Mandalay Monk - Brothers from different religions
ဘာသာညီအစ္ကိုမ်ား
မႏၲေလးဘုန္းႀကီး ၊ ဇူလိုုင္ ၂၊ ၂၀၁၂
ခရစ္ယာန္ဘာသာ၊ ဗုဒၶဘာသာ၊ ဟိႏၵဴဘာသာ၊ အစၥလာမ္ဘာသာ ဘာသာႀကီး ေလးရပ္အနက္ ကမ႓ာ့လူဦးေရ သန္း ေပါင္း ေျခာက္ေထာင္ရွိရာ ခရစ္ယန္ဘာသာ သန္းေပါင္း ၂၁၀၀၊ အစၥလာမ္ဘာသာ သန္းေပါင္း ၁၃၀၀၊ ဟိႏၵဴဘာသာ သန္းေပါင္း ၁၀၀၀၊ ဗုဒၶဘာသာ သန္းေပါင္း ၃၇၆ သန္း ဟုု စာရင္းကို ေတြ႔ဖူး၏။
က်န္ဦးေရတစ္ခ်ဳိ႕ ဘာသာမဲ့ေနၾက၏။ တစ္ခ်ဳိ႕ နတ္ကိုးကြယ္၏။ ဤသို႔ၾကားဖူး၏။ ကမ႓ာ့တိုက္ႀကီး ေလးတိုက္ အာရွ တိုက္၊ ဥေရာပတိုက္ စသည္ ကမ႓ာအရပ္ရပ္ ဘာသာစုံျပန္႔ႏွံ႔လ်က္ရွိ၏။ ဗုဒၶဘာသာတို႔အတြက္ ဗုဒၶဘုရားက ေမတၱာကို အထူးဦးစားေပး ေဟာခဲ့ေသာ္လည္း တစ္ခ်ဳိ႕ ဗုဒၶဘာသာတို႔သည္ ဘာသာျခားတို႔အေပၚ ေမတၱာမထားႏိုင္ၾကဘဲ မုန္းတီးေရး ဝါဒကို ဖန္တီးလိုၾက၏။
ဘဝရွင္ မင္းတုန္းမင္းတရားႀကီးလက္ထက္ ဘာသာျခားတို႔သည္ မႏၲေလးၿမိဳ႕ကစ၍ အလွ်ိဳ အလွ်ိဳ ဝင္ေရာက္ လာၾက၏။ တားမရ ဆီးမႏိုင္ျဖစ္၍ ဗုဒၶဘာသာဝါဒ ေမတၱာ ကရုဏာကို လက္သံုးျပဳလ်က္ ေသနတ္ပစ္အတတ္၊ အေျမာက္ပစ္ အတတ္ကို တတ္ေျမာက္ရန္သင္ၾကားေစကာ တတ္ေျမာက္သည့္အခါ ကာကြယ္ေရးဌာန ၀န္ထမ္းလုပ္ေစလ်က္ အစၥလာမ္ ဘာသာ၀င္ မြတ္စလင္လူမ်ဳိးတုိ႔ကို သိမ္းသြင္းစည္းရုံးထားသည္ ၾကာဖူး၏။
ေရွးအခါ ထိုစဥ္က ေစ်းခ်ဳိအေရွ႕ဘက္ကိုပင္ အေျမာက္တန္းဟု ေခၚတြင္ေစလ်က္ မြတ္စလင္လူမ်ဳိးတုိ႔ စုရုံးေနထုိင္ ၾက၏။ ၁၂၄၇-ခုႏွစ္၊ ျမန္မာသကၠရာဇ္ အဂၤလိပ္မင္းအုပ္ခ်ဳပ္သည့္အခါ မြတ္စလင္ေခၚ အစၥလာမ္လူမ်ဳိး၊ ခရစ္ယာန္လူမ်ဳိးတို႔ ပိုမိုမ်ားျပားလာ၏။ ျမန္မာအမ်ဳိးသမီးတုိ႔ ဘာသာျခားလူမ်ဳိး၊ ႏိုင္ငံရပ္ျခားလူမ်ဳိးတုိ႔ႏွင့္ စုလ်ားရစ္ပတ္ လက္ထပ္ထိမ္းျမား ၾက၏။ ဘာသာျခားလူမ်ဳိးမ်ားျပားလာ၏။
အလြန္ၾကည့္ေကာင္းေသာ ႐ႈခ်င္ဖြယ္ျမန္မာျပည္ကို သံုးသပ္ၾကည့္႐ႈရာတြင္ ၁၂၈၂-ခုႏွစ္ဆီေလာက္က ပညာေရး တုိက္ပဲြမ်ား ေအာင္ျမင္စ ေပၚလာသည္။ အဂၤလိပ္မင္း ဘုရင္ခံလက္ေအာက္ ေနရေစကာမူ အမ်ဳိးေရး, ဘာသာေရး, သာသနာေရး တက္ၾကြလႈပ္ရွားလာ၏။ ျမန္မာသကၠရာဇ္ ၁၂၆၀-ဖြား ၁၂၆၁-ဖြားတုိ႔ကအစ အဂၤလိပ္ေက်ာင္းထြက္တုိ႔သည္ မ်က္စိပြင့္လာၾက၏။ ႏွလံုးရည္တုိက္ပြဲ ေပၚထြန္းလာ၏။ ႏိုင္ငံေရးအဖဲြ႕အစည္းေတြ မ်ားျပားလာ၏။ အထူးအားျဖင့္ ျမန္မာ သကၠရာဇ္ ၁၂၇၁-ခု၊ ၁၂၇၂-ခု၊ ၁၂၇၃-ခု ၀န္းက်င္ ႏွစ္မ်ားတြင္း ေမြးဖြားလာေသာပုဂၢိဳလ္တုိ႔ ေယာက္်ားဇာနည္ ျဖစ္လာၾက၏။
ထုိ႔ျဖစ္ရပ္အေတာအတြင္း ထုိႏွစ္မ်ားအေတာအတြင္း ျမန္မာ့ေခါင္းေဆာင္ ဆရာႀကီးဦးရာဇတ္၊ လြတ္လပ္ေရး ဗိသုကာ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းတုိ႔သမိုင္းကို စိတ္ထဲတြင္ ထင္းထင္းႀကီးေပၚေန၏။ ဒီးဒုတ္ဦးဘခ်ဳိ၊ ေဖ-ပု-ရွိန္ မႏၱေလးဦးဘဦး စသည္ အလြန္အားကိုးရေသာ ႏိုင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္ႀကီးေတြ အၿမဲသတိရ ဂုဏ္ေက်းဇူးေအာက္ေမ့ပါ၏။
အလြန္တက္ၾကြႀကီးက်ယ္ေသာ ရဟန္းရွင္လူျပည္သူအမ်ား အလြန္ညီညြတ္ေသာ န၀မကြန္ဖရင့္ႀကီး ဆုိတဲ့ အဂၤလိပ္ တုိက္ပဲြ၊ လြတ္လပ္ေရးတုိက္ပဲြ အစည္းအေ၀းႀကီး မႏၲေလး တာရဲတန္းတြင္ ခုႏွစ္ရက္တုိင္တိုင္ က်င္းပျပဳလုပ္ခဲ့သည္ ဆိုသည္မွာလည္း ထုိေခတ္ ထိုႏွစ္ဆီကပင္ ျဖစ္၏။ (န၀မကြန္ဖရင့္အေၾကာင္းကို မွတ္တမ္းမွတ္ရာျပဳမယ္ဆုိလွ်င္ ဘုန္ႀကီးမ်ား မတတ္ႏိုင္ပါ။ မေရးႏုိင္ပါ။ ထုိမွတ္တမ္းသမိုင္းမ်ားကို ရွာေဖြလွန္ေလွာ္ၾကည့္ၾကပါဟု တုိက္တြန္းလိုက္ပါ၏။ )
ထုိလြတ္လပ္ေရးတုိက္ပဲြ န၀မကြန္ဖရင့္၏ အထူးျခားဆံုးျဖစ္ရပ္တစ္ခုကို အထူး ေျပာၾကားလုိပါေသး၏။ ထိုပဲြႀကီးကို မႏၲေလး ေလးျပင္ေလးရပ္ သံဃာေပါင္းစံု၊ တိုက္ ေပါင္းစံု ပါ၀င္ခဲ့ျခင္းျဖစ္ရပ္တစ္ခု။
ေနာက္တစ္ခုကို အထူးသိေစလုိသည္မွာ မႏၲေလး ျမန္မာ တရုပ္ ကုလား မြတ္စလင္စေသာ လူမ်ဳိးစံုတုိ႔၏ ဤလြတ္လပ္ေရးတုိက္ပဲြေၾကာင့္ အဂၤလိပ္အစုိးရသည္ ျမန္မာျပည္လြတ္လပ္ေရးေပးဖုိ႔ စိတ္ျဖစ္ေပၚလာသည္ဆုိေသာ သမိုင္းေၾကာင္းကို ဖြင့္ဆုိလုိက္ေပ၏။
ရန္ကုန္ယူနီဗာစီတီတကၠသိုလ္မွာ ေက်ာင္းတက္ေနေသာ ဆရာႀကီးဦးရာဇတ္ႏွင့္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းတုိ႔အေၾကာင္း ကို အနည္းငယ္ ေျပာရလွ်င္ သူတုိ႔ႏွစ္ေယာက္လံုး-
(၁) ငါတုိ႔ ျမန္မာျပည္မွာ ေမြးဖြားသည္။
(၂) ငါတို႔ ျမန္မာထမင္းအာဟာရ စားသံုးေနသည္။
(၃) ငါတုိ႔ ျမန္မာျပည္မွာ ေက်ာင္းေနသည္။
(၄) ငါတို႔ ျမန္မာျပည္မွာ ပညာသင္သည္။
(၅) ငါတို႔အလုပ္သည္ ျမန္မာျပည္လြတ္လပ္ေရးရဖုိ႔ အလုပ္ျဖစ္သည္။
ဤႏွစ္ဦးလံုး စိတ္ထားခ်င္းတူၾက၏။ မည္သို႔ စိတ္ထားခ်င္းတူေသာ္လည္း ဆရာႀကီး ဦးရာဇတ္က ဗုိလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္း၏ လက္ေအာက္တြင္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္း၏ သေဘာတူညီခ်က္အရ မႏၲေလးေနရွင္နယ္အမ်ဳိးသား ေက်ာင္း အုပ္ႀကီးအျဖစ္ လုပ္ေဆာင္ခဲ့ရာမွ ေန႔စဥ္ျမန္မာျပည္လြတ္လပ္ေရးတုိက္ပဲြကိုသာ အၿမဲစဥ္းစားလ်က္ ေနရွင္နယ္ အမ်ဳိးသား ေက်ာင္းႀကီး၌ ‘ရဲညြန္႔တပ္ဖဲြ႕’ ဟူ၍ ဖဲြ႕စည္းလ်က္ လြတ္လပ္ေရးတုိက္ပဲြ အၿမဲတမ္းျပင္ဆင္ေနသည္ကို ၾကားဖူးသည္။
ေနာက္အဂၤလိပ္အစိုးရက ရဲညြန္႔ တပ္ဖဲြ႕-မဖဲြ႕ရ၊ မရွိရဟု တားျမစ္ပိတ္ပင္သည္ဟု ၾကားရသည္။
ဆရာႀကီးဦးရာဇတ္သည္ မိတၳီလာဇာတိသား၊ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းသည္ နတ္ေမာက္ ဇာတိသား ျဖစ္၍ တစ္နယ္ ထဲေန တစ္ေရထဲေသာက္ တစ္ခရီးထဲ အတူသြားေသာ အာဇာနည္ပုဂၢဳိလ္ႀကီး ႏွစ္ေယာက္ျဖစ္၏။
တစ္ေယာက္က မြတ္စလင္ အစၥလာမ္၊ တစ္ေယာက္က ဗုဒၶဘာသာျဖစ္ေသာ္လည္း မင္းက ဘယ္ဘာသာ၊ ငါက ဘယ္ဘာသာဟူ၍ ဘာသာႏွင့္စပ္၍ မေျပာခဲ့စဖူးဟု သိရ၏။ ျမန္မာျပည္သားပီပီ ျမန္မာျပည္လြတ္လပ္ေရး ရေရးကိုသာ တစိုက္မတ္မတ္ လုပ္ခဲ့ၾကေသာ ေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ားျဖစ္၍ ထုိေခါင္းေဆာင္ႀကီးႏွစ္ဦးအပါအ၀င္ အာဇာနည္ေျမာက္ မ်ားစြာတုိ႔ အသက္ေပး ေသြး, ေခၽြးျဖင့္ ေဆာင္ရြက္ခဲ့ေသာ လြတ္လပ္ေရးပန္းတုိင္ေအာက္မွာ ကၽြႏု္ပ္တို႔ ရဟန္းရွင္လူျပည္သူ မ်ားစြာ ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ေနထုိင္ၾကရသည္မဟုတ္ပါေလာ။ ထိုသို႔ ေပ်ာ္ရႊင္စြာေနထုိင္စဥ္ “သခြပ္ပင္က မီးတက်ီက်ီ မျဖစ္ၾကပါနဲ႔၊ မလုပ္ၾကပါနဲ႔” ဟူ၍ ဘုန္းႀကီးတစ္ပါးအေနျဖင့္ ေတာင္းပန္စကား ေျပာၾကားအပ္ပါသတည္း။
ေအာက္ပါ ကဗ်ာကိုု ေကာက္ႏုုတ္ကိုုးကားျပီး မိမိ၏ စာကိုု နိဂုုံး ခ်ဳပ္အပ္ပါသည္။
“ကိုယ့္ခ်င္းစာ ထားၾကည့္”
သည္တိုင္းျပည္ခို
သည္ေရကိုေသာက္
သည္ေျမေအာက္က
ကူေထာက္စီးပြား
ထုတ္ယူစားၿပီး
ျပည္ဖြားအိမ္ရွင္
ရန္သူထင္
အသင္မွားေနၿပီ။
အိမ္ရွင္ရုိက်ဳိး
အိမ္ရွင္ကိုးေသာ
မ်ဳိးရုိးဘာသာ
သာသနာကို
ေျခရာနင္းလ်က္
အတင္းဖ်က္
ရက္စက္လြန္းေနၿပီ။
အိမ္ရွင္ကဖြား
သမီးသားကို
ဇနီးအျဖစ္
လင္အျဖစ္ျဖင့္
အႏွစ္ကိုႏႈတ္
အညစ္ျမႇဳပ္လ်က္
ေမြးထုတ္ကေလး
စပ္တူေသြးတြင္
အေရးခ်က္ခ်ာ
မ်ဳိးဘာသာအား
လုယူထား
ေစာ္ကားလြန္းေနၿပီ။
သင့္အိမ္ခိုလ်က္
သင့္ကိုဖ်က္
သင္လက္ခံမည္ေလာ။
သမီးေပ်ာ္ပါး
သားေပ်ာ္ပါး
ေစာ္ကားခံမည္ေလာ။
(အထက္ပါ ကဗ်ာကိုု … ကဗ်ာ့ဘဏ္တုိက္ စာမ်က္ႏွာ ၈၇ ၊ နတ္တလူစာစဥ္ (၁) ၊ ၀န၀ါသီ ေဥယ်ဓမၼသာမိေထရ္ (မဟာေဗာဓိၿမိဳင္ ) ဆရာေတာ္ျပဳစုတဲ့ စာအုုပ္မွ ကိုုးကားေဖာ္ျပတာ ျဖစ္ပါတယ္)
(သရုုပ္ေဖာ္ပုုံေတြက မင္းေက်ာ္ခိုုင္ လက္ရာေတြပါ)
(မိုးမခမွကူးယူေဖၚၿပပါသည္)
