၁၂ ပုဒ္မခြဲ(က) အရ ... အေရးေပၚအေျခအေနေၾကညာႏုိင္မွာပါ ... အဲဒီ့အခါမွာ တုိင္းျပည္ရဲ႕အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္အာဏာက တပ္မေတာ္ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ (သို႕မဟုတ္) စစ္ဘက္အာဏာပိုင္တစ္ဦးဦး လက္ထဲကို ျပန္ေရာက္မွာပါ။ ျပည္နယ္တစ္ခုခု၊ တုိင္းေဒသႀကီးတစ္ခုခု ဒါမွမဟုတ္ ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ရေဒသတစ္ခုခုမွာ ျဖစ္တဲ့ ျပႆနာေတြကို အဲဒီ့ေဒသေတြမွာတင္မေျဖရွင္းႏုိင္ပဲ တစ္ႏုိင္ငံလံုးအတိုင္းအတာကူးစပ္လာၿပီး ... မၿငိမ္မသက္မႈေတြ တစ္ႏုိင္ငံလံုးမွာ ေပၚေပါက္လာၿပီဆိုရင္ေတာ့ ... အဲဒီ့အေျခအေနဟာ ေနာက္ျပန္ဆုတ္ခ်င္ေနသူေတြ အႀကိဳက္ျဖစ္သြားမွာပါပဲ။

သမၼတလဲ အဲဒီ့အခ်ိန္ေရာက္မွေတာ့ ဘာမွ တတ္ႏို္င္ေတာ့မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဖဆပလ ေခတ္တုန္းက ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ဦးႏုဟာ တုိင္းျပည္ကို ဦးေနဝင္းလက္ထဲ ဒီလိုပဲ ထိုးအပ္ခဲ့ရဖူးပါတယ္ ...။ ေသြးထိုးလံႈ႕ေဆာ္မႈေတြ ဘယ္ေလာက္ပဲမ်ားမ်ား ... ျပႆနာေတြကို တစ္ႏုိင္ငံလံုးအတိုင္းအတာအထိ ကူးစပ္မလာေအာင္ဝိုင္းထိမ္းဖို႕ က်ေနာ္တို႕အားလံုးမွာ တာဝန္ရွိပါတယ္။ အခုလက္ရွိျပႆနာ ေတြနဲ႕ပတ္သက္ၿပီးေတာ့လဲ ... မြတ္ဆလင္ေတြ၊ ရခုိင္ေတြ၊ ကခ်င္ေတြ၊ ဗမာေတြ ဆိုတာကို ခဏထားလိုက္ၿပီး က်ေနာ္တို႕ တကယ္စည္းျခားရမွာက အၾကမ္းဖက္သမားနဲ႕ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလိုလားသူ လို႕ထင္ပါတယ္ ...။

တကယ္လို႔မ်ား ကိုယ္က သိသိနဲ႔ ျဖစ္ေစ မသိလိုက္ဘဲ ျဖစ္ေစ ျပႆနာကို ပိုမိုႀကီးထြားလာေစဖို႕ ေသြးထိုးလံႈ႕ေဆာ္မိသူေတြ ျဖစ္မွန္းမသိ ျဖစ္ေနခဲ့ၾကမယ္ ဆိုရင္ အဲဒီ အဆင့္ကေနၿပီး ... ျပႆနာကို တကယ္ေျပလည္သြားေအာင္ ေျဖရွႈင္းေပးႏုိင္ၾကသူေတြဆိုတဲ့ အဆင့္ကို တက္လွမ္းႏုိင္ၾကပါေစ။

ေနဘုန္းလတ္

at 4:22 PM Posted by Htut Htut

ျမန္မာ့ရုိးရာသံုးခဲ့တဲ့လူမ်ိဳး ၁၀၁ ပါး

ကုလားဆိုတဲ့စကားဟာ ျမန္မာ့ရုိးရာသံုးခဲ့တဲ့လူမ်ိဳး ၁၀၁ ပါးထဲမွာလည္းပါတာဘဲ။ ျမန္မာသတၱ၊ မြန္ေလးဝနဲ႕ ကုလား ၆၀၊ ရွမ္း ၃၀ တဲ့။

 

 ျမန္မာသတၱ၊

 

၁။ ျမန္္မာ၊
၂။ ျပဴ၊
၃။ ေတာင္သူ၊
၄။ ကမ္းယံ၊
၅။ ေယာ၊
၆။ ရခိုင္၊
၇။ ထားဝယ္။

 

 မြန္ေလးဝ

 

၁။ မြန္သီ ၊

၂။ မြန္နံ ၊

 ၃။ မြန္ညံ႔၊

၄ ။မြန္အား။

 

 ကုလား ၆၀

 

၁။သူရဲ
၂။ပူရေႏၱ
၃။အာသံ
၅။ပန္းေသး
၆။ပရိကရား
၇။ဘဂၤလာ
၈ ။ကုလားျဖဴ
၉။ဘုရင္ဂ်ီ
၄။ေရသူ
၁၀။ဘာလီ
၁၁။သီဟုိဠ္
၁၂။သိန္း
၁၃။စႏၵာ
၁၄။ေမာပါ
၁၅။ေဒကုိ
၁၆။ေနာထုိ
၁၇။ေဝရာ
၁၈။မစိၦမာ
၁၉။ေဘာဒ
၂၀။သုတၱံ
၂၁။စင္းၾကန္
၂၂။ဦးၿပဲ
၂၃။ဇိနပတၱံ
၂၄။ပူရဲ
၂၅။သင္းတြဲ
၂၆။ဘိလပ္
၂၇။မရမံ
၂၈။ကလံ
၂၉။ကလယ္
၃၀။ျပင္သစ္
၃၁။ေဟရတယ။
၃၂။ဗရာဏသီ
၃၃။အဂၤလိပ္
၃၄။လဟုံ
၃၅။ဒုဒလီ
၃၆။မဒရပ္
၃၇။အင္က်ယ္
၃၈။ကရွုး
၃၉။ဗသွ်ဴး
၄၀။ခလာသီ
၄၁၊အာရပ္
၄၂။အာရမၼဏီ
၄၃။တပသီ
၄၄။ပသီ
၄၅။ဥတၱရာ
၄၆။လတၱီကာ
၄၇။ေစတုတ္
၄၈။သတၱတန္
၄၉။ရတိ
၅၀။ဘိန္းနီ
၅၁။မကၠတိ
၅၂။တူလီ
၅၃။ေဟာ္ရတယ
၅၄။ဇဝိ
၅၅။ဘုရင္ဂီ်
၅၆။ရ မႅ
၅၇။ေအာ္လံေတး
၅၈ ။ေအာ္လံတစ္
၅၉။ရစ္ပလစ္
၆၀။ကုလား

 

 ရွမ္း ၃၀

 

၁။လင္း
၂။သက္
၃။ခ်င္း
၄။ဂုဏ္

၅။ရင္း
၆။ကတူး
၇။ၿမဳံ
၈။အေက်ာ္
၉။ဂင္
၁၀။ရိွန္
၁၁။ဝဇာ
၁၂။ယူအူ
၁၃။ကရင္
၁၄။ကခ်င္
၁၅။မေနာ
၁၆။မ်က္ႏွာမည္း
၁၇။ကသည္း
၁၈။ေရမီးထြက္
၁၉။ကရက္
၂၀။လဝ
၂၁။လင္း
၂၂။ပန္းေလာင္
၂၃။တရက
၂၄။ယြန္း
၂၅။ရွမ္း
၂၆။လဝိုက္
၂၇။တရုတ္
၂၈။ယိုးဒယား
၂၉။တနဲ
၃၀။ဓႏု

 

 

တရားဥပေဒစိုးမိုးမွဴ

အခုတေလာ .... facebook ေပၚမွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ေ၀ဖန္ေရးသားထားတဲ့ စာတစ္ခ်ိဳ႔ ဖတ္လိုက္ရပါတယ္... အဓိက ကေတာ့ ... ကခ်င္စစ္ပြဲ ... ရခိုင္ၿပည္နယ္ ဆူပူမႈ နဲ႔ ..... ေၾကးနီေတာင္ ဆႏၵၿပပြဲမ်ား မွာ ၀င္မပါလို႔
ဆိုတဲ့ အၿမင္နဲ႔ ေရးသားၾကပါတယ္..... တစ္ခ်ိဳ႔ ကလည္း ၈၈ က ကိုမင္းကိုႏိုင္ကို ဇန္းတင္သလိုလို နဲ႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ပုတ္ခတ္ေၿပာဆိုၾကပါတယ္..... ေၿပာႏုိင္ပါတယ္....
လူတိုင္းမွာ အၿမင္ေတြ ကြဲလြဲခြင့္ ရွိေနမွာပါပဲ ...... ဒီေတာ့ က်ြန္ေတာ့ အၿမင္ကိုလည္း တင္ၿပလိုက္ပါတယ္....

အဲဒိလို ... ယခု မ်က္ေမွာက္ၿမန္မာ့ အေရးမွာ အထင္ကရၿဖစ္တဲ့ ကခ်င္စစ္ပြဲေတြ.... ရခိုင္ၿပည္နယ္က ဘဂၤလီ အေရးေတြနဲ႔ ... ေၾကးနီေတာင္ ဆႏၵၿပမႈမ်ား မွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ မပါ၀င္ေပးခဲ့ဘူး ... ၿပည္သူဘက္က မရပ္တည္ဘူးလို႔ ေၿပာေနတာ ဟာ ... ေဒၚစု ေၿပာေနတဲ့ Rule of Law ကို နားမလည္လို႔ ပါပဲ ..... တရားဥပေဒ စုိးမိုးေရးဆိုတဲ့ စကားရဲ႔ က်ယ္၀န္းမႈကို မသိလို႔ သာ ေၿပာေနၿခင္းၿဖစ္ပါတယ္......

တရားဥပေဒ စိုးမိုးေရးဆိုတဲ့ စကားလံုးကို ... ၿမန္မာ ၿပည္မွာ ၾကားေနရတာ ၾကာပါၿပီ... က်ြန္ေတာ့ တစ္သက္ပါပဲ .... ဒါေပမယ့္ တကယ္တန္းဘာကို မွ အေကာင္အထည္မေဖာ္ႏုိင္ခဲ့ေတာ့ ..... လူေတြ စိတ္၀င္စားမႈနည္းတာလည္း ၿဖစ္ႏုိင္ပါတယ္.... အရင္ အာဏာရွင္ အစိုးရ ႏွစ္ဆက္လံဳး မွာလည္း ေၿပာခဲ့ဖူးတာပါပဲ .... သူတို႔ ခ်မွတ္ခဲ့တဲံ ႏုိင္ငံေရး ဦးတည္ခ်က္ေလးရပ္မွာေတာင္. ..တစ္ခ်က္အၿဖစ္ထည္႔ထားပါေသးတယ္... ဒါေပမယ့္ ဘာမွ ၿဖစ္မလာေတာ့ ... လူေတြလည္း စိတ္မ၀င္စားဘူးေပါ့ေလ.....

တရားဥပေဒ စိုးမိုးေရး ဆိုတာ ဒီမိုကေရစီႏုိင္ငံတစ္ခုရဲ ပထမဆံုး လွမ္းရမယ့္ ေၿခလွမ္းပါပဲ ...... ဒီမိုကေရစီဆိုတာ .. ၿပည္သူ အုပ္ခ်ဳပ္တဲ့ စနစ္ပါ... ၿပည္သူ ကေရးဆြဲ .. ေထာက္ခံထားတဲံ ဥပေဒ တစ္ရပ္ စိုးမိုးႏုိင္မွသာ ... ဒီမိုကေရစီႏုိင္ငံၿဖစ္ပါမယ္....တရားဥပေဒမွာ အကုန္ပါ၀င္ပါတယ္..... ႏုိင္ငံေရး စီးပြားေရး ... လူမႈေရး .. ပတ္သက္သမွ် အားလံဳး အတြက္ ၿပဌာန္းထားတဲ့ ဥပေဒ တိုင္းဟာ တရားဥပေဒမွာ အက်ံဳး၀င္ပါတယ္.... ဒါေတြကို ႏုိင္ငံ တစ္ခု မွာ တိက်ေသခ်ာစြာ လုိက္နာေဆာင္ရြက္ႏုိင္မွ...... က်ြန္ေတာ္တို႔ လွမ္းခ်င္တဲ့ ဒီမိုကေရစီ ႏုိင္ငံတစ္ခုဆီကို သြားႏုိင္ပါလိမ္႔မယ္... ဥပေဒ မရွိ ... ဥပေဒ မစိုးမိုး ... ႏုိင္တဲ့ ႏုိင္ငံဟာ ပရမ္းပတာ ၿဖစ္တတ္ပါတယ္...

ဒီေတာ့ ဥပေဒ ဆိုတာ ကိုလည္းရွင္းပါမယ္... ဥပေဒဆိုတာ ... အထက္အစိုးရ... သုိ႔ မဟုတ္ အာဏာရလူနည္းစု တစ္ခု ရဲ႔ ထုတ္ၿပန္ မိန္႔မဟုတ္ပါဘူး ... က်ြန္ေတာ္တို႔ ၿပည္သူမ်ား ကေန ေရးဆြဲတင္ၿပထားၿပီး ၿပည္သူေတြ က ေထာက္ခံ ထားတဲ့ ဥပေဒကို ဆိုလိုပါတယ္.....

အခုလက္ရွိၿမန္မာ ႏုိင္ငံမွာၿပဌားန္ထားတဲ့ ဖြဲ႔ စည္းပံုအေၿခခံ ဥပေဒကို ပဲ ၾကည္႔ရင္.. ၿပည္သူေထာက္ခံထားတာ မဟုတ္ပါဘူး ..... လူနည္းစု တစ္ခုကေနေရးဆြဲအတည္ၿပဳထားတဲံ ဥပေဒသာၿဖစ္ပါတယ္.... သူတို႔ ဘာေၾကာင့္ အတည္ၿပဳ ႏုိင္ခဲ့တာလဲ .... ဒါဟာ တရားဥပေဒ မစိုးမိုးလို႔ ပါပဲ .... ဒီမိုကေရစီႏုိင္ငံတစ္ခုဆိုရင္..... ၿပည္သူ႔ ေထာက္ခံမႈနဲ႔ .. ၿပည္သူ႔ ဆႏၵ နဲ႔ သာ ... ဥပေဒ တစ္ခုကို အတည္ၿပဳႏုိင္ရမယ္..... ဥပေဒ အထက္မွာ ရွိေနတဲံ ပုဂၢိဳလ္မ်ားေၾကာင့္သာ .... ဒီ ဖြဲ႔စည္းပံုကို က်ြန္ေတာ္တို႔ လက္ခံခဲ့ရတယ္.....

ဒီေလာက္ဆို .. တရားဥပေဒ စိုးမိုးေရး ဆိုတဲ သေဘာကို လိပ္ပတ္လည္ေလာက္ၿပီထင္ပါတယ္.... အတိုခ်ံဳးဆုိရင္ေတာ့ ... ၿပည္သူေတြ အုပ္ခ်ဳပ္တဲံ စနစ္တစ္ခုမွာ ... ၿပည္သူအမ်ားေရးဆြဲတဲ့ ဥပေဒ ဟာ တည္တံ့ရမယ္ စိုးမိုးရမယ္..... ဒါမွ တုိင္းၿပည္ အနာဂတ္ဟာ ၿပည္သူ လက္တြင္းမွာရွိပါလိမ္႔မယ္....

ပထမတစ္ခ်က္ ကခ်င္စစ္ပြဲနဲ႔ တရားဥပေဒ ပတ္သက္ပံုကိုေၿပာပါမယ္...

ကခ်င္စစ္ပြဲမွာ .... အခ်က္ႏွစ္ခ်က္ေၾကာင့္ သာ မၿငိမ္းခ်မ္းေသးတာၿဖစ္တယ္... နံပါတ္ တစ္... သမၼတ ၾကီး ရဲ႔ အၿပစ္အခတ္ ရပ္ဆဲ ပါၿပီ ဆိုတဲ့ စကားဟာ .... ကာခ်ဳပ္ရဲ႔ က်ည္ဆန္ေလာက္ အရာမေရာက္ၿခင္းနဲ႔ ...... နံပါတ္ႏွစ္.... တုိငး္ရငး္သားမ်ား ဘက္မွ အစိုးရအေပၚ အယံု အၾကည္ မဲ့ လာၿခင္းတုိ႔ ေၾကာင့္ သာ ဒီစစ္ပြဲ မရပ္ေသးတာ ပါ....

ဒီေတာ့ သမၼတၾကီး ဆိုတာ ႏုိင္ငံေခါင္းေဆာင္ပါ..... ဖြဲ႔စည္းပံု အခန္းသံုးမွာ ပါ၀င္သလို ... ႏုိင္ငံေတာ္သမၼတသည္ ႏိုင္ငံသားအားလံဳး ၏ အထြဋ္ အထိတ္ ၿဖစ္ေစရမည္ ဆိုတာ ကို .... နံပါတ္ တစ္ အခ်က္က ရိုက္ခ်ိဳးလိုက္တာပါပဲ ..... ကာခ်ဳပ္က သမၼတစကားကို အရာမေရာက္သလို လုပ္သြားပါတယ္...... ဒါဟာ တရား ဥပေဒ မစိုးမိုးလို႔ ပါပဲ ...... ဖြဲ႔ စည္းပံုဥပေဒ အတုိင္းသာၿဖစ္ရင္.. သမၼတ ရဲ႔ စကားသာ အတည္ၿဖစ္ရပါမယ္....... ဒါေပမယ့္ၿဖစ္မလာခဲ့ပါဘူး ... ဥပေဒ ထက္ က်ည္ဆန္က အစြမ္းပိုထက္သြားပါတယ္......

အဲဒါရဲ႔ အက်ိဳးဆက္ကေတာ့ ဒုတိယအခ်က္ပါပဲ ..... ဥပေဒ မွ မစိုးမိုးႏုိင္တဲ့ ေနာက္ေတာ့ .. တုိငး္ရငး္သားမ်ား က ဒီအစိုးရစကားကို ယံုပါေတာ့မလား .. KIA ဘက္က ေရာ ... ယံုၾကည္မႈရွိပါေတာ့မလား .... မရွိႏုိင္ေတာ့ ပါဘူး ..... ဒီအစိုးရကို လည္း မယံု ဒီဥပေဒကိုလည္း မယံုၾကည္မွေတာ့ ..... ဘယ္လိုလာၿပီး ၿငိမ္းခ်မ္းေရး... ညိွႏိႈ္င္းေရးဆိုတာ ရွိလာႏုိင္ပါေတာ့မလဲ ...... ဒီေတာ့ ကခ်င္အေရး ရဲ႔ အဓိက အခ်က္ဟာ တရားဥပေဒ မစိုးမိုးလို႔ ၿဖစ္ေနရတယ္ ဆိုတာ ၿငင္းစရာကို မရွိပါဘူး ........

ဒီေတာ့ ... ရခိုင္အေရးကို ဆက္သြားပါ့မယ္.....

ရခိုင္အေရးမွာေတာ့ အခ်က္သံုးခ်က္ပါ၀င္ေနပါတယ္..... တစ္အခ်က္.... မသီတာေထြးလူသတ္မႈၿဖစ္ၿဖစ္ၿခင္းသာ .. ဒီအမႈကို တရားဥပေဒအတို္င္း ေဆာင္ရြက္လိုက္ႏုိင္မယ္ဆို .... ေတာင္ကုတ္ ကိစၥဟာ ဆက္ၿဖစ္လာစရာမရွိပါဘူး ... ေတာင္ကုတ္ကိစၥမၿဖစ္ေတာ့ ရင္.... ဒီဘဂၤလီေတြ အစဆြဲထုတ္စရာ အေတာ္ရွာရခက္သြားပါလိမ္႔မယ္...ဒါပေမယ့္ က်ဴးေက်ာ္ခ်င္သူက ေတာ့ အစကို မရ အရ ဆြဲထုတ္မွာပါပဲ ....... ဒီေတာ့ က်ဴးေက်ာ္ခ်င္သူဆိုသူေတြ.... တိုင္းရငး္သား လိုခ်င္သူေတြကို တစ္ခ်က္ၾကည္႔ရေအာင္..... ဒါက ဒုတစ္ရ အခ်က္ေပါ့...

ၿဖစ္သြားတဲ့ ဆူပူမႈမွာ ပါ၀င္သူအမ်ားစု ဟာ ... ႏုိင္ငံသားမွတ္ပံုတင္ကိုင္ထားၾကသူေတြပါ...... ဒါအၿပင္အခု ရန္ကုန္တိုင္းေဒသၾကီးထဲမွာ ေတြ႔တဲ့ ဘဂၤလီမ်ားဟာလည္း ၿမန္မာစကားသာမတတ္တယ္.... မွတ္ပံုတင္ေတာ့ ကိုင္ထားၾကတာပါပဲ .... ဒီေတာ့ ဒီမွတ္ပံုတင္ေတြဘယ္က ရသလဲ ..... ရွင္းပါတယ္... လူ၀န္မႈၾကီးၾကပ္ေရး ကေန ထြက္လာတာေပါ့ ..... ၂၀၁၀ မွာတုန္းက ပါတီအႏုိင္ရေရး အတြက္မွတ္ပံုတင္ေပါင္းမ်ားစြာ ထုတ္ေပးခဲ့တယ္လို႔ လည္း ေၿပာသူက ေၿပာပါတယ္....ဒါဟာလည္းၿဖစ္ႏုိင္တာပါပဲ .... ၿပည္သူ႔ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္... ေမာင္းေတာၿမို႔ က ဦးေရႊေမာင္ဟာ .. အေကာင္းဆံုး သက္ေသပါပဲ ..... ဘယ္လိုပဲၿဖစ္ၿဖစ္ .. အခု ေလာေလာ ဆယ္... ဒီ ဆူပူသူေတြ လက္ထဲ မွာ ႏုိင္ငံသားမွတ္ပံုတင္ရွိေနရင္ .... သူတုိ႔ မွာ အေၿခခံႏုိင္ငံသားအခြင္အေရး အရ ဘာမွ သြားလုပ္လုိ႔ မရပါဘူး ..... ဒီေတာ့ မွတ္ပံု တင္ေတြ မ်ားစြာ ထြက္လာတာဟာ .... တရားဥပေဒ မစိုးမိုးလို႔ ... ႏုိ္င္ငံေတာ္ အဆင့္ စီမံခန္႔ခြဲမႈညံ့ဖ်င္းလို႔ ..... ဆိုတာ ၿငင္းစရာမရွိပါဘူး .... က်ဴးေက်ာ္သူေတြ အတြက္ အၾကီးဆံုး တံခါးကို ဖြင့္ေပးခဲ့တာ ... သူတို႔ ပဲကိုး .......

တတိယ အခ်က္ကေတာ့ .... အခု အေၿခအေန ၿငိမ္းေအးသြားၿပီလို႔ မဆိုႏုိင္ေပမယ့္ ..... ဆူပူမႈေတြ နည္းပါးသြားတဲ့ ကာလမွာ .... စစ္ေဆးေရးကို .... ေဆာင္ရြက္သင့္ေနေပမယ့္ .... ဘယ္သူမွ တုတ္တုတ္ မလႈပ္ၾကပါဘူး ....ခုိုး၀င္လာသူတစ္ေယာက္မွ မရွိလို႔ မဖမ္းပါဘူး ဆိုေတာ့ .. ခိုးမ၀င္ပဲ ႏုိင္ငံသားကတ္ၿပားကိုင္ၿပီး ဆူပူေနတဲ့ .. လူေတြ က်ေတာ့ မဖမ္းေတာ့ ဘူးလားလုိ႔ ေမးစရာရွိလာပါတယ္...... တရားဥပေဒ အတုိင္း အေရးယူသင့္တဲ့ ဟာကို အေရးကို ယူရမွာပါ...... ဖမ္းထားပါတယ္ ဆိုတဲ့ လူဦးေရဟာ .. ဆူပူအၾကမ္းဖက္မႈ မွာ ပါ၀င္ခဲ့တဲ့ ဦးေရနဲ႔ ယွဥ္လိုက္ရင္... ဆင့္ပါးစပ္ ႏွမ္းပက္သေလာက္သာ ရွိေသးတာမို႔ .... ဘာမွ အသံုးမက်တဲ့ စံုစမ္းစစ္ေဆးေရး ဟာ .. ရခိုင္ၿပည္နယ္က ၿပည္သူမ်ား အတြက္ ဘာအကာအကြယ္မွ မေပးႏုိင္ခဲ့ပါဘူး ..... ဒါဟာ တရားဥပေဒ အတိုင္း မလိုက္နာ မေဆာင္ရြက္လို႔ ... မစိုးမိုးလို႔ ဆိုတာ ၿငင္းခ်င္လို႔ ကို မရပါဘူး ....

ဒီေတာ့ ရခုိင္ အေရးဟာ အစကေန .. အလယ္.. အခု ဆံဳးခါနီးတိုင္ေအာင္ကို ဘာ တရားဥပေဒ စိုးမိုးမႈ မွ မရွိလို႔ အဓိက ၿဖစ္ခဲ့တယ္ဆိုတာ သိသာႏုိင္ပါတယ္......

ေၾကးနီေတာင္ အေရးကို ေၿပာပါမယ္....

ေၾကးနီေတာင္ ဟာ ဦးပိုင္ရယ္. .အစိုးရ ရယ္.... တရုတ္၀မ္ေဘာင္COMPANY ရယ္ေပါင္းလုုပ္ၾကပါတယ္.... အစိုးရက ကၿမတ္အမ်ား ဆံုး ယူပါတယ္... ၿပီးရႈ္.. ဦပိုင္က ေငြေၾကးတစ္ၿပားမွ စိုက္ထုတ္ၿခင္းမရွိပဲ .... အၿမတ္ယူပါတယ္.... တရုတ္ Company က ေငြေၾကးအကုန္စိုက္ထုတ္ၿပီး .. အၿမတ္ကို အနညး္ဆံဳးရပါတယ္...... ဒီေၾကးနီေတာင္ကို .... ဒီကုမၸဏီနဲ႔ အၿပိဳင္ .. ေတာင္ကိုရီးယား နဲ႔ ဂ်ပန္ကုမၸဏီမ်ား က ပါ ၀င္ေယာက္ ယွဥ္ၿပိဳင္ၿပီး Project လုရာက တရုတ္က ရသြားတယလို႔ .... ဆိုပါတယ္....

ဒီေတာ့ ႏုိင္ငံေတာ္ပိုင္ေၿမကို ထုခြဲေရာင္းခ်လိုက္တာဟာ .... ႏုိင္ငံေတာ္ေန ၿပည္သူရဲ႔ ဆႏၵ ပါပါသလား ဒါကို အဓိက စမ္းစစ္ရပါမယ္.... ပါခဲ့တယ္ဆိုရင္ေတာင္မွ..... ဒီေလာက္အထိ အေၿခအေနဆိုးလာႏုိင္တယ္ဆိုတာမသိလို႔သာ ... အသိပညာနည္းပါးတဲ့ ေတာသူေတာင္သားေတြ မုိ႔ သာ ခံလိုက္ရတာၿဖစ္ပါတယ္.... စီမံကိန္းတစ္ခု လုပ္မယ္ဆို ... ဒီစီမံကိန္း ရဲ႔ ေကာင္းၿခင္းဆိုးၿခင္းတုိ႔ ကို ..... အဲဒီ နယ္ေၿမက ၿ့ပည္သူေတြကုိ ခ်ၿပရပါမယ္.... အမွန္အတိုင္းခ်ၿပရပါမယ္..... ဒါေတြကိုေရာ .. အစိုးရက လုပ္ေဆာင္ခဲ့ပါသလား .....မင္းတုိ႔ လယ္ေတြေပၚကိုေတာ့ ... ေၿမဖို႔ မွာပါကြာလို႔ အစကတည္းကေၿပာခဲ့ရင္... ဘယ္လယ္သမားက မွ လက္ခံမွာ မဟုတ္ပါဘူး ... ဒါဟာ ၿပည္သူကို နားလွည္႔ ပါးရိုက္လုပ္တာပါပဲ .......

ႏုိင္ငံေတာ္ပိုင္ေၿမကို ၿပည္သူမသိပဲ နားလွည္႔ ပါးရို္က္လုပ္ၿပီးေရာင္းတယ္ ဆိုမွေတာ့ ... ဒါဟာ ... တရားဥပေဒ ကိုလက္တစ္လံုးၿခားလုပ္တာနဲ႔ ဘာထူးပါသလဲ .... ဒါဟာ တရားဥပေဒ အထက္ မွာ ဘယ္သူေတြ ရွိေနေသးသလဲ ဆိုတာ လက္ညိႈးထိုးၿပလိုက္တာ ပါပဲ ....

ဒီၾကားထဲ ဆႏၵၿပသူမ်ားကို ဖမ္းဆီးၿပီး ရဲမ်ား က ႏွိပ္စက္ေနတာ ဟာ လည္း ရဲတစ္ေယာက္ရဲ႔ လုပ္ပိုင္ခြင့္ထဲမွာ မပါ၀င္ပါဘူး ....... ဒါလည္း တရားဥပေဒ အတုိင္းမလုပ္လို႔ ပါပဲ ......

ဒီေတာ့ ေၾကးနိေတာင္ ဆႏၵၿပမႈ ရဲ အဓီက တရားခံဟာ တရားဥပေဒ မစိုးမိုးလို႔ ၿပည္သူေတြ ခံစားလိုက္ရတယ္ဆိုတာ အသိသာၾကီးပါပဲ .....

ဒီေတာ့ အဓိက အရင္း အၿမစ္ၾကိးၿဖစ္တဲ့ ဒိ တရားဥပေဒ စိုးမိုးေရး ဆိုတာကို ... ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ဦးေဆာင္ ဦးရြက္ၿပဳၿပီး လႊတ္ေတာ္ထဲက ေန... ၾကိဳးစားေဆာင္ရြက္ေနတာ ဟာ ... ဒီအေရး သံုးခုလံုး ကို တစ္ၿပိဳင္နက္ ရွင္း ႏုိင္ေအာင္.... ဒီအေရးေတြ အၿပင္ ေနာင္ အနာဂတ္ ၿမန္မာ ႏုိင္ငံေတာ္မွာ .... အစဥ္သၿဖင့္ တရားဥပေဒ စိုးမိုး လာႏုိင္ေအာင္... ၿပည္သူေတြ မတရား သၿဖင့္ ခံစားေနရတဲ့ ဘ၀ကေနလြတ္ေၿမာက္ေအာင္ အေမွ်ာ္အၿမင္ရွိရွိေဆာင္ရြက္ေနၿခင္းသာၿဖစ္ပါတယ္......

ဒါအၿပင္. .. ကိုမင္းကိုႏုိင္ရဲ႔ သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲတစ္ခုမွာလည္း ... ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ... ကိုယ္ၿဖစ္ခ်င္တာေတြ တစ္ထိုင္တည္း မၿဖစ္လို႔ အၿပစ္မတင္သင့္ေၾကာင္း ..... သူတို႔ ၈၈ မ်ိဳးဆက္ကလည္း ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႔ NLD ပါတီကိုသာ ၀န္းရံေပးသြားမွာၿဖစ္ေၾကာင္းနဲ႔ ... ေဒၚစု အခုလက္ရွိေရာက္ေနတဲ့ ေနရာဟာ .. အခက္အခဲမ်ားစြာရွိေၾကာင္းတို႔ ကို ေၿပာခဲ့ပါတယ္.......

ဒိေတာ့ အဓိပၸါယ္က ရွင္းရွင္းေလးပါပဲ ... ေဒၚစုက ... လႊတ္ေတာ္တြင္းကေန အမတ္တစ္ေယာက္ အေနနဲ႔ တိုက္ပြဲ ၀င္ေနခ်ိန္မွာ ... ၿပင္ပ အေၿခခံလိုအပ္ခ်က္ေတြကို ၈၈ က လိုက္လံၿဖည္႔ဆည္းရင္... ႏုိင္ငံေတာ္ တိုးတက္ေရး အတြက္ ဟန္ခ်က္ညီညီေရြ႔ လ်ားေနၾကတာပါပဲ .....

ကဲဒီေလာက္ဆို ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို အၿပစ္တင္ေနသူမ်ားလည္း နားလည္ေလာက္မယ္ထင္ပါတယ္...... ေရာမၿမိဳ႔ၾကီးကို တစ္ရက္တည္းနဲ႔ တည္လို႔ မရႏုိင္သလိုပါပဲ ... က်ြန္ေတာ္တုိ႔ ေမွ်ာ္လင့္ထားတဲ့ ဒီမိုကေရစီ ႏုိင္ငံေတာ္ ၾကီးတစ္ခု အတြက္.... သင့္တင့္ေလွ်ာက္ပတ္ေသာ အခ်ိန္ ကာလ လိုအပ္ပါလိမ္႔မယ္..... ဦးတည္ခ်က္မ်ား တူေနၾကၿပီပဲေလ... ဘာလို႔ အတင္းလိုက္တုိက္ေနမလဲ ...... တကယ္တန္း တရားဥပေဒ စိုးမိုး တဲ့ ဒီမိုကေရစီ ႏုိင္ငံတစ္ခုၿဖစ္လာေတာ့မွ ပဲ .. အခ်င္းခ်င္း တိုက္ၾကခိုက္ၾကေစခ်င္ပါတယ္.. ဒီၾကားထဲ ပြဲလန္႔တုန္းဖ်ာခင္းခ်င္သူမ်ားက လည္း ေခြးတိုးေပါက္က ပန္းကုန္းစြတ္ၿပီး၀င္လာၾကပါေသးတယ္...... အေၿခအေနေတြဟာ... ေစာင့္ၾကည္႔ေနရမယ့္ အခ်ိန္ ... ႏုိင္ငံအတြက္ အလုပ္လုပ္ရမယ့္ အခ်ိန္ပါ.... ကိုယ္ အင္တာနက္ေပၚမွာ တိုးတက္ေအာင္လုပ္ႏုိင္ရင္လုပ္.... ဒါဟာလည္း ကိုယ့္ႏိုင္ငံတိုးတက္မႈ အတြက္ပါပဲ .......

ဒိေတာ့ Rule of Law ဆိုတဲ့ စကားသံုးလံဳး အတြက္ကို ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႔ ရုန္းကန္ေနမႈ ဟာ .ဘယ္ေလာက္အေရးၾကီးေနသလဲ .. ခက္ခဲေနသလဲ ဆိုတာ ..... အေမစု ဘာလဲ ဘယ္လဲ ဆိုသူေတြ အတြက္ဒီေဆာင္းပါးက .. အေၿဖ ေကာင္းေကာင္း တစ္ခုၿဖစ္လိမ္႔မယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္.....

လင္းလြန္းညိဳ
Photo credit Zaw Win
credit to FB
http://www.facebook.com/photo.php?fbid=175656375904747&set=a.120486168088435.20789.100003811585215&type=1&ref=nf

ဒီမိုကေရစီ ဖတ္စာ

Democracy Reader

9 OCTOBER 2012

ဒီမိုကေရစီ ဖတ္စာ

ဒီမိုကေရစီဆိုတာ

၁၉၈၈ ခုႏွစ္ေနာက္ပိုင္း ကြ်န္ေတာ္တို႔ဆီမွာ "ဒီမိုကေရစီ"ဆိုတဲ့ ေဝါဟာရက အေတာ္တြင္က်ယ္လာခဲ့ပါတယ္။ ၂၀၁၀ ျပည့္ႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲအၿပီး လႊတ္ေတာ္မ်ား ေပၚေပါက္လာေတာ့ ဒီမိုကေရစီ ရၿပီလို႔ လူအမ်ားစုက ထင္ျမင္ယူဆေနၾကပါတယ္။

ပထမဆံုးအခ်က္က ဒီမိုကေရစီဟာ ဟင္းရြက္ကန္စြန္းလို ေရာ့အင့္ ဆိုၿပီး ေပးလို႔ ယူလို႔ ရတဲ့ အရာမဟုတ္ပါဘူး။ အဲဒါကို သေဘာေပါက္ဖို႔ သိပ္ကို အေရးႀကီးပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ဒီမိုကေရစီဆိုတာ ႏိုင္ငံေရး စနစ္တစ္ခုသာ ျဖစ္ပါတယ္။

"စနစ္"ဆိုတဲ့ ေဝါဟာရက အေရးႀကီးပါတယ္။ စနစ္တစ္ခုတည္းမွာ အဲဒီ့စနစ္ကို လႈပ္ရွားလည္ပတ္ေနေစတဲ့ ဆိုင္ရာ ဆိုင္ရာ အစိတ္အပိုင္းေတြ အစံုလိုက္ အတြဲလိုက္ ပါဝင္ေနပါတယ္။ အင္ဂ်င္တစ္လံုးရဲ႕ လည္ပတ္မႈ စနစ္ကို နမူနာေဆာင္မယ္ဆိုရင္ ပထမဆံုးက ဓာတ္ဆီအင္ဂ်င္လား၊ ဒီဇယ္အင္ဂ်င္လား၊ ဓာတ္ေငြ႕အင္ဂ်င္လား ဆိုတာက စေျပာရေတာ့မွာပါ။ ဓာတ္ဆီစနစ္နဲ႔ အင္ဂ်င္ဆိုရင္ အဲဒီ့ အင္ဂ်င္"စနစ္" လႈပ္ရွား လည္ပတ္ႏိုင္ဖို႔အတြက္ လိုအပ္တဲ့ အစိတ္အပိုင္းေတြဟာ ဒီဇယ္အင္ဂ်င္နဲ႔ မတူႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။ အလြယ္ေျပာရရင္ ဒီဇယ္အင္ဂ်င္မွာပါတဲ့ ေနာ္ဇယ္ေတြ၊ ဖွလန္ဂ်ာေတြ၊ ပန္႔ေတြက ဓာတ္ဆီအင္ဂ်င္အတြက္ ဘယ္လိုမွ အသံုးမတည့္ေတာ့ဘူး။ အသိသာဆံုးကေတာ့ ဓာတ္ဆီအင္ဂ်င္စနစ္ လည္ပတ္ဖို႔ ဒီဇယ္ ထည့္ေမာင္းလို႔ မရဘူးေပါ့။ အဲဒါဟာ စနစ္ရဲ႕ သေဘာပါ။

ဒါ့ေၾကာင့္ မျပတ္တမ္း လႈပ္ရွား လည္ပတ္ေနႏိုင္စြမ္း ရွိမွသာလွ်င္ စနစ္တစ္ခု ေအာင္ျမင္တယ္လို႔ ဆိုႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။ ဒါျဖင့္ ဒီမိုကေရစီဆိုတဲ့ "စနစ္"ကေရာ…

အထက္က ေျပာခဲ့သလို ေရာ့၊ အင့္ဆိုၿပီး ေပးလိုက္လို႔ မရဘူးဆိုတာကို စာဖတ္သူ လူႀကီးမင္း လက္ခံႏိုင္ေလာက္ၿပီ ထင္ပါတယ္။

ဒီမိုကေရစီစနစ္ ရွင္သန္ထြန္းကားေနပါတယ္ဆိုတဲ့ ႏိုင္ငံေတြမွာေတာင္မွ အဲဒီ့စနစ္ႀကီး ထေဖာက္တာေတြ ရွိပါတယ္။ ေျပာလက္စ နမူနာ ျဖစ္တဲ့ အင္ဂ်င္စနစ္ နမူနာနဲ႔ ေျပာရင္ ဆီျပတ္တာေတြ၊ မီးေပ်ာက္တာေတြ၊ ဆီထဲမွာ ေခ်းပါလာလို႔ စက္ေသမလို ျဖစ္တာေတြ၊ ေသသြားတာေတြမ်ိဳးေပါ့။ သည္ေတာ့ စနစ္တစ္ခုကို ႏွစ္သက္ လက္ခံတယ္၊ သေဘာက်တယ္ဆိုရင္ အဲဒီ့ စနစ္ အရွိန္မပ်က္ မွန္မွန္ လည္ပတ္ေနေအာင္ မြမ္းမံထိန္းသိမ္းၿပီး လိုအပ္တဲ့ ေလာင္စာမ်ား မျပတ္ျဖည့္တင္းသြားဖို႔ လိုအပ္တယ္ဆိုတာကိုလည္း သတိထားဖို႔ လိုပါတယ္။

တန္ရာ တန္ရာ

ဒီမိုကေရစီ စနစ္တစ္ခု အရွိန္မပ်က္ မွန္မွန္လည္ပတ္ေနေအာင္ မြမ္းမံ ထိန္းသိမ္းရာမွာ အုပ္ခ်ဳပ္သူ လူတန္းစားမွာတင္ တာဝန္ရွိတာ မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။ တျခား စနစ္ေတြနဲ႔ မတူတာက ဒီမိုကေရစီဆိုတာဟာ "အုပ္ခ်ဳပ္မႈ အာဏာသည္ လူထုထံမွ သက္ဆင္းသည္"ဆိုတဲ့ အေျခခံ သေဘာတရားအေပၚမွာ တည္ေဆာက္ထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ ဒီမိုကေရစီစနစ္တစ္ခု အရွိန္မပ်က္ လက္ပတ္ေနေရးအတြက္ တာဝန္ရွိသူဟာ အစိုးရတစ္ရပ္လည္း မဟုတ္ဘူး၊ ႏိုင္ငံေရး ပါတီတစ္ခုလည္း မဟုတ္ဘူး၊ ေခါင္းေဆာင္တစ္ဦးတစ္ေယာက္လည္း မဟုတ္ဘူး၊ စာနယ္ဇင္းလည္း မဟုတ္ဘူး၊ သတင္းမီဒီယာလည္း မဟုတ္ဘူး၊ အရပ္သား လူ႔ေဘာင္လည္း မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။ အဲဒါေတြ အားလံုး ပါဝင္ေနတဲ့၊ အဲဒါေတြ အားလံုးထဲမွာ ပါဝင္ပတ္သက္ေနတဲ့ "လူထု" (ဝါ) ႏိုင္ငံသားမ်ား အားလံုးမွာ တာဝန္ရွိပါတယ္။

ဆို႐ိုးစကား တစ္ခုရွိတယ္။ ျမန္မာလိုကေတာ့ "တန္ရာ တန္ရာ"ဆိုတဲ့ ဆို႐ိုးဟာ အင္မတန္ တြင္က်ယ္ပါတယ္။ မေဖာက္မျပန္ မေျပာင္းလဲဘဲ တည္ျမဲေနတဲ့ ေလာကရဲ႕ နိယမ ဓမၼတရားေတြအနက္မွာ အဲဒီ့ "တန္ရာ တန္ရာ"ဆိုတဲ့ တရားလည္း ပါပါတယ္။ တန္ရာ၊ တန္ရာကို ဘုရားေဟာနဲ႔ ပါဠိလို ေရးရင္ေတာ့ "သေဗၺသတၱာ ကမၼသကာ"ေပါ့ ခင္ဗ်ာ။ သတၱဝါ မွန္သမွ် မိမိတို႔ရဲ႕ (မေနာကံ၊ ဝစီကံ၊ ကာယကံဆိုတဲ့) ကံ စီမံရာအတိုင္းသာ ျဖစ္ၾကစျမဲပါတဲ့။ အရပ္စကားနဲ႔ ေျပာရင္ေတာ့ သတၱဝါတိုင္းဟာ သူတို႔ ေတြးျမင္၊ ေျပာဆို၊ ျပဳမူတဲ့အတိုင္းသာ ျဖစ္လာမွာပါလို႔ ေျပာရမွာပါ။ သူေဌးျဖစ္ခ်င္တဲ့ စိတ္အေတြး (မေနာကံ)ရွိတဲ့သူက သူေဌးျဖစ္ေရးကိုပဲ တစ္ရံမလပ္ ေတြးေနမွာပါ။ သည္အတြက္ သူေျပာဆိုတဲ့ စကားေတြ သူလုပ္တဲ့ အလုပ္ေတြမွာလည္း သူေဌးျဖစ္ေရးအတြက္ ဦးစားေပးေနတာေတြသာ ျဖစ္လာမွာပါပဲ။ ပညာရွင္ျဖစ္ခ်င္သူကလည္း အလားတူပါပဲ။

သည္ေနရာမွာ သူမ်ား သံုးစြဲ ခံစားေနတာကို ၾကည့္ၿပီး "သူ႔လို ျဖစ္ခ်င္လိုက္တာ၊ သူ႔လို ခ်မ္းသာခ်င္လိုက္တာ၊ သူ႔လို တတ္ကြ်မ္းခ်င္လိုက္တာ"ဆိုတဲ့ ခဏပန္း စိတ္ကို ဆိုလိုတာ မဟုတ္ပါဘူး။ အဲဒီ့စိတ္ကေတာ့ သူသူ ကိုယ္ကိုယ္ လူတိုင္း ျဖစ္စျမဲပါ။ အဲဒီ့စိတ္က "တစ္ရံမလပ္"ရွိေနၿပီး ကိုယ္ျဖစ္ခ်င္တာနဲ႔အညီ ေျပာဆို ျပဳမူေနသူမ်ားသာ ျဖစ္ခ်င္တဲ့ ပန္းတိုင္ကို လွမ္းကိုင္ႏိုင္သြားၾကတာကို သတိခ်ပ္ဖို႔ လိုပါတယ္။

လူ႔ေဘာင္တစ္ခုမွာ ဘယ္စနစ္ ထြန္းကားမလဲဆိုတာဟာလည္း အလားတူပါပဲ။ အဲဒီ့ လူ႔ေဘာင္မွာ မွီတင္းေနထိုင္ၾကသူ လူအမ်ားစုရဲ႕ စိတ္ႏွလံုးက ဘယ္လိုရွိသလဲ၊ အဲဒီ့ လူအမ်ားစုရဲ႕ ကံသံုးပါးကလည္း ဘယ္လိုမ်ိဳး အမ်ားဆံုး ျဖစ္ေနသလဲဆိုတဲ့အေပၚမွာ အမ်ားႀကီးမူတည္ပါတယ္။ သည္မွာလည္း "တန္ရာ တန္ရာ"သာ ျဖစ္လာမွာပါပဲ။ သိုးေဆာင္းစကားမွာေတာ့ ဒါနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ ဆို႐ိုးက အတိအက်ကို ရွိတယ္။ "လူေတြဟာ သူတို႔နဲ႔ ထိုက္တန္တဲ့ အစိုးရ (စနစ္)ကိုသာ ရစျမဲပါ"တဲ့။

အားလံုးရဲ႕ တာဝန္

ဒီမိုကေရစီ စနစ္နဲ႔ ထိုက္တန္တဲ့ ႏိုင္ငံသားေတြ ျဖစ္လာဖို႔ ကြ်န္ေတာ္တို႔ အားလံုးမွာ တာဝန္ရွိပါတယ္။

ခက္တာက ကြ်န္ေတာ္တို႔ေတြမွာက ဒီမိုကေရစီ အေလ့အက်င့္ေတြနဲ႔ ေဝးေနခဲ့တာ ႏွစ္ေပါင္း ၅၀ ရွိခဲ့ပါၿပီ။ ေျပာရတာ သိပ္ေတာ့ မေကာင္းဘူး၊ ကြ်န္ေတာ္တို႔ရဲ႕ မိသားစု ဘဝ၊ ေက်ာင္းေနဘဝေတြမွာလည္း ဒီမိုကေရစီ အေလ့အထက လံုးလံုး မရွိဘူး။ ျမန္မာ့သမိုင္း အစဥ္အဆက္ တစ္ေလွ်ာက္လံုးမွာလည္း တစ္ေသြးတစ္သံ တစ္မိန္႔နဲ႔သာ အသားက် ယဥ္ပါးေနခဲ့ရတဲ့ လူ႔ေဘာင္ ျဖစ္ေနတာ ဘယ္သူမွ ျငင္းႏိုင္မယ္ မထင္ပါဘူး။

အဲဒီ့အေနအထားမွာ ကြ်န္ေတာ္တို႔အားလံုးအေနနဲ႔ လုပ္ရမွာက ဒီမိုကေရစီနဲ႔ ထိုက္တန္တဲ့ အမူအက်င့္၊ အေလ့အထေတြ လူအမ်ားၾကားမွာ စိမ့္ဝင္ပ်ံ႕ႏွံ႔လာေအာင္ ေဆာင္ရြက္ၾကဖို႔လိုသလို တစ္ဦးခ်င္းစီကလည္း ေရွ႕ကေန စံျပအျဖစ္ ဒီမိုကေရစီအေလ့အထေတြ ေနရာတိုင္းမွာ ျပသ သြားၾကဖို႔ လိုအပ္ပါလိမ့္မယ္။ ဒါဟာ ပါတီ ႏိုင္ငံေရး ကိစၥမဟုတ္ပါဘူး။ ဒါ့ေၾကာင့္ ႏိုင္ငံေရးသမားေတြမွ လုပ္ေဆာင္ရမယ့္အရာ မဟုတ္ပါဘူး။ လွည္းေန ေလွေအာင္း ျမင္းေဇာင္းမက်န္ ရွစ္တန္ေသာ အရပ္မ်က္ႏွာမွာ ေနထိုင္ၾကတဲ့ ႏိုင္ငံသားတိုင္း လုပ္ေဆာင္ရမွာပါ။ အဲ… ဒီမိုကေရစီ စနစ္ကို တကယ္လည္း ႏွစ္သက္ ျမတ္ႏိုး တန္ဖိုးထားတယ္၊ တကယ္လည္း ယံုၾကည္တယ္၊ တကယ္လည္း သည္ႏိုင္ငံမွာ အဲဒီ့ "စံနစ္"ထြန္းကားလာေစခ်င္တယ္ဆိုရင္ေပါ့ခင္ဗ်ာ။

ဒါျဖင့္ ဒီမိုကေရစီနဲ႔ ထိုက္တန္တဲ့ အမူအက်င့္ေတြ၊ အေလ့အထေတြက ဘာေတြလဲလို႔ ေမးစရာ ေပၚလာပါလိမ့္မယ္။ 

ဒီမိုကေရစီ အမူအက်င့္မ်ား

ပညာရွင္ေတြရဲ႕ အလိုအရ ဒီမိုကေရစီ အမူအက်င့္ ဆယ္ရပ္ရွိပါတယ္။ အဲဒါေတြကို အမွတ္စဥ္ ထိုးၿပီး တင္ျပေဆြးေႏြးသြားပါရေစ။

(၁) ႏိုးၾကားတက္ၾကြမႈ - ပါဝင္ေဆာင္ရြက္လိုစိတ္၊ ပါဝင္ ေျပာဆို ေဆြးေႏြးလိုစိတ္ေတြ ရွိေနၾကဖို႔ ဆိုလိုပါတယ္။ ဘယ္ကိစၥမွာမဆို အျမဲတေစ ႏိုးၾကားတက္ၾကြစြာ ပါဝင္ ေဆာင္ရြက္ခ်င္ေနဖို႔ မိသားစုမ်ားထဲမွာ၊ မူလတန္း၊ အလယ္တန္းအရြယ္ ငယ္ဘဝကတည္းက ပ်ိဳးေထာင္ ေလ့က်င့္ေပးထားလို႔ ရတဲ့ အမူအက်င့္ ျဖစ္ပါတယ္။ ကေလးေတြနဲ႔ တိုက္႐ိုက္သက္ဆိုင္ေနတဲ့ ကိစၥမ်ိဳးေတြမွာ ကေလးေတြလည္း ပါဝင္ေဆာင္ရြက္ခြင့္၊ သူတို႔ေလးေတြရဲ႕ ဆႏၵ၊ သေဘာထားေလးေတြကို ေခ်ေခ်ငံငံ တင္ျပ ေဆြးေႏြးခြင့္ေတြ ေပးထားတာ၊ သူတို႔ကို ေလးေလးစားစား ေနရာေပးတာမ်ားဟာ တက္ၾကြတဲ့ ႏိုင္ငံသားေတြအျဖစ္ ေနတတ္ထိုင္တတ္ေအာင္ ေလ့က်င့္ ပ်ိဳးေထာင္ေပးရာ ေရာက္ပါတယ္။ သူတို႔ေလးေတြကို ေလ့က်င့္ေပး႐ံုသာ မကဘူး၊ လူႀကီးေတြကိုယ္တိုင္ကလည္း သည္အက်င့္ေတြ ကိုယ့္မွာ မရွိရင္ ရွိလာေအာင္ သတိထား က်င့္ၾကံ ေနထိုင္သြားရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဘယ္ကိစၥမွာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ အားနာလို႔ လိုက္ေလ်ာတာမ်ိဳးေတြ၊ မေကာင္းတတ္လို႔ သည္းခံေနတာမ်ိဳးေတြကို ေရွာင္ၾကဥ္ၿပီး ကိုယ္နဲ႔၊ ကိုယ္ပတ္ဝန္းက်င္နဲ႔ သက္ဆိုင္တဲ့ ကိစၥေတြမွာ ႏိုးႏိုးၾကားၾကားနဲ႔ တက္တက္ၾကြၾကြ ပါဝင္ေဆာင္ရြက္တာ၊ တင္ျပေျပာဆိုတာေတြ လုပ္ၾကဖို႔ ျဖစ္ပါတယ္။

(၂) မ်က္စိႀကီး နားႀကီးမႈ - ဒါကေတာ့ ကိုယ့္ပတ္ဝန္းက်င္ ကိုယ့္လူ႔ေဘာင္နဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ အေရးအရာေတြမွာ ပညာရွင္တစ္ေယာက္လို မဟုတ္သည့္တိုင္ အေျခခံ သိသင့္တာေတြ ခိုင္ခိုင္မာမာ သိေနဖို႔ အားထုတ္ထားရမွာပါပဲ။ အခု ကြ်န္ေတာ္ တင္ျပေနတဲ့ ဒီမိုကေရစီအေၾကာင္း အေျခခံေလာက္ကို သိထားတာမ်ိဳးေပါ့။ ဒီမိုကေရစီဆိုတာ မိုးေပၚက က်လာတာမဟုတ္ဘူး၊ တစ္ဦးတစ္ေယာက္က အားထုတ္႐ံုနဲ႔ လူ႔ေဘာင္တစ္ခုလံုး ဒီမိုကေရစီ အသီးအပြင့္ေတြကို ဆြတ္ခူး စားသံုးႏိုင္မွာ မဟုတ္ဘူးဆိုတာေလာက္ကို သိထားရပါမယ္။ အလားတူပဲ မဲေပးတာရဲ႕ အက်ိဳးသက္ေရာက္ပံု၊ ဝင္ေရာက္ ယွဥ္ၿပိဳင္တဲ့ ႏိုင္ငံေရး ပါတီေတြရဲ႕ ဖြဲ႕စည္းပံုေတြ၊ ရပ္တည္ခ်က္ေတြ၊ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံ ဥပေဒမွာပါတဲ့ အခ်က္အလက္ေတြကို ျခံဳငံု သိရွိထားဖို႔ လိုပါတယ္။ ေလာေလာဆယ္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ႏိုင္ငံသားေတြအတြက္ အေလ့လာသင့္ဆံုးကေတာ့ အခြင့္အေရးေတြမွာ တာဝန္ေတြပါ ပူးတြဲ ပါဝင္ေနတယ္ဆိုတာသာ ျဖစ္တယ္လို႔ ျမင္မိပါတယ္။ ဒီမိုကေရစီမွာ မိမိတို႔ရဲ႕ သေဘာထားကို လြတ္လပ္စြာ ေဖာ္ထုတ္ခြင့္ ရွိတာေတာ့ မွန္တယ္။ ဒါေပမယ့္ တစ္ဖက္သားကို ေလးေလးစားစားနဲ႔ ေခ်ေခ်ငံငံ ေဖာ္ထုတ္ရမယ့္ တာဝန္လည္း ပူးတြဲပါေနတယ္ ဆိုတာမ်ိဳးေပါ့။

(၃) ကိုယ္စြမ္းကိုယ္စ – ဗီဇအရေရာ ပတ္ဝန္းက်င္အေျခအေနရဲ႕ ပံုသြင္းမႈေၾကာင့္ပါ ကြ်န္ေတာ္တို႔ အာရွသား အေတာ္မ်ားမ်ားမွာ "ဘာသိ ဘာသာ"စိတ္ဓာတ္ေတြ အေတာ္ မ်ားေနတတ္ၾကပါတယ္။ "ႏွမ္းတစ္လံုးနဲ႔ ဆီမျဖစ္ပါဘူးကြာ"တို႔၊ "ၾကက္မတြန္လို႔ မိုးမလင္းပါဘူး"တို႔၊ "အမ်ားညီရင္ ဤလည္း ကြ်ဲျဖစ္သြားတာပါပဲ"ဆိုတဲ့ လက္ေလွ်ာ့ထား၊ ေပယ်ာလကံထား ထားတတ္တဲ့ ဉာဥ္ေတြက ကြ်န္ေတာ္တို႔ဆီမွာ အံုနဲ႔ က်င္းနဲ႔ ရွိေနပါတယ္။ ဒီမိုကေရစီနဲ႔ ထိုက္တန္တဲ့ ႏိုင္ငံသားေတြ ျဖစ္လာဖို႔အတြက္ အဲသလိုမ်ိဳး စိတ္ေတြအစား ကိုယ္က ႏွမ္းတစ္လံုးသာ ျဖစ္သည့္တိုင္ ဆီထြက္လာေအာင္ ပံ့ပိုးေပးႏိုင္တဲ့ ကိုယ္စြမ္းကိုယ္စေတြ ရွိေနတယ္ဆိုတာကို ႏွစ္ႏွစ္ကာကာ လက္ခံယံုၾကည္ထားဖို႔ လိုပါတယ္။ မွန္ပါတယ္။ ႏွမ္းတစ္လံုးနဲ႔ေတာ့ ဆီမျဖစ္ပါဘူး။ သို႔ေပမယ့္ ႏွစ္အလံုးေပါင္းမ်ားစြာ စုစည္းသြားတဲ့အခါ ဆီျဖစ္တာလည္း မလြဲပါဘူး။ ရတနာရွိရာ ရတနာ စုသလိုပဲ ႏွမ္းလံုးမ်ားရွိရာ ႏွမ္းတစ္လံုးက အစျပဳခဲ့တဲ့ နမူနာေတြဟာ လူ႔ေဘာင္တိုင္းမွာ ရွိပါတယ္။ ႏွမ္းတစ္လံုးနဲ႔ ဆီမျဖစ္ပါဘူးဆိုတဲ့ စိတ္ဓာတ္နဲ႔ ေဘးထြက္ ထိုင္ေနစတမ္းသာဆိုရင္ လွ်ပ္စစ္မီးေတြ၊ ေလယာဥ္ေတြ၊ ကြန္ပ်ဴတာေတြ၊ ပါေလရာဖုန္းေတြ၊ အင္တာနက္ေတြ ေပၚေပါက္လာမွာ မဟုတ္သလို လူ႔ယဥ္ေက်းမႈကလည္း ေက်ာက္ေခတ္ဘဝက တက္လာမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ အလားတူပဲ၊ အဲဒီ့ ႏွမ္းတစ္လံုး စိတ္ဓာတ္နဲ႔သာ ေနခဲ့ၾကမယ္ဆိုရင္ သက္ဦးဆံပိုင္ ဘုရင္စနစ္၊ ေျမရွင္ ပေဒသရာဇ္စနစ္၊ ကိုလိုနီနယ္ခ်ဲ႕စနစ္ေတြဟာလည္း ဆက္လက္ ရွင္သန္ ဖြံ႕ၿဖိဳးေနခဲ့မွာပါ။ အဲဒီ့စိတ္မ်ိဳးေတြ မရွိဘဲ မိမိရဲ႕ ကိုယ္စြမ္းကိုယ္စကို ယံုၾကည္ခဲ့ၾကတဲ့ "ႏွမ္း တစ္လံုး"မ်ားစြာရဲ႕ အားထုတ္မႈေၾကာင့္သာ လူ႔ေဘာင္က စဥ္ဆက္မျပတ္ ခရီးတြင္ေနတာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ ကိုယ္စြမ္းကိုယ္စကို ငုပ္ေစမယ့္ အသိအျမင္မ်ားကို ပယ္ရွားၿပီး ကိုယ္စြမ္းကိုယ္စ တိုးပြားမယ့္ အသိအျမင္မ်ားကို ကိုယ္တိုင္လည္း ပ်ိဳးေထာင္၊ ကိုယ့္ေနာက္က မ်ိဳးဆက္ေတြကိုလည္း ေလ့က်င့္ေပးသြားရပါ လိမ့္မယ္။

(၄) အတိုက္အခံအျမင္မ်ား၊ အတိုက္အခံ ပါတီမ်ားနဲ႔ လူနည္းစုမ်ား ရဲ႕ အျမင္မ်ားကို သည္းခံႏိုင္စြမ္း - သည္အခ်က္ကေတာ့ အားနာနာနဲ႔ ေျပာရရင္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံအတြင္း မွီတင္းေနထိုင္ၾကတဲ့ ျမန္မာ တိုင္းရင္းသားတိုင္းမွာ အလိုအပ္ဆံုး ဒီမိုကေရစီ အမူအက်င့္လို႔ ဆိုရမတတ္ပါပဲ။ ကြ်န္ေတာ္တို႔က ကိုယ္နဲ႔ မတူရင္ ရန္သူလို႔ ေအာက္ေမ့တတ္တဲ့ အက်င့္ႀကီးက အ႐ိုးထဲ၊ ေသြးသားထဲမွာ စြဲျမဲေနမိတတ္ၾကပါတယ္။ ဒီမိုကေရစီ အမူအက်င့္မွာက်ေတာ့ အဲဒီ့စိတ္နဲ႔ မကိုက္ဘူး။ ကိုယ္နဲ႔မတူရင္ ရန္သူ၊ ကိုယ္နဲ႔ ဆန္႔က်င္ဘက္အျမင္ ရွိတဲ့သူေတြကို ရန္သူ၊ ကိုယ့္ကို အတိုက္အခံလုပ္သူကို ရန္သူလို႔ သေဘာထားျခင္းဟာ "အာဏာရွင္ဆန္တဲ့" သေဘာထားသာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲေတာ့ ဒီမိုကေရစီစနစ္ကို ပံုမွန္ လည္ပတ္ေနေစခ်င္တယ္ဆိုရင္ ကြဲျပားတဲ့ အျမင္အမ်ိဳးမ်ိဳးကို သည္းခံႏိုင္စြမ္း ရွိဖို႔လိုပါတယ္။ သူ႔အျမင္ကို ကိုယ္လက္မခံႏိုင္သည့္တိုင္ သူ႔မွာလည္း ကိုယ္နဲ႔ မတူတဲ့ အျမင္တစ္ခု ရွိႏိုင္ေၾကာင္း အသာတၾကည္ နားလည္ လက္ခံေပးတတ္ဖို႔ လိုပါတယ္။ သည္ကိစၥမွာလည္း မိသားစုတြင္း၊ ေက်ာင္းတြင္း၊ ေသးငယ္တဲ့ အျခား လူမႈ အဖြဲ႕အစည္းမ်ားအတြင္းမွာ ျဖည္းျဖည္းခ်င္း ေလ့က်င့္သြားရမယ့္ အမူအက်င့္တစ္ရပ္ပါပဲ။ လက္ေခ်ာင္းေတြ အတိုအရွည္ မညီၾကသလို လူေတြျဖစ္ေနတာနဲ႔အမွ် သေဘာထားခ်င္း တစ္ထပ္တည္းျဖစ္ဖို႔က မိသားစုထဲမွာေတာင္ ဘယ္လိုနည္းနဲ႔မွ မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။ ဒါကို နားလည္ၿပီး ဆန္႔က်င္ဘက္အျမင္ေတြ၊ အတိုက္အခံေတြကို သည္းခံေပး၊ နားေထာင္ေပး၊ ထည့္သြင္းစဥ္းစားေပးတတ္တဲ့ အမူအက်င့္က ဒီမိုကေရစီစနစ္ အတြက္ မရွိမျဖစ္ လိုအပ္လွပါတယ္။ ေနာက္တစ္ခ်က္က လူနည္းစုကိစၥပါ။ ဒီမိုကေရစီစနစ္ကို ေဝဖန္သူေတြ ေထာက္စရာ ရွိေနတာက ဒီမိုကေရစီဟာ အမ်ားရဲ႕ သေဘာဆႏၵကို ဦးစားအေပးလြန္သြားၿပီး အနည္းစုရဲ႕ သေဘာဆႏၵကို ပစ္ပယ္ထားတတ္တယ္ဆိုတဲ့ အခ်က္ပါပဲ။ မွန္ပါတယ္။ သိပ္ႀကီးမားတဲ့ အႏၲရာယ္ပါပဲ။ ဆိုၾကပါစို႔၊ ပါတီႀကီးတစ္ခုကို အမ်ားက လိႈက္လိႈက္လွဲလွဲ သေဘာက်တယ္၊ သည္အတြက္ ေရြးေကာက္တင္ေျမႇာက္လိုက္တယ္၊ လႊတ္ေတာ္မွာလည္း အဲဒီ့ ပါတီႀကီးကသာ အမတ္အမ်ားစု ေနရာေတြကို ရယူလိုက္ႏိုင္တယ္ဆိုရင္ အဲဒါဟာ တစ္ပါတီစနစ္ ျဖစ္သြားပါေတာ့မယ္။ ႏိုင္ငံရဲ႕ အေရးအရာေတြကို အဲဒီ့ တစ္ပါတီတည္းရဲ႕ ဆံုးျဖတ္ခ်က္၊ အဲဒီ့တစ္ပါတီတည္းရဲ႕ အျမင္၊ အဲဒီ့တစ္ပါတီတည္းရဲ႕ သေဘာဆႏၵနဲ႔သာ ကိုင္တြယ္သြားေတာ့မွာလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒါဆိုရင္ တစ္ပါတီအာဏာရွင္စနစ္ဖက္ မလြဲမေသြ ယိမ္းယိုင္သြားေတာ့မွာပါ။ ဒီမိုကေရစီနည္းက် ေရြးေကာက္ တင္ေျမႇာက္ထားတယ္ဆိုေသာ္လည္းပဲ လူနည္းစုေတြအတြက္ အခြင့္သာစရာအေၾကာင္းလည္း လံုးဝ မရွိေတာ့ပါဘူး။ေနာက္တစ္ခ်က္က လမ္းသစ္ေဖာက္ရင္ လူႀကိဳက္နည္းတယ္ဆိုတဲ့ အခ်က္ကိုလည္း မေမ့သင့္ျပန္ဘူး။ေျပာင္းျပန္ေျပာရင္ လူႀကိဳက္နည္းတိုင္း လြဲေနတယ္လို႔ မဆိုႏိုင္ဘူးေပါ့။ အဲေတာ့ လူႀကိဳက္နည္းသူေတြ၊ လူနည္းစုေတြကို ေနရာေပးႏိုင္၊ သူတို႔ရဲ႕ အျမင္ေတြ၊ သေဘာဆႏၵေတြကို ထုတ္ေဖာ္ ပိုင္ခြင့္ ေပးႏိုင္မွသာ စစ္မွန္တဲ့ ဒီမိုကေရစီလမ္းေၾကာင္းေပၚမွာ ေျဖာင့္ေျဖာင့္တန္းတန္း ေလွ်ာက္ႏိုင္သြားမွာလည္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

(၅) အစြန္းမေရာက္မႈ - ဘယ္အရာပဲျဖစ္ျဖစ္ အလြန္အကြ်ံဆို မေကာင္းမွန္း လူတိုင္းသိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အယူဝါဒနဲ႔ ပတ္သက္လာရင္၊ ယံုၾကည္ခ်က္နဲ႔ ပတ္သက္လာရင္ တခ်ိဳ႕လူေတြဟာ ငါယံုၾကည္တာမွ အမွန္၊ ငါ သက္ဝင္တာမွ အမွန္ဆိုၿပီး ဆန္႔က်င္ဘက္အျမင္ေတြကို လက္မခံတတ္ေတာ့ပါဘူး။ အဲသလို အစြန္းေရာက္လြန္းသြားရင္ ဒီမိုကေရစီက အေတာ္ႀကီး ျပႆနာတက္လာႏိုင္ပါတယ္။

ဒီမိုကေရစီ အေလ့အက်င့္ မရွိတဲ့ လူ႔ေဘာင္ေတြမွာ ဒါက အေတာ္ ျပႆနာႀကီးတယ္။ ပါးစပ္က ဒီမိုကေရစီလို႔ အျမႇဳပ္ထြက္ေအာင္ ေအာ္ေနေပမယ့္ ကိုယ္ယံုတာမွ အမွန္၊ တျခားသူေတြ ယံုၾကည္တာဆိုရင္ ေနရာ မေပး၊ သိပ္ဆန္႔က်င္လြန္းရင္ ႏွိပ္ကြပ္ေနသမွ် အဲဒါ ဒီမိုကေရစီမဟုတ္ဘူးဆိုတာ လူတိုင္း လက္ခံႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။ သို႔ေပမယ့္ လူတိုင္းဟာ အစြန္းေရာက္ဖို႔ လြယ္တတ္ေနျပန္တယ္။ အဲဒါေလးက ဒီမိုကေရစီ စနစ္ ရွင္သန္ ေနဖို႔အတြက္ အင္မတန္ အေရးႀကီးတဲ့ အခ်က္တစ္ခ်က္ပါပဲ။

(၆) လက္ေတြ႕က်ၿပီး ေျပာင္းလြယ္ျပင္လြယ္ရွိမႈ - သည္အခ်က္ကလည္း အေပၚက အစြန္းမေရာက္မႈနဲ႔ ဆက္စပ္ေနပါတယ္။ ျမန္မာ့အားကစား ကမၻာကို လႊမ္းရမည္ဆိုတာမ်ိဳးက ဘယ္ေလာက္ လက္ေတြ႕က်သလဲ ဆိုတာ စဥ္းစားရမွာေပါ့။ ရည္မွန္းခ်က္က ေကာင္းတယ္။ ဒါေပမယ့္ လက္ေတြ႕ မက်ဘူး။ အာရွမွာေတာင္ ကိုယ္က ခံဘက္က ရွိေနေသးလ်က္နဲ႔ ကမၻာႀကီးအထိ တက္လႊမ္းဖို႔ၾကံေတာ့ ရယ္စရာႀကီး ျဖစ္ေနမွာေပါ့။ ဒါက ျမင္သာတဲ့ ဥပမာကို ေပးတာပါ။
အယူအဆေတြ၊ ဝါဒေတြ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းေကာင္း လက္ေတြ႕ မက်ရင္ ခရီးမေပါက္ႏိုင္ဘူး။ ေကာင္းျမတ္လွေသာ အယူဝါဒႀကီးမ်ား ခရီးမေပါက္တဲ့အျပင္ ဗံုးဗံုးလဲသြားရတဲ့ သာဓကေတြ ကမၻာေပၚမွာ ရွိပါတယ္။ အဲဒါဟာ လက္ေတြ႕မက်လို႔ပဲ၊ ျပင္လြယ္ေျပာင္းလြယ္ မရွိခဲ့လို႔ပါပဲ။

လူပုဂၢိဳလ္ တစ္ဦးတစ္ေယာက္ကို ဆည္းကပ္ကိုးကြယ္ၾကတယ္။ ဒါ အမွားမဟုတ္ဘူး။ ဒါေပမယ့္ သူလုပ္သမွ် အကုန္မွန္တယ္၊ သူသာ အသိ၊ သူသာ အတတ္၊ သူေျပာသမွ် အေဟာဝတ ေအာက္ေမ့ေနရင္ အဲဒါ လက္ေတြ႕ မက်ႏိုင္ေတာ့ဘူး။ ကိုယ္ကိုးကြယ္ယံုၾကည္တဲ့သူဟာ ဘုရား၊ ရဟႏၲာလား။ အလံုးစံုကို ထိုးထြင္း သိျမင္ႏိုင္တဲ့ သဗၺဉဳတ ေရႊဉာဏ္ေတာ္ နဲ႔ ျပည့္စံုေနသူလား။ သည္ေလာက္ေတာ့ ဆင္ျခင္ႏိုင္စြမ္း ရွိဖို႔ လိုပါတယ္။ လက္ေတြ႕က်က် ဆင္ျခင္တယ္ဆိုတာ အဲဒါမ်ိဳးပါ။ အဲသလို သိပ္ကို ေဗာင္းေတာ္ညိတ္ စိတ္ေတာ္သိလုပ္လြန္းရင္ ဘယ္သူမဆို ငါႏွင့္ ငါသာ ႏိႈင္းစရာလို႔ ေအာက္ေမ့ကုန္ၿပီး အာဏာရွင္ေတြ ျဖစ္ကုန္တတ္တယ္ဆိုတာ ကို ဆင္ျခင္တတ္မႈကလည္း လက္ေတြ႕က်တာပါ။

ဒီမိုကေရစီရဲ႕ အႀကီးဆံုး အႏၲရာယ္က အဲဒါပဲ။ အထူးသျဖင့္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ေတြလို ဒီမိုကေရစီနဲ႔ ဘယ္တုန္းကမွ အသားမက်ခဲ့ၾကသူေတြအတြက္ တစ္ဖက္ကို အနင္းလြန္၊ တစ္ဖက္ကို အပင္းလြန္သြားမိတတ္ ၾကတယ္။ အျပစ္ေတာ့ မဆိုသာဘူး၊ ေပဘဝမွာ ေနခဲ့ရတာ ၾကာေတာင့္ သိပ္ၾကာသြားတဲ့ လူ႔ေဘာင္ေတြမွာ ဒါမ်ိဳး သိပ္ျဖစ္တတ္တယ္။

ဒါေပမယ့္ လက္ေတြ႕က်က် မဆင္ျခင္တတ္ရင္ ဆီပူအိုးထဲကေန မီးထဲက်တဲ့ ဘဝေတြ ေရာက္ကုန္တတ္တာကို အားလံုး သေဘာေပါက္ဖို႔ အလြန္လိုပါတယ္။ 
လက္ေတြ႕က်က် ဆင္ျခင္တတ္လာတဲ့အခါမွာ အလိုလို ေျပာင္းလြယ္ ျပင္းလြယ္လာေတာ့မွာပါ။ ဘယ္ဟာကိုမွ ေလွနံဓားထစ္ မေအာက္ေမ့ၾကေတာ့မွာမို႔ သည္အခ်က္က အထူးရွင္းစရာ လိုမယ္ မထင္ပါဘူး ခင္ဗ်ား။

(၇) အေပးအယူလုပ္ခ်င္တဲ့စိတ္၊ အေပးအယူလုပ္ၿပီး ညႇိယူတဲ့အေပၚမွာ ယံုၾကည္မႈ - ေျပာရင္ေတာ့ သည္အခ်က္ေတြဟာ တစ္ခုနဲ႔ တစ္ခု သံႀကိဳး ကြင္းဆက္လိုပဲ ဆက္စပ္ေနပါတယ္။ ဒီမိုကေရစီမွာ သေဘာထားတစ္ခုတည္းနဲ႔ ကိစၥမျပတ္ဘူး။ ဒီမိုကေရစီဟာ တစ္ေသြး၊ တစ္သံ၊ တစ္မိန္႔စနစ္ မဟုတ္ဘူး။ ဒီမိုကေရစီဟာ မတူကြဲျပားမႈေတြကို အသာတၾကည္ လက္ခံႏိုင္စြမ္း၊ ဆန္႔က်င္ဘက္ အျမင္ေတြကို ေနရာေပးႏိုင္စြမ္းရွိတဲ့စနစ္ပါ။ အလြယ္ဆံုးစကားလံုးနဲ႔ ေျပာရရင္ ဒီမိုကေရစီဟာ "သေဘာထားႀကီးတဲ့ စနစ္"ပါ။ သေဘာထားမမွန္သူေတြ၊ သေဘာထားေသးသိမ္သူေတြဟာ ဒီမိုကေရစီနဲ႔႕ မအပ္စပ္ဘူး။

သေဘာထားႀကီးရင္ အေပးအယူလည္း လုပ္ႏိုင္လာပါလိမ့္မယ္။ သူလည္း ေက်နပ္၊ ကိုယ္လည္းအဆင္ေျပ၊ ကိုယ္လည္း စိတ္ခ်မ္းသာ၊ သူလည္း စိတ္အထာက်မယ့္ နည္းလမ္းကို ေရြးလို႔ရတယ္ဆိုတာကို ယံုၾကည္ေနမွ ဒီမိုကေရစီစနစ္ ရွင္သန္ႏိုင္ပါတယ္။ သူျဖစ္ခ်င္တာခ်ည္းပဲ အကုန္လိုက္ေလ်ာ အေလွ်ာ့ေပးဖို႔ မလိုအပ္သလို ကိုယ္ျဖစ္ခ်င္တာ မျဖစ္ရရင္ပဲ ေဒါသေတြထြက္၊ စိတ္ေတြေကာက္ေနရမွာမ်ိဳး မဟုတ္ဘူး။
ေတာင္အာဖရိကႏိုင္ငံက ႏိုင္ငံေရး အသြင္ေျပာင္းမႈမွာ သည္အခ်က္ကို အေတာ္ အေလးအနက္ ထားခဲ့ၾကတယ္။ လူျဖဴေတြကခ်ည္း ႀကီးစိုးထားတဲ့ ႏိုင္ငံေရးအာဏာကို နယ္(လ္)ဆယ္(န္) မယ္(န္)ဒဲလားနဲ႔ အာဖရိကန္ ႏိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာ ကြန္ဂရက္တို႔က အေပးအယူနည္းနဲ႔ ေျဖရွင္းခဲ့ၾကတာ အထင္အရွားပါပဲ။ အတိတ္က ကိစၥေတြကို တာဝန္ရွိသူေတြဘက္က ဝန္ခံေပးပါ၊ ဒါဆိုရင္ အားလံုးကို သင္ပုန္းေခ်ေပးမယ္ဆိုတဲ့ အေပးအယူကို သူတို႔ ကိုင္စြဲခဲ့ၾကတယ္။ တစ္ဆက္တည္းမွာပဲ အတိတ္က ဘာမတရားမႈေတြပဲ လုပ္ခဲ့လုပ္ခဲ့ သင္ပုန္းေခ်ေပးမယ္၊ ဒါေပမယ့္ အနာဂတ္မွာေတာ့ တရားတာကိုပဲ ေရွ႕႐ႈေၾကးဆိုတာကိုလည္း သူတို႔ရဲ႕ အေပးအယူထဲမွာ ထည့္သြင္းခဲ့ၾကတယ္။

သည္အခ်က္ဟာ အေပးအယူလုပ္ခ်င္တဲ့စိတ္ ရွိေၾကာင္း ျပသခဲ့ရာ ေရာက္သလို အေပးအယူ လုပ္ၿပီး ညႇိႏိႈင္းယူရင္ ျဖစ္ႏိုင္တယ္ဆိုတဲ့ ယံုၾကည္မႈအေပၚမွာ အေျခခံခဲ့တာ အထူးေျပာစရာ မလိုဘူး။ ဒါေပမယ့္ တစ္ဖက္ကလည္း အမွတ္စဥ္ ၆ မွာ ေဖာ္ျပထားတဲ့ လက္ေတြ႕က်က် ဆင္ျခင္သံုးသပ္ႏိုင္စြမ္းနဲ႔လည္း သက္ဆိုင္ေနတယ္။ လူျဖဴေတြ မေတာ္မတရား လုပ္ခဲ့တာေတြကို ေျပာရင္ သမိုင္းနဲ႔ ခ်ီၿပီး ေျပာလို႔ရတယ္။ ေသြးစြန္းခဲ့တာေတြလည္း တစ္ပံုတစ္ပင္။ အာဏာကို အလြဲသံုးစားလုပ္ၿပီး မတရား ရယူပိုင္ဆိုင္ထားေတြလည္း လက္ညႇိဳးထိုးမလြဲ။

ဒါေတြကို သင္ပုန္းမေခ်ႏိုင္သမွ် ႏိုင္ငံေရး ေျပလည္မႈ မရႏိုင္ဘူး ဆိုတာကို သူတို႔ ျမင္ခဲ့ၾကတယ္။ လူသားေတြရဲ႕ အေျခခံလိုအပ္ခ်က္ေတြကို သူတို႔ လက္ေတြ႕က်က် ျမင္ႏိုင္ခဲ့ၾကတယ္။ လူမွန္သမွ် ဘယ္သူမွ အျပစ္ဒဏ္ မခံခ်င္ဘူး။ လူမွန္သမွ် ကိုယ့္ရဲ႕ အသက္အိုးအိမ္ စည္းစိမ္ကို မျဖစ္ျဖစ္တဲ့နည္းနဲ႔ ကာကြယ္ခ်င္ၾကတယ္၊ လူမွန္သမွ် ကိုယ့္ကို ရန္ျပဳလာမယ္လို႔ ယူဆသူမွန္သမွ်ကို အသက္ေပးၿပီး တိုက္ခိုက္ခ်င္တယ္။ ဒါဟာ လူတိုင္းပဲ။ အဲေတာ့ ကိုယ္ေတြအေပၚ မတရားခဲ့သူေတြနဲ႔ အေပးအယူ မလုပ္သမွ် ကိုယ္လိုခ်င္တဲ့လမ္းေၾကာင္းေပၚ မေရာက္ႏိုင္ဘူး။ အဲဒီ့ လမ္းေၾကာင္းေပၚ မေရာက္ရင္ ဘယ္သူနာမလဲ၊ တစ္ျပည္လံုးပဲ ထိခိုက္နစ္နာမယ္။ တစ္ျပည္လံုးရဲ႕ အက်ိဳးစီးပြားကို လက္ေတြ႕က်က် စဥ္းစားမယ္ဆိုရင္ ဟိုေမာင္ေတြအတြက္ ဂယ္ေပါက္ေပးမွ ျဖစ္မယ္။ သည္အခါမွာ သူ႔ဘက္ကလည္း နည္းနည္းေလွ်ာ့၊ ကိုယ့္ဘက္ကလည္း နည္းနည္းေလွ်ာ့ဆိုတဲ့ လမ္းေၾကာင္းကို သူတို႔ ေရြးခဲ့ၾကပါတယ္။

(၈) ေဟာေျပာတင္ဆက္ရာမွာ ေခ်ငံဖြယ္ရာမႈ - ေျပာရတာ ေတာ္ေတာ္ခက္တယ္။ လူထုရဲ႕ အႀကိဳက္ကို လိုက္ၿပီး လူထုကို ဖ်ားေယာင္းတတ္တဲ့ ေခါင္းေဆာင္တခ်ိဳ႕က ေဟာတဲ့ ေျပာတဲ့အခါ အားနဲ႔ မာန္နဲ႔၊ ေဒါနဲ႔ ေမာနဲ႔၊ ႐ုန္႔ရင္းၾကမ္းတမ္းတဲ့ အသံုးအႏႈန္းနဲ႔ ေျပာတတ္ၾကတယ္။ လူထုဆိုတာကလည္း သူတို႔ ၾကည္ညိဳမိၿပီဆိုရင္ ဘာနဲ႔မွ တားမရေတာ့ဘူး။ အဲဒီ့လူ လုပ္သမွ် အေဟာဝတ ေကာင္းေလစြခ်ည္းပဲ မွတ္တတ္တဲ့ သဘာဝနဲ႔။

အေကာင္းဆံုးနမူနာကေတာ့ ကမၻာေက်ာ္ ဖက္ဆစ္အာဏာရွင္ ဟစ္တလာပါပဲ။ ဟစ္တလာ အာဏာရလာတာဟာ အဲသလို ေျပာတတ္ ဆိုတတ္လို႔ပါ။ သူက ဘယ္ေတာ့မွ ေခ်ေခ်ငံငံ မေျပာဘူး။ အသံျပာျပာနဲ႔ ေဒါမာန္ပါပါ ေျပာတာခ်ည္းပဲ။ အဲဒီ့အခ်ိန္က ဂ်ာမန္လူထုကလည္း စီးပြားေရး ခြ်တ္ျခံဳက်ေနတဲ့အခ်ိန္။ အဲေတာ့ သူ႔ေနာက္ကို တန္းစီၿပီး ပါကုန္ေတာ့တာေပါ့။ အေျမာ္အျမင္ရွိတဲ့ စာနယ္ဇင္းဆရာေတြက ဟစ္တလာ အဟုတ္မဟုတ္မွန္း သိတယ္။ သတိေပးတယ္။ ဒါေပသည့္ မရဘူး။ လူထုက ဟစ္တလာမွ ဟစ္တလာ လုပ္ခဲ့ၾကတဲ့အတြက္ ေနာက္ဆံုးမွာ သူေရာ သူ႔ပါတီပါ အာဏာရသြားတယ္။

ခြက္ခြက္လန္ကုန္ေတာ့ လူထု ဘာမွ မတတ္ႏိုင္ေတာ့ဘူး။ လူထုကို ေကာင္းေကာင္း ႏွိပ္ကြပ္ထားလိုက္ၿပီေလ။ ေစာေစာတုန္းက သတိေပးခဲ့ သူေတြခမ်ာလည္း အသတ္ခံရသူ ခံရ၊ ထြက္ေျပးရသူ ေျပးရနဲ႔။ ဆိုးခ်က္က ကမ္းကုန္။

အဲေတာ့ ေဟာေျပာတင္ဆက္တဲ့အခါ၊ အက်ယ္တဝင့္ေျပာတဲ့ ဆိုတဲ့ အခါမွာ ေခ်ငံဖြယ္ရာမႈကို ေျပာရင္ တခ်ိဳ႕ႏိုင္ငံေရးသမားေတြက မဲ့ေကာင္း မဲ့ၾကလိမ့္မယ္။ တခ်ိဳ႕ေဟာေျပာသူေတြကလည္း ႀကိဳက္ၾကမွာ မဟုတ္ဘူး။ အတူ ေဟာဖူးသူ တစ္ေယာက္ကိုဆို စာနာစိတ္နဲ႔ သတိေတာင္ေပးဖူးတယ္။ သူက ေဟာေျပာေနတာ မဟုတ္ဘူး၊ ေအာ္ဟစ္ေနတာ။ သူ႔လည္ေခ်ာင္းက အေတာ္ ကြဲေနၿပီ။ အသံကလည္း အဲေလာက္ ကုန္းကုန္းေအာ္ထားေတာ့ ၾကာေလ ျပာေလျဖစ္ေနၿပီ။ ေနာက္ထပ္ ငါးႏွစ္ေလာက္သာ အဲဒီ့ပံုအတိုင္း ဆက္ေအာ္ေနလို႔ကေတာ့ သူ႔လည္ေခ်ာင္းကို အသစ္လဲရေတာ့မယ့္ သေဘာရွိတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ သတိေပးမိတယ္။ ေခါင္းေတာ့ညိတ္သြားပါရဲ႕။ သို႔ေသာ္ ေအာ္ျမဲ ေအာ္ေနတာပဲ။ သို႔ေသာ္ အဲဒီ့ ရွင္အာျပဲကိုမွ ဝက္ဝက္ကြဲ အားေပးတဲ့ ပရိသတ္ကလည္း မနည္းဘူး။ အဲဒီ့လူ လည္ေခ်ာင္း မကြဲကြဲေအာင္ ေခ်ာက္တြန္းေနသလိုပဲ။

အမွန္ေတာ့ ဒီမိုကေရစီဆိုတဲ့ စနစ္ဟာ ယဥ္ေက်းတဲ့ လူ႔ေဘာင္မွာ ထြန္းကားတဲ့ စနစ္ပါ။ ေအာ္ဟစ္ ဆဲဆို ေမာင္းမဲေနတာဟာ အာဏာရွင္စနစ္ပါ။ အဲေလာက္ေလး ျမင္ရင္ကို ေဟာေျပာတင္ျပတဲ့အခါ၊ အက်ယ္တဝင့္ ေျပာရဆိုရတဲ့အခါမွာ ေခ်ငံဖြယ္ရာဖို႔ လိုတယ္ဆိုတာကို လက္ခံႏိုင္ ၾကပါလိမ့္မယ္။

(၉) တျခားသူမ်ားအေပၚ ယံုၾကည္မႈ - တျခားသူေတြဆိုတာ ႏိုင္ငံေရးမွာ ပါဝင္ပတ္သက္ေနတဲ့ တျခားသူေတြကို ယံုၾကည္ဖို႔ပါပဲ။ တိုင္းျပည္ကို ေကာင္းေစခ်င္တဲ့ စိတ္ ငါတို႔မွာ ရွိသလို သူတို႔မွာလည္း ရွိတယ္ဆိုတာ ေလာက္ကေလးကိုေတာ့ အဖ်င္းဆံုး ယံုၾကည္ထားဖို႔ လိုတာပါ။ ခံယူခ်က္ေတြ၊ ခ်ဥ္းကပ္ပံုေတြ၊ လုပ္နည္း လုပ္ဟန္ေတြ ကြဲျပားေနမွာကေတာ့ ေရွ႕ ပိုင္းမွာ အဖန္ဖန္တင္ျပခဲ့သလို လူေတြပီပီ အမ်ားအျပား ရွိေနမွာပါပဲ။ သို႔ေသာ္ ဘယ္သူ႔မွာမွ တိုင္းျပည္အေပၚ စိတ္ယုတ္မာ မရွိဘူးဆိုတာေလာက္ကို နားလည္ခံယူေပးႏိုင္ဖို႔၊ ယံုၾကည္ေပးႏိုင္ဖို႔ လိုပါလိမ့္မယ္။

ယုတ္စြအဆံုး၊ အထက္မွာ နမူနာျပခဲ့တဲ့ ဖက္ဆစ္အာဏာရွင္ ဟစ္တလာေတာင္မွ သူ႔တိုင္းျပည္ကို ပ်က္ေစခ်င္တဲ့ ေစတနာေဇာအဟုန္နဲ႔ ေလွ်ာက္လုပ္ခဲ့တာ မဟုတ္မွာေတာ့ ေသခ်ာပါတယ္။ သူယံုၾကည္တာ၊ သူခံယူတာ အလြဲႀကီး လြဲေနတာ၊ သူ႔လုပ္ပံုကိုင္ပံုေတြ အလြဲႀကီး လြဲေနတာေၾကာင့္ ေနာက္ဆံုးမွာ သူတင္မက သူ႔တိုင္းျပည္ပါ အထိနာသြားခဲ့ရတာပါ။

သည္ေနရာမွာ သူအာဏာမရခင္အေျခအေနက သူနဲ႔ အတိုက္အခံေတြ၊ သူ႔ကို ေဝဖန္သူေတြ၊ အမွန္ကို ျမင္ႏိုင္သူေတြရဲ႕ သေဘာထားက အေရးႀကီးပါတယ္။ အဲဒီ့လူေတြ အားလံုးက သူ႔ကို "ျပည္ဖ်က္မယ့္သူ"လို႔ ျမင္ထားၾကတယ္။ တစ္နည္းအားျဖင့္ သူ႔ေစတနာကို မယံုၾကည္ခဲ့ၾကဘူး။ သည္ေတာ့ သူ႔ကို အတိုက္အခံ၊ အေၾကာက္အကန္ ေျပာၾကတယ္၊ ျငင္းပယ္ခဲ့ၾကပါတယ္။ အတိုက္အခံျဖစ္သြားကတည္းက သူကလည္း တစ္ဖက္ကို မယံုၾကည္ေတာ့ဘူး။ မယံုၾကည္ေတာ့ ေျပာသမွ် နားမဝင္ႏိုင္ေတာ့ဘူး။ သူ႔ကို ႏွိပ္ကြပ္တာ၊ သူ႔ကို ေနရာမေပးတာ၊ သူ႔ကို အျပတ္ရွင္းဖို႔ ႀကိဳးစားေနၾကတာလို႔ပဲ ျမင္ၿပီး သူက ျပန္ရန္လိုလာပါေတာ့တယ္။

တစ္ဖက္မွာလည္း သူ အာဏာရေအာင္ မျဖစ္ျဖစ္တဲ့ နည္းနဲ႔ လုပ္ခဲ့တယ္။ အာဏာရတဲ့အခါမွာေတာ့ သူ မယံုၾကည္ခဲ့သူေတြ၊ သူ႔ကိုလည္း မယံုၾကည္သူေတြကို အျပတ္ရွင္းပစ္ပါေတာ့တယ္။

ဒါက ဒုတိယကမၻာစစ္မတိုင္မီက ဆိုးရြားလြန္းတဲ့ နမူနာပါ။ မၾကာေသးခင္က ေတာင္အာဖရိကမွာက်ေတာ့ အဲဒီ့ ယံုၾကည္မႈကို ေပးခဲ့ၾကတယ္။ ရာစုနဲ႔ခ်ီၿပီး အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့သူေတြအေပၚမွာ အတိုက္အခံ လူမည္း အင္အားစုက ယံုၾကည္မႈျပခဲ့ၾကတယ္။ ယံုၾကည္မႈဆိုတာ တစ္လမ္းသြား မဟုတ္ဘူး။ ကိုယ့္ကို ယံုေစခ်င္ရင္ ကိုယ္ကလည္း သူ႔ကို ႏွစ္ႏွစ္ကာကာ ယံုၾကည္မွျဖစ္မယ္ဆိုတာကို သူတို႔ ေကာင္းစြာ သေဘာေပါက္တယ္။ သမိုင္း သင္ခန္းစာေတြလည္း သူတို႔မွာ အမ်ားႀကီး ရခဲ့ၾကၿပီးသား။ သည္ေတာ့ ေနာက္ဆံုးမွာ ယံုၾကည္ေပးတဲ့နည္းနဲ႔ ခ်ဥ္းကပ္ႏိုင္ခဲ့ၾကတဲ့အတြက္ ကေန႔ ေတာင္အာဖရိကႏိုင္ငံမွာ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ႀကီးစိုးေနခဲ့တဲ့ အသားအေရာင္ခြဲျခားၿပီး ႏွိပ္ကြပ္မႈႀကီး တစ္စတစ္စ အဆံုးသတ္သြားတာ တစ္ကမၻာလံုး မ်က္ျမင္ပါပဲ။

(၁၀) အာဏာပိုင္ေတြအေပၚ ထိုက္သင့္တဲ့ သံသယစိတ္ ထားရွိႏိုင္စြမ္း - ဒါကလည္း ဒီမိုကေရစီမွာ အင္မတန္ အေရးႀကီးတဲ့ အခ်က္တစ္ခ်က္ပါပဲ။ အာဏာပိုင္တို႔ ေျပာသမွ် အကုန္ ဟုတ္ေနတယ္၊ ဒါ့ေၾကာင့္ အာဏာပိုင္ ေစသမွ် လိုက္နာမယ္ဆိုတာမ်ိဳးလည္း မျဖစ္သင့္ဘူး။ အဲသလို မျဖစ္သင့္တဲ့ နည္းတူပဲ၊ အာဏာပိုင္ေတြ လုပ္သမွ် ဘာဆို ဘာမွ မေကာင္းဘူး၊ အကုန္ ျငင္းပယ္ရမယ္၊ ဆန္႔က်င္ရမယ္၊ မယံုၾကည္ထိုက္ဘူးဆိုတဲ့ စိတ္မ်ိဳးလည္း မေမြးမွ ဒီမိုကေရစီစနစ္ ရွင္သန္ လည္ပတ္ႏိုင္မွာ ျဖစ္ပါ တယ္။

ထိုက္သင့္တဲ့ သံသယ ထားနည္းကေတာ့ ကိစၥရပ္တိုင္းမွာ ေမးခြန္းထုတ္တတ္ဖို႔ပါ။ ဘေျခာက္လံုး ေမးခြန္းေပါ့။ ဘယ္သူ၊ ဘယ္မွာ၊ ဘယ္ေတာ့၊ ဘာ့ေၾကာင့္၊ ဘယ္လို၊ ဘာဆိုတဲ့ ေမးခြန္းေတြ ထုတ္ရေတာ့မွာပါ။ ဥပမာ ဆိုၾကပါစို႔။ အာဏာပိုင္က ယာဥ္ေၾကာကို တစ္ခုကို ပိတ္လိုက္တယ္။ ဘယ္သူ႔ အက်ိဳးအတြက္ ပိတ္တာလဲ။ ဘယ္ေလာက္ၾကာၾကာ ပိတ္မွာလဲ။ ဘာေၾကာင့္ ပိတ္တာလဲဆိုတဲ့ ေမးခြန္းမ်ိဳးေတြ ထုတ္ျခင္းဟာ ထိုက္သင့္တဲ့ သံသယနဲ႔ ခ်ဥ္းကပ္တာပါ။ သည္အခါမွာ အာဏာပိုင္က သည္ေမးခြန္းကို ေျဖတယ္။ လူထုအက်ိဳးအတြက္ ပိတ္တာပါလို႔ ေျပာတယ္။ ဒါ ဟုတ္ရဲ႕လား။ လူထုအတြက္ တကယ္ေရာ အက်ိဳးရွိရဲ႕လားဆိုတာ ဆန္းစစ္ဖို႔လည္း တာဝန္ရွိပါတယ္။ ဒါမွ ထိုက္သင့္တဲ့ သံသယထားတာ ျဖစ္လာပါလိမ့္မယ္။

သည္လို ေမးခြန္းေတြ ထုတ္ျခင္းဟာ လက္ခံျခင္း၊ ျငင္းပယ္ျခင္း ေဘာင္ထဲမွာ မပါဝင္ေတာ့ပါဘူး။ ျဖစ္သင့္ ျဖစ္ထိုက္ျခင္း ရွိမရွိကို ေဝဖန္ ဆန္းစစ္ရာ ေရာက္လာပါတယ္။ သည္အခါမွာ ဒီမိုကေရစီစနစ္က ဖြံ႕ၿဖိဳး ရွင္သန္လာေတာ့မွာ မလြဲေတာ့ပါဘူး။

နိဂံုး

ဒီမိုကေရစီစနစ္တစ္ရပ္ အရွိန္မပ်က္ ရွင္သန္လည္ပတ္ေနေအာင္ ေမာင္းႏွင္ေပးႏိုင္မယ့္ သည္စနစ္ရဲ႕ အဓိက သ႐ုပ္လကၡဏာဆယ္ရပ္ကို တင္ျပ ေဆြးေႏြးခဲ့တာပါ။
ျမန္မာလို ေရးသား တင္ျပခဲ့တာျဖစ္ေပမယ့္ တကယ္တမ္းမွာ ကြ်န္ေတာ္ျပဳစုထားတာ မဟုတ္ပါဘူး။ အမွန္အတိုင္း ဝန္ခံရရင္ ကြ်န္ေတာ္နဲ႔ ႏိုင္ငံေရးနဲ႔က အေဝးႀကီးပါ။ ဒါေတြကို သိလည္း မသိလွပါဘူး။ ပိုဆိုးတာက ကြ်န္ေတာ့္အသက္ ၅၅ ႏွစ္တာ အတြင္းမွာ ၅၃ ႏွစ္ေလာက္က ဒီမိုကေရစီဆိုတာ လံုးသလား၊ ျပားသလားေတာင္ ျမည္းစမ္းခြင့္မရတဲ့ စနစ္ေအာက္မွာ ေနခဲ့ရတာ။

သို႔ေပမယ့္ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္က စတင္ၿပီး အေနာက္ႏိုင္ငံ သံ႐ံုးေတြမွာ အလုပ္ဝင္ခဲ့ရတယ္။ ႏိုင္ငံေရးကိစၥေတြကို စူးစမ္းရတဲ့ အလုပ္ေတြ လုပ္ခဲ့ ရတယ္။ သည္အခါမွာ မ်က္လံုးလည္း အထိုက္အေလ်ာက္ ပြင့္လာပါတယ္။ ၂၀၁၀ ျပည့္ႏွစ္မွာေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာလည္း ႏိုင္ငံေရး အလွည့္အေျပာင္းတစ္ခု ေပၚေပါက္လာတယ္။ သည္အခါမွာ ကြ်န္ေတာ္တို႔ေတြ ဘုမသိ ဘမသိေတြ ျဖစ္ေနတာကို ရိပ္စားမိၾကတဲ့သူေတြက ကြ်န္ေတာ္တို႔ သိျမင္ လာေအာင္ ကူညီပံ့ပိုးေပးတာေတြ ရွိလာတယ္။ အဲဒီ့ ကူညီပံ့ပိုးမႈေတြကို အတြင္းက်က် ပါဝင္ ပတ္သက္ခြင့္ ၾကံဳလိုက္တဲ့အခါ ဒါေတြကို ေရးေတးေတး ျမင္လာရပါေတာ့တယ္။ စာေတြလည္း ေလွ်ာက္ဖတ္ျဖစ္လာတယ္ေပါ့။

အဲဒီ့ကမွ ကြ်န္ေတာ္ သိလိုက္၊ မွတ္လိုက္မိတာေလးေတြကို ျပန္ ေဖာက္သည္ခ်လိုက္တာပါ။ သည္အခါမွာ ဘာသြားေတြ႕ရသလဲဆိုရင္ အေလ့အက်င့္ လိုတယ္ ဆိုတာႀကီးကို သြားျမင္ရပါတယ္။ ဒီမိုကေရစီစနစ္ ရွင္သန္ေစခ်င္ရင္ ငယ္ဘဝတည္းက အေလ့အက်င့္ ရထားဖို႔ လိုတယ္ဆို တာကို ကြ်န္ေတာ္ ယံုၾကည္ေနမိခဲ့တာေတာ့ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ၾကာခဲ့ပါၿပီ။ တစ္နည္းေျပာရရင္း မိသားစုတြင္း ဒီမိုကေရစီက အေျခခံပါ။ မိသားစုထဲမွာေတာင္မွာ ဒီမိုကေရစီ အေလ့အက်င့္ေတြ မရွင္သန္ မထြန္းကားဘဲနဲ႔ ႏိုင္ငံမွာ ဒီမိုကေရစီ ထြန္းကားေစခ်င္လို႔ မရပါဘူး။ အဲသေလာက္ကို ႐ိုးစင္းပါတယ္။ ေက်ာင္းတြင္း၊ ကိုယ္ေနထိုင္ရာ အိမ္နီးခ်င္း ဝန္းက်င္အတြင္း၊ ကိုယ့္ရပ္ရြာအသိုင္းအဝိုင္းအတြင္းမ်ားမွာလည္း ဒီမိုကေရစီ အေလ့အက်င့္ေတြ ရွင္သန္ေနဖို႔ လိုပါတယ္။

အစမွာ ေျပာခဲ့တဲ့ စကားကိုပဲ ျပန္ေကာက္ပါရေစ။ ဒီမိုကေရစီဆိုတာ ဟင္းရြက္ကန္စြန္း မဟုတ္ပါဘူး။ ေရာ့၊ အင့္ဆိုၿပီး တစ္ေယာက္ေယာက္က ယူေပး၊ ကမ္းေပးလို႔ ရတာမ်ိဳး မဟုတ္ပါဘူး။ အရွိန္မပ်က္ လည္ပတ္ေနတဲ့ စနစ္တစ္ခုသာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီ့ စနစ္ အရွိန္မွန္မွန္နဲ႔လည္ပတ္ဖို႔အတြက္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ အားလံုး အလုပ္လုပ္ၾကရမွာပါ။

ဘာအလုပ္ လုပ္ရမွာလဲ။ သည္ ဒီမိုကေရစီ အေလ့အထတြင္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ပတ္ဝန္းက်င္မွာ၊ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ၾကားမွာ စိမ့္ဝင္ပ်ံ႕ႏွံ႔ေန ေအာင္ ဝိုင္းဝန္း လုပ္ေဆာင္ၾကဖို႔ပါပဲ။
မလုပ္ခ်င္လည္း ေနပါ။ ျပႆနာ မရွိပါဘူး။ မလုပ္ရင္ မခံစားရ႐ံု အျပင္ ပိုမရွိပါဘူးေလ။ တန္ရာတန္ရာ ရၾကမွာပဲ မဟုတ္ပါလားခင္ဗ်ာ။

အားလံုးေတြးဆ ဆင္ျခင္ၾကည့္ႏိုင္ၾကပါေစ
အတၱေက်ာ္
(ဝ၁၁၀၁၂)

(The Thanlwin Times ဂ်ာနယ္မွာ ေလးပတ္ခြဲၿပီး ေဖာ္ျပခဲ့တာကို တစ္စုတစ္စည္းတည္း ေဖာ္ျပလိုက္တာပါ။)

လက္ပန္းေတာင္းေတာင္ကျပည္သူ႕ ရဲ၀န္ထမ္း၂ ဦး အတြက္ကြန္ယက္ေတြက ထုတ္ျပန္ခ်က္ Posted: 23 Oct 2012 04:56 PM PDT

ရန္ကုန္ယဥ္ေၾကာပိတ္ဆို႔မႈျပႆနာ ဂ်ပန္ပါ၀င္ကူညီေဆာင္ရြက္ Posted: 23 Oct 2012 09:25 AM PDT ေမာ္ေတာ္ကားအသစ္မ်ား တင္သြင္းခြင့္ျပဳျပီးေနာက္ပိုင္းျဖစ္ေပၚလာသည့္ ရန္ကုန္ ယဥ္ေၾကာပိတ္ဆို႔မႈမ်ားကို ေျဖရွင္းႏိုင္ရန္  ဂ်ပန္ကားကုမၸဏီလီမိတက္ (JCCL) မွ နည္းပညာကူညီေဆာင္ရြက္မႈမ်ားျပဳလုပ္ေနေၾကာင္းသတင္းရရွိသည္။ ၿပီးခဲ့တဲ့ ၾသဂုတ္လအတြင္းက ရန္ကုန္ျမိဳ႕မွာျပဳလုပ္ခဲ့တဲ့ အလုပ္ရံုေဆြးေႏြးပြဲရဲ့ ရလဒ္အျဖစ္ ဂ်ပန္ Company က ပါ၀င္ေဆာင္ ရြက္ျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ ရန္ကုန္ျမိဳ႕လယ္သို႔ ၀င္ထြက္ရာလမ္းေၾကာင္းမ်ားတြင္ ကားအေရအတြက္ တြက္ခ်က္သိရွိႏိုင္ရန္ အာရံုခံ ကိရိယာမ်ားခ်ထားျခင္း၊ မီးပြိဳင့္ယဥ္ေၾကာပိတ္ဆို႔မႈရွိ မရွိ၊ ယဥ္ထြက္ခြာႏႈန္းမ်ားတိုင္းတာျခင္းလုပ္ငန္းမ်ားကို ဂ်ပန္နည္းပညာရွင္ မ်ားကိုယ္တိုင္ ေျမျပင္စစ္ေဆးမႈလုပ္ငန္းမ်ားတြင္ ပါ၀င္လုပ္ေဆာင္ေနၾကသည္။ စမ္းသပ္စစ္ေဆးမႈမ်ားကိုမၾကာမီသက္ဆိုင္ရာတာ၀န္ရွိသူမ်ားထံသို႔တင္ျပႏိုင္မည္ျဖစ္ျပီး၊လက္ေတြ႕ ေဆာင္ရြက္သည့္အပိုင္းမ်ား ကို ျမန္မာအာဏာပိုင္မ်ားက ေဆာင္ရြက္သြားမည္ျဖစ္ေၾကာင္းသိရွိရသည္။ အဆိုပါေဆာင္ရြက္မႈမ်ားႏွင့္ပတ္သက္ျပီး ေ၀ဖန္ သူမ်ားက ရန္ကုန္ျမိဳ႕ယဥ္ေၾကာပိတ္ဆို႔ရျခင္းမွာ ကားအစီးေရ အလြန္အမင္းမ်ားျပားလာျခင္းေၾကာင့္ မဟုတ္ပဲ၊ ကားစီးေရႏွင့္ ကား Parking အခ်ိဳးအစားမလံုေလာက္ျခင္း၊ စည္းကမ္းမဲ့ ယဥ္ရပ္နားမႈမ်ား၊ ဘတ္စ္ကားလိုင္းမ်ား၏ စည္းကမ္းမဲ့မႈမ်ားေၾကာင့္  ျဖစ္ေၾကာင္း ေ၀ဖန္ေထာက္ျပၾကသည္။ "အဓိကက ကားရပ္နားရာေနရာေတြကို စနစ္တက်မဖန္တီးေပးႏိုင္တာပါ။ ျမိဳ႕ထဲယဥ္အသြားအလာမ်ားတဲ့ေနရာေတြကိုကားရပ္နားရာေနရာအျဖစ္ခြင့္ျပဳထားတာေတြကို  ျပန္ၾကီးၾကပ္သင့္တယ္။ ကားအသြားအလာမ်ားတဲ့ ကုန္သည္လမ္း၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္လမ္း၊ အေနာ္ရထာလမ္းေတြမွာ ကားParking ေလ လံေပးထားတဲ့ကိစၥေတြကို တိုင္းေဒသၾကီးအစိုးရက ျပန္စိစစ္သင့္တယ္။ ဘတ္စ္ကားလိုင္းေတြေၾကာင့္ ကားပိတ္ရတဲ့ၾကားထဲမွာ ကားParking ထိုးတဲ့ျပႆနာက ေတာ္ေတာ္ ဆိုးတယ္။ ကားလမ္းက  ၄ လမ္းသြားတာဆိုတယ္၊ ညာဘက္က ဘတ္စ္ကားလိုင္း၊ ဘယ္ဘက္ျခမ္းမွာက ကား Parking က ႏွစ္ထပ္ရပ္ထားတာဆိုေတာ့  သြားစရာလမ္းက တစ္လမ္းေလာက္ပဲရွိေတာ့တယ္။ ျပီးရင္ ကားေတြကလည္း စည္းမဲ့ကမ္းမဲ့ရပ္ထားတာ ကိုယ္သြားခ်င္တဲ့ေန ရာနဲ႔ အနီးဆံုးျဖစ္ခ်င္ေတာ့ Parking လြတ္လြတ္ မလြတ္လြတ္ ရပ္သြားတာပဲ။ Parking ေစာင့္တဲ့ ပုဂၢလိကေလလံသမားေတြက လည္း ဘာမွ ထိန္းသိမ္းမႈလုပ္ႏိုင္တာမဟုတ္ဘူး။ ကားမ်ားမ်ားရပ္ေလ သူတို႔ပိုက္ဆံရဖို႔ေလာက္ပဲသိတာ။ ရပ္ခ်င္သလိုရပ္ ဘာမွမေျပာဘူး။ တစ္ခါတစ္ေလ ရပ္ထားတဲ့ကားျပန္ ထြက္ဖို႔ကို လမ္းပိတ္ျပီးေတာင္ ကားတားထားလိုက္ေသးတယ္။ ဒါေတြကို တိုင္းေဒသၾကီးအစိုးရက မသိၾကဘူးလားမသိဘူး။ သူတို႔ေတြက ေလလံကေန ပိုက္ဆံရဖို႕ေလာက္ပဲသိတယ္။ ျပည္သူေတြ ဘယ္လိုခက္ခက္ခဲခဲ သြားလာေနၾကလဲဆိုတာမသိဘူး။  ျပီးေတာ့ ကားပိုင္ရွင္ေတြကိုယ္တိုင္ကလည္း အတၱၾကီးတယ္။ ကုိယ္အဆင္ေျပရင္ သူမ်ားဘာျဖစ္ျဖစ္ပဲ။ ကားကို ေစ်းၾကီးေပးျပီး ၀ယ္ထားေတာ့ လမ္းေလးေတာင္ဆင္းမေလွ်ာက္ခ်င္ၾကေတာ့ဘူး။ လမ္းေလွ်ာက္ရမွာကိုေတာင္ ဂုဏ္ငယ္သလိုထင္ေနၾကတာ။ သူမ်ားႏိုင္ငံေတြမွာဆို ကားParking ေတြသီးသန္႔ထားတယ္။ ျပီးမွ သြားခ်င္တဲ့ေနရာကို လမ္းေလွ်ာက္သြားရတာ။ အုပ္ခ်ဳပ္သူေကာ၊ ျပည္သူေတြပါ စည္းကမ္းလိုက္နာဖို႔ေကာင္းတယ္။ ဂ်ပန္မက လို႔ သိၾကားမင္းဆင္းကူေတာင္စိတ္ဓာတ္ေတြ ေအာက္တန္းက်ျပီးအတၱၾကီးေနၾကရင္ယဥ္ေၾကာပိတ္ဆို႔မႈေတြ ေျပလည္ႏိုင္မွာ မဟုတ္ဘူး" ဟု ေန႔စဥ္ ယဥ္ေၾကာပိတ္ဆို႔မႈဒဏ္ခံစားေနရတဲ႔ ရံုး၀န္ထမ္းတစ္ဦးက ေ၀ဖန္ေျပာၾကားသြားပါတယ္။ People Development for Knowledge

လႊတ္ေတာ္တက္လာတဲ႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုႀကည္ နဲ႕ သတင္းမီဒီယာမ်ား၏ အေမးအေျဖ Posted: 23 Oct 2012 09:09 AM PDT သမၼတႀကီးေျပာၾကားခဲ့ေသာျပည္သူလူထုကသာလိုလားပါက ဒုတိယသက္တမ္းကိုထမ္းေဆာင္သြားမည္ဟူေသာေပၚျပဴလာန ယူးစ္ ၏ ေမးခြန္းအေပၚ"ေနာက္သက္တမ္းမွာအေရြးခ်ယ္ခံခ်င္တဲ့မည္သူမဆိုအားလံုးကေနမွ်မွ်တတအေျခခံေပၚကေန  ေရြးခ်ယ္ႏိုင္ေအာင္လို႔ ႀကိဳးစားေပးေစခ်င္တယ္။ အကုန္ျပင္ရမွာပဲ။ ဒီဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံဥပေဒႀကီးက တရားမွ်တမႈမွမရိွတာ။  တရားမမွ်တတဲ့ ဥပေဒအရေတာ့ ေခါင္းေဆာင္လုပ္ခ်င္စိတ္မရွိသင့္ဘူးလို႔ဒီလုိပဲျမင္တယ္"ဟု ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က  ျပန္လည္ေျဖၾကားခဲ့သည္။ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကိုျပင္ဆင္ရန္ လႊတ္ေတာ္အမတ္မ်ားေပၚတြင္သာမူတည္ေၾကာင္း သမၼတႀကီး၏ေျပာၾကားခ်က္အေပၚ " တကယ္ ဒီမိုကေရစီလိုလားတဲ့သူတိုင္းမွာ ဒီမိုကေရစီနဲ႔မကိုက္ညီတဲ့ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒထဲက ပုဒ္မေတြကို ျပင္ဆင္ဖို႔က ကိုယ့္တာ၀န္ပဲလို႔မွတ္ယူရပါမယ္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတႀကီးကဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒညီလာခံရဲ႕ဥကၠ႒မ ဟုတ္ဘူးလား"ဟု ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ေမးခြန္းထုတ္ေျဖၾကားခဲ့သည္။ "ႏိုင္ငံေရးအရ မလိုလားတဲ့သူေတြကို ဆင္ေျခေပးျပီး ဖမ္းႏိုင္ေသာဥပေဒ မ်ားကို ဖ်က္သိမ္းရမည္ ဟု ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဆို " ေနျပည္ေတာ္ ေအာက္တိုဘာ ၂၃ ရက္ ယေန႔က်င္းပေသာျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ အစည္းအေ၀းတြင္တင္သြင္းမည့္ ပုသိမ္မဲဆႏၵ  နယ္ မွဦး၀င္းျမင့္(အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္)က"၁၉၇၅ခုႏွစ္တြင္ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ဥပေဒအမွတ္၃အျဖစ္ ျပဌာန္းခဲ့ေသာ ႏိုင္ ငံေတာ္အားေႏွာင့္ယွက္ဖ်က္ဆီးလိုသူမ်ား၏ ေဘးအႏၱရာယ္မွ ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္သည့္ ဥပေဒကို ပယ္ဖ်က္ေပးပါရန္ အဆိုတင္သြင္းမည္ ျဖစ္ရာ "' အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ ဥကၠဌ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က "လူေတြရဲ႔အခြင့္အေရးေတြကို ကန္႔သတ္တဲ့ ဥပေဒဆိုရင္ အားလံုးဖ်က္သိမ္းရမွာပဲ၊ပုဒ္မ ၁၀ တင္ မဟုတ္ဘူး ပုဒ္မ ၅ လည္းရိွေသးတယ္ ၊ေနာက္ျပီးေတာ့ ၁၇  ေပါ့၊ စသျဖင့္ ႏိုင္ငံေရးအရ ကိုယ္မလိုလားတဲ့သူေတြကို ဆင္ေျခေပးျပီးေတာ့ ဖမ္းႏိုင္တဲ့ဥပေဒ မွန္သမ်ွပယ္ဖ်က္သင့္တယ္လို႔  ယူဆ ရမွာပဲ" ဟု ယေန႔ နံနက္ပိုင္းက လႊတ္ေတာ္အစည္းအေ၀း တက္ေရာက္လာစဥ္ ေျပာသည္။ ေပၚျပဴလာဂ်ာနယ္မွ ရခိုင္ပဋိပကၡျပန္ျဖစ္လာသည့္ကိစၥႏွင့္ပတ္သက္၍ ေမးျမန္းမႈကို "စိုးရိမ္မႈကေတာ့ရွိတာေပါ့။ ဒါေပမယ့္ ဒီလိုျဖစ္လာမယ္ဆိုတာကေတာ့မွန္းလို႔ရပါတယ္။အေမအၿမဲေျပာတယ္။ရခိုင္ျပည္နယ္ဟာအဓိကကေတာ့ ျပႆနာေတြျဖစ္လို႔ရွိ ရင္ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္ ဒီျပႆနာေတြကို ပေပ်ာက္သြား ေအာင္ ဥပေဒစိုးမိုးေရးရွိရမယ္လို႔။ တခ်ဳိ႕ဒီဟာကိုမေက်နပ္ၾကဘူး။ ဟိုလူ႔အျပစ္ေျပာ ဒီလူ႔အျပစ္ေျပာ ေျပာခ်င္ၾကတယ္။ ဒီလိုအျပစ္ေျပာေနလို႔လည္း ဒီပဋိပကၡေတြက ခ်ဳပ္ၿငိမ္းသြားမွာမဟုတ္ဘူး။ ဘာျဖစ္လို႔လည္းဆိုေတာ့ ဒီလိုလူမ်ဳိးစုႏွစ္စု ဘာသာမတူတဲ့သူေတြၾကားထဲမွာ ပဋိပကၡျဖစ္တယ္ဆိုတာ ဟာ ေန႔ခ်င္းညခ်င္းေျဖရွ င္း လို႔မရပါဘူး။ လပိုင္းနဲ႔လည္း မရဘူး။ ဒါကအခ်ိန္ယူရမယ္။ ဒီၾကားထဲမွာအပူခ်ိန္ေလ်ာ့သြားေအာင္လို႔ ေဒါသေတြေလ်ာ့ သြားေအာင္လို႔ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ၾကားထဲမွာ အၾကမ္းဖက္မႈေတြမျဖစ္ေအာင္လို႔ တာဆီးဖို႔ပိတ္ပင္ ဖို႔ဆိုတာ ဒါဥပေဒထိန္းသိမ္းေရးတာာ၀န္ယူထားတဲ့သူေတြက လုပ္ရမယ့္ကိစၥပဲ။ ဒါေတြထပ္ထပ္ၿပီးျဖစ္ေနမယ္ဆိုရင္ ဘယ္လိုလုပ္ေျပလည္ေအာင္လုပ္မွာလဲ"ဟု ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ျပန္လည္ေျဖၾကားခဲ့ပါသည္။ တကၠသိုလ္ဆီးနိတ္မ်ားတြင္ ေက်ာင္းသားသမဂၢပါ၀င္ခြင့္ကိစၥႏွင့္ပတ္သက္၍လႊတ္ေတာ္တြင္ ေက်ာင္းသားသမဂၢဖြဲ႔စည္းခြင့္ရရန္  ေဆာင္ရြက္ရန္ မည္သို႔ေဆာင္ရြက္ရန္ အစီအစဥ္ရွိပါသလဲေမးခြန္းကို "ေက်ာင္းသားသမဂၢဆိုတာ ရွိကို ရွိရမယ္။ တကၠသိုလ္ဆို တာ ဘ၀အတြက္ျပဳျပင္ေပးတဲ့ဘ၀အတြက္ လူငယ္ေတြကိုျပင္ဆင္ေပးတဲ့ေနရာ ပဲ။ အဲဒီေတာ့တကၠသိုလ္ကေနထြက္သြားၿပီးေတာ့ပိုၿပီးေတာ့က်ယ္၀န္းတဲ့လူ႔အဖြဲ႔အစည္းထဲေရာက္သြားၿပီဆိုရင္ဒီလိုသမဂၢကိစၥေတြ၊ အဖြဲ႔အစည္းကိစၥေတြနဲ႔ယဥ္ပါးေနရမယ္။ ေက်ာင္းသားမ်ားစုေ၀းရာ ေက်ာင္းသားသမဂၢဖြဲ႔တာကို ေၾကာက္တယ္၊ မႏွစ္ၿမိဳ႕ဘူးဆိုတာက ေၾကာက္တဲ့မႏွစ္ၿမိဳ႕တဲ့သူေတြရဲ႕ အားနည္းခ်က္သာျဖစ္တယ္။ ေက်ာင္းသားေတြရဲ႕အားနည္းခ်က္မဟုတ္ ဘူး။ အန္တီကေတာ့ လႊတ္ ေတာ္မွာ အၿမဲတမ္းတိုက္တြန္းသြားမွာပါ"ဟု ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ယေန႕ေျပာၾကား- Eleven media group

လက္ရွိတာဝန္ရွိသူေတြက ကၽြန္ေတာ္/ကၽြန္မတို႔ အသံုးမက်လို႔ တိုင္းျပည္စီမံခန္႔ခြဲမႈ ညံ့လို႔ ျပည္သူေတြ ဆင္းရဲရတာပါလို႔ တစ္ခါမွ ဝန္မခံဘူး။ (ကိုထိုက္) Posted: 23 Oct 2012 08:24 AM PDT တခ်ိန္က သိပ္ရိုင္းတယ္လို႔ နာမည္ႀကီးခဲ့တဲ့ ဂ်ပန္ေတြက ဒီေန႔ေခတ္ မ်က္ႏွာစာမွာ ေတြ႔သေလာက္ကေတာ့ .ယဥ္ေက်းပါတယ္ လို႔ ကိုယ့္ဘာသာ သတ္မွတ္ထားတဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြရဲ႕ .. လုပ္ရပ္ေတြထက္ ယဥ္ေက်းတာကို ေတြ႔ရတယ္။ ဂ်ပန္ ဧကရာဇ္က ဒုတိယ ကမာၻစစ္မွာ သူအမွားေတြ က်ဴးလြန္ခဲ့ပါတယ္လို႔ ေတာင္းပန္တယ္။ ဂ်ပန္ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ အဆက္ဆက္က သူတို႔ တိုင္းျပည္မွာ ေပးအပ္ထားတဲ့ တာဝန္ကို ေက်ေအာင္ မလုပ္ႏိုင္လို႔ တိုင္းျပည္ကို  ေတာင္းပန္ၿပီး .. ရာထူးက ဆင္းေပးတယ္။ ဖူကူယားမားစက္ရံုကထြက္တဲ့ညွဴကလီးယားအဆိပ္သင့္မႈေတြေၾကာင့္လူေတြဒုကၡေရာက္ရတာ၊အိမ္ယာ ေျပာင္းေရြ႕ရတာေတြ အတြက္ စက္ရံုတာဝန္ရွိသူေတြက ျပည္သူကို ဦးညြတ္ခတြားၿပီး ေတာင္းပန္တယ္။ ဟိုတယ္၀န္ထမ္းအားကိုယ္ထိလက္ေရာက္ေစာ္ကားခဲ့မႈအေပၚက်ဴးလြန္ခဲ့သူဂ်ပန္ႏိုင္ငံသားမွ ၀န္ခ်ေတာင္းပန္ခဲ့ၿပီး ေလ်ာ္ေၾကးေငြေပးအပ္(Photo..Popular Myanmar News Journal) အခု ျမန္မာျပည္မွာလည္း ဂ်ပန္က ေဟာ္တည္ ဧည့္ဝန္ထမ္းကို ရိုက္မိတဲ့အတြက္ .. ေလွ်ာ္ေၾကးေပးၿပီး ဦးညြတ္ေတာင္းပန္ဖို႔ ဝန္မေလးခဲ့ဘူး။ တရုတ္ ဂ်ပန္ ကၽြန္းအျငင္းပြားမႈ ျပႆနာျဖစ္ေနၿပီး .. တရုတ္ျပည္က ဂ်ပန္စက္ရံုေတြ၊ ဂ်ပန္လူမ်ိဳးေတြကို တရုတ္ေတြက  ရိုင္းရိုင္းစိုင္းစိုင္း ဆက္ဆံေနခ်ိန္၊ တရုတ္ စစ္တပ္က ပင္လယ္ျပင္မွာ ဂ်ပန္ကို စစ္ေရး ေလ့က်င့္ျပေနခ်ိန္မွာ ... တရုတ္ သေဘၤာတစ္စင္း မီးေလာင္လို႔ ဒုကၡေရာက္ေနတာကို .. ဂ်ပန္ကေန အေရးေပၚ ကယ္ဆယ္ေပးခဲ့ၿပီး တရုတ္ သေဘာၤသား ၆၄  ေယာက္ အသက္ေဘးက လြတ္ခဲ့ရတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာေတြ .. အဲဒီလို အမွားကို လူသူေရွ႕ဝန္ခံခဲ့တဲ့ သမိုင္း ..ဒီေန႔အထိ မရွိေသးဘူးလို႔ ထင္ပါတယ္။ ကိုယ့္ရန္ဘက္ က လူျဖစ္ေပမယ့္ .. လူသားခ်င္း အတူတူ လိုအပ္ရင္ ကူညီကယ္တင္မယ္ဆိုတာမ်ိဳး လက္ရွိကာလေတြမွာ ထင္ထင္ရွားရွား မေတြ႔ဖူးေသးဘူး။ (ဒုတိယ ကမာၻစစ္တုန္းက ဂ်ပန္ေတြ ျပန္ထြက္ေတာ့ ျမန္မာေတြက ဂ်ပန္ စစ္သားတခ်ိဳ႕ကို အိမ္ေတြမွာ ပုန္းေအာင္ အစာေကၽြးၿပီး ကူညီကယ္တင္ခဲ့တယ္ဆိုတဲ့ တဆင့္စကားေတာ့ ၾကားဖူးပါတယ္။ တခ်ိန္တုန္းက ေရွးျမန္မာေတြပါ။ ဒီေန႔မွာ အဲဒီလို လုပ္ႏိုင္ပါ့မ လား။ အမုန္းတရား ေရွ႕တန္းတင္တာကိုပဲ ေတြ႔ေနရတတ္လို႔ပါ။) ျမန္မာျပည္က အာဏာရွင္ အဆက္ဆက္ကေတာ့ ေတာင္းပန္တာ မေတြ႔ရဘူး။ လက္ရွိတာဝန္ရွိသူေတြက ကၽြန္ေတာ္/ကၽြန္မတို႔ အသံုးမက်လို႔ တိုင္းျပည္စီမံခန္႔ခြဲမႈ ညံ့လို႔ ျပည္သူေတြ ဆင္းရဲရတာပါလို႔ တစ္ခါမွ ဝန္မခံဘူး။ အလိုက္တသိ ရာထူးက ထြက္တာ မရွိေသးဘူး။ (ငါ့ေလာက္ ဘယ္သူမွ မသိဘူးလို႔ ေျပာတဲ့လူပဲ ရွိတယ္။) အိမ္ယာေတြ ဇြတ္ေျပာင္းခိုင္းလို႔ ဒုကၡေရာက္ေနသူေတြကို တရားဥပေဒနဲ႔ အညီ တိုင္းျပည္တိုးတတ္ဖို႔ လုပ္ေနရတာပါလို႔  ဇြတ္ေျပာတဲ့ ခရိုနီေတြပဲ ရွိတယ္။ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ တရားတေဘာင္ ရင္ဆိုင္လို႔ .. အႏိုင္အရႈံး တရားရံုးက ဆံုးျဖတ္ေပးၿပီးလို႔ သတ္မွတ္ၿပီးရင္ .. ၂ ဘက္လံုး အညိဳးအေတး မထားဘဲ .. နားလည္၊ ခြင့္လႊတ္၊ ေတာင္းပန္ၾကတာမ်ိဳး .. လူထုၾကားထဲမွာလည္း မေတြ႔ဖူးဘူး။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ .. လူယဥ္ေက်းေတြ ျဖစ္ဖို႔ ... ဂ်ပန္ေတြကို အေတာ္မ်ားမ်ား အတုယူရပါဦးမယ္လို႔ သံုးသပ္မိပါတယ္။ Ko Htike Facebook

ေထာင္တစ္သက္လြတ္ရက္မရိွ လက်ၤာထြန္းကုိမေမ့ႀကနဲ. ( ေဇာ္သက္ေထြး ) Posted: 23 Oct 2012 08:01 AM PDT ေထာင္တစ္သက္လြတ္ရက္မရိွ လက်ၤာထြန္းကုိမေမ့ႀကနဲ.တဲ့ ထုိစာေလးကုိဖတ္ၿပီး ကြၽန္ေတာ္ရင္ထဲမွာနာက်င္သြားခဲ့ရပါတယ္။ ဘာလုိ.လဲဆုိေတာ့ လက်ၤာထြန္းကုိ စြပ္စဲြခဲ့တဲ့ ပုဒ္မမ်ိဳးနဲ. ကြၽန္ေတာ္လည္းေသဒဏ္က်ခဲ့ဖူးလို႕ပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ ခုကြၽန္ေတာ္ကအၿပင္မွာ ၀ါသနာပါတဲ့ အလုပ္ေတြကုိ မေမာတမ္းလုပ္ကုိင္ေနတဲ့အခ်ိန္ လက်ၤာထြန္းကေတာ့ သာယာ၀တီေထာင္ထဲမွာအခ်ိန္ကာလေတြကုိအထီးက်န္ၿဖတ္သန္းလ်က္ရိွပါတယ္။ကုိယ္ခ်င္းစာနာစိတ္နဲ.လက်ၤာထြန္း အေႀကာင္းေတြးမိတဲ့ အခါ ၁၉၈၈ ဒီမုိကေရစီလႈပ္ရွားမႈအေရးေတာ္ပုံႀကီးမွာသူပါ၀င္လႈပ္ရွားခဲ့တဲ့ ပုံရိပ္ေတြကုိ ၿပန္ၿပီးၿမင္ေယာင္လာပါတယ္။ ၁၉၇၂ ခုႏွစ္၊ ဧၿပီလ (၅) ရက္ေန.မွာေမြးဖြားခဲ့တဲ့ လက်ၤာထြန္းဟာ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္မွာ (၁၆) ႏွစ္သာသာပဲရိွပါေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈေတြထဲမွာ ထဲထဲ၀င္၀င္ ပါ၀င္ခဲ့ၿပီး ေဆာင္ရြက္ခဲ့တဲ့အတြက္ ၁၉၈၉ ခုႏွစ္မွာပဲ ပုဒ္မ ၅(ည)၊ ၁ရ(၁)ေတြနဲ. ေထာင္ဒဏ္ (၅) ႏွစ္ အၿပစ္ေပးခံခဲ့ရပါတယ္။ လက်ၤာထြန္းဟာ ေထာင္ထဲမွာ ဘာသာေဗဒကုိ စိတ္၀င္စားခဲ့ၿပီး အထူးသၿဖင့္ အဂၤလိပ္စာ၊ ၿပင္သစ္ဘာသာေတြကုိေလ့လာခ့ဲပါ တယ္။ ၁၉၉၆ ခုႏွစ္ အက်ဥ္းေထာင္ကေန ၿပန္လည္လြတ္ေၿမာက္ခဲ့ၿပီး ေဟာ္တယ္နဲ.ခရီးသြားမ်ားဌာနမွာဘာသာၿပန္အလုပ္ ၀င္ေရာက္လုပ္ကုိင္ခဲ့ပါတယ္။ အလုပ္ကအဆင္ေၿပေပမယ့္ စစ္ဖိနပ္ေအာက္က သူ.တုိင္းၿပည္ကုိမခ်ိတင္ကဲႀကည့္ရင္း ဒီမုိကေရစီအေရး ဆက္လက္လႈပ္ရွားေဆာင္ရြက္ေနသူေတြနဲ. ၿပန္လည္ခ်ိတ္ဆက္လႈပ္ရွားခဲ့ပါတယ္။ လက်ၤာထြန္းဟာ ဗကသေက်ာင္းသားေတြၿဖစ္တဲ့ ကုိေအာင္ဒင္ ( Burma Canpaign USA )၊ ကုိခင္လႈိင္ (ခ) ကုိဖိုးေဆာင္း၊ ဆက္ႏိုင္ေအာင္ ( ဦးလွေရႊ၏သား )၊ သုတေအာင္ (ကြယ္လြန္)၊ ေက်ာ္ေဇာ ( ကဗ်ာဆရာႀကည္ဦး၏သား ) တုိ.ႏွင့္ပူးေပါင္းၿပီး လက္တဲြလႈပ္ရွားခဲ့တာပါ။ ၁၉၉၈ မွာ စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးကာလတေလွ်ာက္ အခြင့္အေရးေတြနစ္နာခဲ့ရတဲ့ ေက်ာင္းသားထုအတြက္ " ေက်ာင္းသားထုအခြင့္အေရး ကာကြယ္မႈေကာ္မတီ " ကုိ ဖဲြ.စည္းၿပီး လႈံေဆာ္မႈေတြၿပဳလုပ္ခဲ့ႀကပါတယ္။ အဲဒီေနာက္ ABSDF တပ္ရင္း ၂၀ရ ဥကၠဌ အၿဖစ္ေဆာင္ရြက္ခဲ့တဲ့ မဂၤလာေတာင္ညႊန္.သား ကုိသိန္းနဲ.ခင္မင္ရင္းႏွီးရာကေန ၿပည္တြင္းေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈ အရိွန္ၿမွင့္တင္ဖုိ. ကူညီေဆာင္ရြက္ေပးခဲ့ပါတယ္။ သုိ.ေသာ္လည္း လက်ၤာထြန္းဟာ ၿပည္တြင္းမွာ ေဖါက္ခဲြဖ်က္ဆီးေရးေတြလုပ္ဖုိ.ဆုိၿပီး ေဆြးေႏြးတိုင္ပင္ခဲ့တာ မရိွပါဘူး။ ၁၉၉၈ ခုႏွစ္ မတ္လမွာေတာ့ လက်ၤာထြန္း ဟာ ၿပည္တြင္းမွာအႀကမ္းဖက္သူေတြနဲ.တုိင္ပင္ၿပီး ေဖာက္ခဲြဖ်က္ဆီးေရးေတြလုပ္ဖုိ. ႀကံစည္တယ္ဆုိၿပီး စစ္ေထာက္လွမ္းေရးရဲ. ဖမ္းဆီးၿခင္းကုိခံခဲ့ရပါေတာ့တယ္။ ဒီအမႈမွာ လက်ၤာထြန္းဟာ ကုိသိန္း၊ ခင္လိႈင္(ခ)ဖုိးေဆာင္းနဲ.အတူ ႏိုင္ငံေတာ္ပုန္ကန္မႈ ၁၂၂(၁) နဲ. ေသဒဏ္အၿပစ္ေပးၿခင္းကုိ ခံခဲ့ရပါတယ္။ အဲဒီေနာက္ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္အမိန္.ေႀကာင့္ ေသဒဏ္ကေန ပယ္ဖ်က္ထားခဲ့ေပမယ့္ ယခုအခ်ိန္ထိေတာ့ ေထာင္တစ္သက္လြတ္ရက္မရိွၿပစ္ဒဏ္ကုိ ခံေနရဆဲၿဖစ္ပါတယ္။ လက်ၤာထြန္းတစ္ေယာက္ ေထာင္ထဲမွာ (၁၅) ႏွစ္ေက်ာ္ေနထုိင္ၿပီးတဲ့ အခ်ိန္ သူ.အမႈတဲြေတြလည္း လြတ္ေၿမာက္သြားႀကၿပီ။ သူနဲ.အတူ ေသဒဏ္က်ထားတဲ့ ခင္လိႈင္လည္း အၿပင္ၿပန္ေရာက္သြားပါၿပီ။ သာယာ၀တီေထာင္ထဲမွာ လက်ၤာထြန္း နဲ. ကုိသိန္းသာ က်န္ပါေတာ့တယ္။ ယေန.အခ်ိန္အထိ သားၿပန္လာမယ့္လမ္းကုိ ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနသူကေတာ့ အသက္ (၈၅) ႏွစ္ရိွၿပီၿဖစ္တဲ့ မိခင္ႀကီး ေဒၚရီ ၿဖစ္ပါတယ္။ ေဒၚရီ ရဲ.က်န္းမာေရး အေၿခအေနကလည္း ဆုိး၀ါးေနပါၿပီ။ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ေတြေပးတုိင္း သူ.သားပါမလာတဲ့အတြက္ မိခင္တစ္ေယာက္ရဲ.ရင္မွာ နာက်င္ထိခုိက္ခံစားခဲ့ရတာလည္း အႀကိမ္ႀကိမ္ပါပဲ။ သားရဲ.ေထာင္၀င္စာကုိ ေလၿဖတ္သြားၿပီးကတည္းက သြားမေတြ.ႏိုင္ေတာ့တဲ့အတြက္ ခုေတာ့ လက်ၤာထြန္းရဲ. အကုိႀကီးကပဲ ပုံမွန္သြားေတြ.ေနရပါတယ္။ လက်ၤာထြန္းရဲ. ေထာင္တြင္း က်န္းမာေရးအေၿခအေနကေတာ့ ေကာင္းမြန္လ်က္ရိွပါတယ္။ သူ၀ါသနာပါတဲ့ ဘာသာေဗဒေတြကုိလည္း ဆက္လက္ၿပီးေလ့လာဆည္းပူးလ်က္ရိွပါတယ္။ ဘယ္လုိအေၿခအေနပဲၿဖစ္ၿဖစ္ ႏိုင္ငံေရးဖိႏိုပ္မႈမ်ားေႀကာင့္ ကံဆုိးၿပီးေသဒဏ္က်ခဲ့တဲ့ လက်ၤာထြန္းဟာ အမ်ိဳးသားရင္ႀကားေစ့ေရး အစီအစဥ္ကုိ အေကာင္အထည္ ေဖာ္ေနတာ အစစ္အမွန္ဆုိရင္ လြတ္ေၿမာက္ဖုိ. အခ်ိန္တန္ေနပါၿပီ။ ၁၉၈၈ က ၁၆ ႏွစ္သား လူငယ္တစ္ေယာက္ဟာ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္မွာၿမန္မာႏိုင္ငံရဲ. ဒီမုိကေရစီၿပဳၿပင္ေၿပာင္းလဲေရးလုပ္ငန္းစဥ္ေတြမွာ ပါ၀င္ခြင့္ေပးဖုိ. အခ်ိန္တန္ေနပါၿပီ။ အသက္ (၈၅) ႏွစ္အရြယ္ မိခင္ေဘးမွာလည္း ေၿခဆုပ္လက္နယ္ၿပဳလုပ္ခြင့္ကုိ သားတစ္ေယာက္အေနနဲ. အခြင့္အေရးရသင့္ေနပါၿပီ။ ဆက္လက္ေပးမယ့္ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ေတြမွာ လက်ၤာထြန္းနံမည္ကုိ ေတြ.ရရင္ ကြၽန္ေတာ္တုိ.အားလုံး ကုိယ္ခ်င္းစာနာစိတ္နဲ. ေပ်ာ္ႀကရမွာ ေသခ်ာပါတယ္။ အနာဂတ္ၿမန္မာအမ်ိဳးသားေတြရဲ. စည္းလုံးညီညႊတ္မႈအလားအလာကုိ အားရေက်နပ္မိမွာအမွန္ပါပဲ။ ခုလုိ အေၿခအနမွာေတာ့ ေထာင္တစ္သက္လြတ္ရက္မရိွ လက်ၤာထြန္းကုိ အားလုံးမေမ့ႀကပါန.ဲလုိ.ပဲ တုိက္တြန္းလုိက္ခ်င္ပါတယ္။ ( ေဇာ္သက္ေထြး ) လက်ၤာထြန္း၏မိခင္ ေဒၚရီက ႏိုင္ငံေတာ္သမတထံေပးေသာစာ ------------------------------------------------------------------ သုိ. ဦးသိန္းစိန္ သမတႀကီး ၿပည္ေထာင္စုၿမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ ကြၽန္မအမည္မွာ ေဒၚရီၿဖစ္ပါသည္။ အသက္ (၈၅) ႏွစ္ရိွၿပီး ေထာင္တစ္သက္လြတ္ရက္မရိွ က်ခံေနရေသာ ေမာင္လက်ၤာထြန္း မိခင္ ရန္ကုန္တုိင္းေဒသႀကီး၊ လမ္းမေတာ္ၿမိဳ.နယ္၊ (၁၅) လမ္း၊ အမွတ္-၁၁၆ ( ၃လႊာ )၊ ၀ဲခန္းတြင္ေနထုိင္သည့္ ဗမာလူမ်ိဴး ဗုဒၶဘာသာကုိးကြယ္သူတစ္ဦးၿဖစ္ပါသည္။ အေမအုိ၏သား ေမာင္လက်ၤာထြန္းသည္ အရြယ္ႏွင့္မမွ်ေသာ ၿပစ္ဒဏ္မ်ားကုိ ခံခဲ့သည္မွာ ယခုလက္ရိွအခ်ိန္အထိၿဖစ္ပါသည္။ သားႏွင့္ပတ္သက္ေသာစြပ္စဲြခ်က္မ်ားသည္ မမွန္ကန္ပါလုိ. အေမ့အေနၿဖင့္ က်မ္းသစၥာၿပဳႏိုင္ပါသည္။ အေမ၏သားငယ္ကုိ ၁၉၉၈ ခုႏွစ္ကဒုတိယအႀကိမ္ဖမ္းဆီးၿပီးခံခဲ့ရပါသည္။ ၄င္းတုိ.စြပ္စဲြေသာအရာမ်ားတြင္ အေမ့၏သားငယ္အတြက္ တဖက္သတ္စြပ္စဲြခ်က္မ်ားသာ ၿဖစ္ပါသည္။ သားငယ္ကုိ ေသဒဏ္ခ်ၿပီး(၃)လအႀကာမွ သိရၿပီး၊ေရွ.ေနငွားခြင့္မရိွ၊ မည္သည့္တရားရုံးကပင္ အမိန္.ခ်သည္ကို မသိရိွခဲ့ရဘဲ ထုိကဲ့သုိ.ႀကီးမားသည့္ ပုဒ္မႀကီးမ်ားႏွင့္လူငယ္တစ္ေယာက္၏ဘ၀ ယေန.ထိတုိင္ေအာင္ ဆုံးရွဴံးခဲ့ရပါသည္။ ေမာင္လက်ၤာထြန္းကုိ ပထမအႀကိမ္ ၁၉၈၉ ခုႏွစ္တြင္ ဖမ္းဆီးၿပီး နယ္စပ္ၿဖတ္ေက်ာ္မႈ ႏွင့္ ပုဒ္မ ၁ရ(၁)၊၅(ည) ႏွင့္ ေထာင္ဒဏ္ (၅) ႏွစ္ခ်မွတ္ခဲ့ၿပီး၁၉၉၆ ခုႏွစ္တြင္ လြတ္လာၿပီး ၄င္းဘ၀အတြက္ စာႀကိဳးစားၿပီး ဟုိတယ္ႏွင့္ခရီးသြားဌာနတြင္ ဘာသာၿပန္အလုပ္ကုိလုပ္ကုိင္ၿပီးေနခ်ိန္တြင္၁၉၈၉ ခုႏွစ္တြင္ ထပ္မံဖမ္းဆီးၿပီး ယခုကဲ့သုိ. ေသဒဏ္ခ်မွတ္ခဲ့ပါသည္။ သူ.ကုိ အေမတုိ. ပထမဦးဆုံးေထာင္၀င္စာသြားေတြ.ခ်ိန္တြင္ သူေၿပာခဲ့ေသာစကားကုိ အေမ့တစ္သက္ေမ့လုိ.မရပါ။ " အေဖႏွင့္အေမ ကြၽန္ေတာ္ကုိယ္ကြၽန္ေတာ္မယုံဘူး။ ကြၽန္ေတာ္ဘာမွ မလုပ္ခဲ့ပါဘူး။ ကြၽန္ေတာ္ဗုဒၶဘာသာစစ္စစ္တစ္ေယာက္ပါ။ သူတုိ. မတရားစြပ္စဲြခဲ့တာပါ။ အမွန္တရားဆုိတာကြၽန္ေတာ္တုိ.ႏိုင္ငံမွာမရိွေတာ့ပါဘူး။ တရားဥပေဒစုိးမိုးေရးဆုိတာလည္း မရိွေတာ့ဘူးလား "ဟူေသာ စကားၿဖစ္ပါသည္။ ယခုအခ်ိန္တြင္ သားငယ္ေလးက သာယာ၀တီေထာင္ထဲမွာ သူတတ္တဲ့ စာေတြဖတ္၊ စာမတတ္တဲ့သူေတြကုိ စာသင္၊ ဘာသာေရးေတြဖိဖိစီးစီးလုပ္၊ဂုိလ္အင္ကာတရားစဥ္ေတြကုိလည္း အႀကိမ္ႀကိမ္၀င္ၿပီး လြတ္မယ့္ရက္ကုိ မသိတဲ့ေထာင္တစ္သက္ ကုိ ရင္၀ယ္ပုိက္ၿပီးေစာင့္ေမွ်ာ္ေနသည္မွာ အမွန္ပဲ။ ယခု ၿပည္သူ.လႊတ္ေတာ္တရားဥပေဒစုိးမုိးေရး ႏွင့္ တည္ၿငိမ္ေအးခ်မ္းေရး ဥကၠဌ ၿဖစ္သူ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုႀကည္အေနၿဖင့္ သားလြတ္ေၿမာက္ေရးအတြက္ကူညီႏိုင္မည္ဟု ေမွ်ာ္လင့္ၿပီး အေမ့သားလည္း သူတတ္သည့္စာေပတုိ.ႏွင့္ တုိင္းၿပည္ကုိ အုတ္တစ္ခ်ပ္သဲတစ္ပြင့္ပမာကူညီခြင့္ၿပဳေပးႏိုင္ပါေစ။သား ေမာင္လက်ၤာထြန္းကေၿပာပါသည္။ သူ.ဘ၀ တစ္စိတ္တစ္ေဒသ ဟာ ေထာင္တြင္းတြင္သာႀကီးၿပင္းခဲ့ၿပီးပညာမသင္ႏိုင္ခဲ့ေပ။ သူအၿမဲတမ္း သူ.ရဲ.စာဖတ္စာေရး၀ါသနာေႀကာင့္ သူေလ့လာဖတ္ ရွဴမႈ ကုိ ေထာင္တြင္းတြင္သာၿပဳလုပ္ႏိုင္ေပမယ့္ေထာင္တြင္းမွလည္း သူ.ထက္ပညာတတ္ေတြ ေတြ.ခဲ့ၿပီး သူတုိ.ဆီကအလြတ္မခံ သင္ႀကားမွတ္ယူေနသူတစ္ေယာက္ၿဖစ္ပါသည္။ အေမ့အေနၿဖင့္ သားေမာင္လက်ၤာထြန္းတစ္ေယာက္ပင္ မဟုတ္ဘဲ သားကဲ့သုိ. ယုံႀကည္ခ်က္ရိွေသာ အက်ဥ္းသားမ်ား အားလုံးလည္း ၿပန္လည္လြတ္ေၿမာက္ေစလုိပါသည္။ အားလုံး၀ုိင္း၀န္း၍ ကူညီေပးပါရန္ ေမတၱာေစတနာၿဖင့္ ေတာင္းဆိုပါသည္။ သားငယ္၏အမႈတဲြၿဖစ္သူ ေက်ာင္းဆရာ ဦးခင္လိႈင္(ခ)ဦးဖုိးေဆာင္ ေသဒဏ္ႏွင့္ ေထာင္ဒဏ္ (၁၄)ႏွစ္ က်ခံရေသာသူသည္ ႏိုင္ငံေတာ္သမတႀကီးက လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ၿဖင့္ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္၊ဇန္န၀ါရီလ(၁၃)ရက္ေန.ကလြတ္ေၿမာက္လာသည့္ အက်ဥ္းသားထဲတြင္ ပါ၀င္ခဲ့သည္ကုိလည္း ႀကားသိရိွခဲ့ရပါသည္။ ထုိ.ေႀကာင့္ အေမ့အေနၿဖင့္လည္းသားအတြက္ မေသခင္ၿပန္လည္ဆုံဆည္း မည္ ဟု မ်ားစြာေမွ်ာ္လင့္ပါသည္။ ရိုေသေလးစားစြာၿဖင့္ ေဒၚရီ ၁၂/ကတတ (ႏိုင္) ၀၀၄၀၅၃ အမွတ္-၁၁၆/ ၃ ထပ္ (၀ဲခန္း)၊ (၁၅) လမ္း လမ္းမေတာ္ၿမိဳ.နယ္၊ ရန္ကုန္တုိင္းေဒသႀကီး။

You are subscribed to email updates from dawnmanhon To stop receiving these emails, you may unsubscribe now.	Email delivery powered by Google
Google Inc., 20 West Kinzie, Chicago IL USA 60610